تنهائی هایمان را با یکی که فکر می کردیم شبیهِ خودمان است و کفترِ دلش جَلدِ نگاهمان شده تقسیم کردیم . تا به خودمان آمدیم گوشه نشین تَرِمان کرده بود...!!! . ما هم مداد و دفتری برداشتیم خیال و دلتنگی هایمان بر دوش رفتیم توی خانه ای دور از هیاهوی...
بقیه ی فصل ها به کنار! پاییز را با من قدم بزن، بگذار بفهمد قدرت عشقِ ما بیشتر از سلسله ی دلتنگی اوست!
دلتنگی ام را با هر مقیاسی اندازه گرفتم، بی نهایت شد...
می دانی رفیق دلم برای کودکی هایمان تنگ شده ، همان زمان که بزرگترین دغدغه ی زندگیمان ترک خوردن لاک ناخن هایمان بود. حسرت هایمان در انجام ندادن تکالیف مدرسه خلاصه می شد. در میان بازی های روزگار بزرگ شدیم و نفهمیدیم کی حسرت هایمان هم با ما بزرگتر شدند....
چقدر صدای آمدنِ پاییز شبیه صدای قدم های تو بود ملتهب، مرموز، دوست داشتنی. چقدر هوای پاییز شبیه دست های توست نه گرم، نه سرد، همیشه بلاتکلیف. چقدر صدای خش خش برگ ها شبیه صدای قلب من است که خواست، افتاد، شکست. چقدر این پیاده رو ها پر از آرزوهای...
گواه دلتنگی پاییز انارهای شکفته است و گواه دلتنگی من قدم زدن های بی هنگام روی برگها در زیر باران
چال های گونه ام وقتی بوسه های تو را ندارند پر میشنوند وقتی لمس دستانت را ندارند از غم پر می شوند وقتی نیستی که برای چال گونه ام شعر بگویی چال های گونه ام از غم دلتنگیت پر میشوند... سجده صاد
مغز من جولانگاه خاطرات توست؛ درمن هر شب تویی کشته می شود...
نفس های گرمت در شب های تاریکم همچون مسیح است بر پیکر رو به انجمادم
چه کنیم دیگر جز انتظار... این انتظار لعنتی آدم هارا پیر می کند، این را امروز فهمیدم وقتی مقابل آیینه اتاقم ایستادم ، چند تار موی سفید میان لشگری از موهای مواجم دیده می شد...
با چشم هایت حرف دارم می خواهم ناگفته های بسیاری را برایت بگویم از بهار از بغض های نبودنت از نامه های چشمانم که همیشه بی جواب ماند باور نمی کنی؟! تمام این روزها با لبخندت آفتابی بود اما دلتنگی آغوشت رهایم نمی کند به راستی عشق بزرگترین آرامش جهان...
پاییز باشد... جمعه باشد... غروب باشد... و دلتنگی ؛ دلتنگی...! عجب جمعه ی دلگیری داری پاییز !
زن باید محکم باشد از پس دلش بر بیاید مغرور باشد و جدی دلتنگی نکند شعر نخواند زن باید ... اصلا مرا چه به این حرفها پس چرا زنگ نمی زنی آقا؟؟
پنجشنبه ها بوی دلتنگی دارد غم دوری مسافران بهشتی...
تو را در کُنجِ قلبم و گوشهٔ دنجِ خیالم جای داده ام آه که چقدر دلم تنگ است و هوایم بارانی بازهم در کنار جای خالی تو زل میزنم به تاریکیِ این شب سیاه و سکوت خاموش این شهر را در آغوش میفشارم من مانده ام تنها با یک دنیا...
شده دلتنگ بشی؟ بغض کنی؟ اشک بشی؟ با خیالِت همه لحظه هامو من بارانم
پاییز... فصل برگ های مرده فصل پیچیدن خاطره در باد فصل عاشقانه ای خاموش فصل دلتنگی کوچه فصل بی تابی سنگ فرش فصل تنهایی یک چتر پاییز... فصل سیلی از باران فصل عریانی یک عشق فصل مرگ شاخه ای سرسبز پاییز... فصل نقطه چین تا تو... .
داشتم در خیابان راه میرفتم که یک ماشین با صدای خیلی بلندِ موزیک اش مرا از کنارِ خیابان گرفت!! و پرت کرد تووی خاطرات یادم آمد چقدر ندارمت ... به گمانم آن ماشین عاشق آزاری داشت! راه می افتاد در خیابان ها و دلتنگی پخش میکرد لعنتی...
تو یک عذرخواهی به بالشِ من بدهکاری! بس که هر شب چنگ میزنم نبودنت را... ️
دلم میخواست می شد مثل اعضا بدن احساس را هم اهدا کرد ! اصلاً هر کسی هر چیز به درد بخوری که دارد را باید اهدا کند وصیت می کردم احساسم را قسمت کنند میان هزار زن هزار زن با دستانی سرد و نگاهی بی روح زنانی که طعم عشق...
شاید باورت نشود گاهی از شدت دلتنگی راضی به هرچه بودن میشوم به جز خودم! مثلاً همین امروز آرزو می کردم شاپرک گرفتاردر تار عنکبوت گوشه ی اتاقت باشم همان قدر نزدیک همان قدر بیچاره...
تو نیستی در میان ازدحام این شهر پنچ شنبه های من رنگ و بوی جمعه را می دهد
بغض هایم میراث دارِ زخم های کهنه اند. با خنده هایی که طعم تلخی گرفته فریادهایی که با سکوت خفه کرده ام ، در میان حنجره ام دق می کنند. واژه هم حال مرا نمی فهمد. و این شب ها قبل از خواب برای آوار این حجم از دلتنگی \وَتَوَاصَوْا...
این گونه بود که آفریده شدند: یک آه در گلوی جهان گیر کرده بود، جهان عطسه کرد و گرد از زمین، دور شد کوه پدید آمد. آسمان خمیازه کشید ابرها آغاز شدند. باران روی زمین راه می رفت و از جیبش گل می چکید. خورشید لباسش را تکاند و درختان...