مهر ؛ تداعی بخشش است و مهربانی ، تداعی روزهای روشن و پر التهاب کودکی ... پاییز ، از راه می رسد که ثابت کند ؛ گاهی سقوط هم با شکوه است ، و گاهی رفتن، بهانه ایست برای بازگشتن . وقتی شبیه برگ های خشک پاییز ؛ عاشق و...
محبوب من ؛ ماهیت اصلی یک چیز را نمی توانیم تغییر بدهیم ، هر چیزی در این عالم نقش حیاتی خودش را دارد . کسی از خورشید توقع ندارد که سردی به این عالم هدیه بدهد یا کسی از آب توقع ندارد که کاری انجام دهد برعکس ماهیت اصلی اش...
حالش را داری برویم زیر اولین باران پاییزی؟ از بهارستان تا خود سعدی روی جدول گوشه ی خیابان راه برویم و زندگی کنیم لحظات با هم بودن را... بی خیال تمام حرف های عاقل ها؛ حالش را داری دیوانگی کنیم تمام بعد از ظهر بارانی مهر ماهمان را؟ بند کفشت...
دل تنگ که می شوم فوت می کنم غبار نشسته به روی قاب عکست را... دست می کشم به روی پیچ موهای مشکی ات و خودم را یک دل سیر به تماشای نگاهت مهمان می کنم تا رفع شود این حال ناخوشی ما به دور از هم...
طنین صبح و گنجشک و قناری نوای ساز و باران بهاری چه خوش باشد که باشی در کنارم من و شوق وصال و بی قراری
بوسه هایت را بپوشان بر تن لبهای من دوست دارم تا که آغوشت شود مأوای من ای سراسر شور شیدایی، تو ای تصنیف عشق! چون خدا، یک دانه ای، ای گوهر بیتای من! آیه ای هستی که بر من یک شبه نازل شدی با عذار مَهوَشَت روشن شده سیمای من...
ابروانت را بالا پایین نکن زبانت را نکش به لب هایت موهایت را هی باز و بسته نکن من ساده ام جواب اطوارهایت را بلد نیستم من دوستت دارم و این تمام شعر من است
سبک شعرهایم کوتاه است ولی قربان آن موی بلند و چشم سیاهت جانا...
عاشق نشدم که برگی بریزد.. تا عاشقانه هایم رنگ پاییز بگیرد... که عشق ِ مرا اردیبهشتی ست پُر از مهر...!
" بیا ببینمت " کلی حرف با خودش دارد ... اگر کسی برایت آن را می نویسد ، تو بخوان : یار جانم ، بی تو حتی هوا را هم ، کم آورده ام ! " بیا ببینمت " تنها یک جمله نیست ، مثنویِ هفتاد مَن است ... کسی...
من زن خلق شدم... نه برای درحسرت یک بوسه ماندن...برای خلق بوسه ای ازجنس آرامش... من زن نشدم که همخواب آدمهای بیخواب شوم...،زن شدم که برای خواب کسی رویا شوم... من زن نشدم که درتنهایی ام حسرت آغوشی عاشقانه را داشته باشم... زن شدم... تا اغوشی درتنهایی عشقم باشم.
مهر می آید ولی با بی مهری هایی که کنج دلمان چمباته زده اند چه کنیم! راستش را بخواهی من فکر می کنم یک جای ابراز احساساتمان نشتی دارد... وگرنه این همه واژه و جمله ی عاشقانه چرا گره از کار هیچکس باز نمی کند ولی حالا باید امیدوار باشیم...
بازم فصل پاییز فصل تنهایی و قدم زدن روی برگهای زرد و نارنجی وزیدن باد و خش خش برگها منومیکشونه سمت تموم دلتنگیام غرق در آرزوهای و رویاهام میشم آرزوی داشتن تو و رویای با تو بودن این آرزو و رویا مدام در حال چرخیدن مثل گردونه ی این روزگار
تو در قلب منى آنجا که هر ثانیه صدایى دوست داشتنت را اعتراف مى کند آنقدر که تمام رگ هاى تنم مى دانند من تو را زندگى مى کنم
می دانم! دوست داشتن، زمان نمی شناسد مکان نیز! ♡ به تو می رسم! (زانا کوردستانی)
وقتی از کابوس میپری چقدر تشنه ای؟ همونقدر دوست دارم...!
می خواهم با تو عاشق باشم در نگاهت پی قدحی شراب ناب باشم از عطر نیلوفرانه گیسوانت در دریای دلم سرشار باشم معشوق عاشقانه خیابان های این شهر بی عشق باشم طعم شیرین عشق در لب هایت باشم ایهام غزل های عاشقانه ات باشم همای جان من میخواهم زمینم را...
تن به دریا می دهم اگر تو در عمق این دریا باشی جنون را به آغوش میکشم اگر مجنون،محبوب تو باشد شراب صد ساله میشوم تا که مست کننده دل بیقرار تو باشم همای جانان من تا وقتی که زنده باشم تمام زندگیم را با یک اشاره به قهوه چشمان...
باید یکی باشد که در اوج ناامیدی و غفلت برایت زندگی را معنا کند... کسی که عاشقانه در پی رام کردن اسب سرکش بیقراری هایت باشد کسی که بلدت باشد،بداند قلبت کجای بدنت قرار دارد و خودش را در آن،جا دهد... عشق نه چیز عجیب و غریبی است و نه...
دستت را به من بده ! می خواهم بِبرَمت دورِ تمام این شهر بِگردانَمت! می خواهم شانه به شانه اَت در تمام ِ خیابان ها و کوچه پَس کوچه های شهر درمقابل هزاران نگاه زُل زده ی حسود، باعشق قدم بزنم و باصدای بلند شعرِ دلبرانه بخوانم تا همه بفهمند...
دلبرم .مثل یک خوشه ی انگور ِ شیرین و ملَس میماند! کافیست که بخندد تابفهمی عسل شیرین تراست یا این انگور ِ شادابِ بهار! دلبرم اهلِ دل است ! اهلِ خوش طبعی و اهل بگو مَگوهای ِ ریزو دُرُشت ِ دلدادگیست ! گر که بگویم از آن مهربان قلبش بگمانم...
دلبرجان: بیادوباره شروع کنیم و از این دوباره ها بسازیم ! دوباره بگوییم ! دوباره ازتَهِ دل بخندیم ! دوباره کمی لَجبازی کودکانه کنیم و کمی غُر بزنیم! دلبرجان: بیامثل قبل ، برویم روی بالکنِ خانه ی چوبی ِ دیدا جان ، زیر نوازش طلایی رنگ آفتاب کنار ِ گلدان...
با سازِ عاشقانه هایت برقص! دورِ خودت حِصاری بکش از جنس ِ آرامش ! چشم هایت را فقط به روی ِ زیبایی ها بازکن و گوش هایت را با مِلودیِ مهربانِ کائنات نوازش ده! خودت را دوست بدار، به خودت تِکیه کن و شانه به شانه ی خودت راه برو...
محبوبم همه چیز را نمیشود خرید...خیلی از چیزهای عزیز و دوست داشتنی در این جهان رایگان هستند...مثلا بوییدن بدن نوزادی تازه حمام رفته...خنکای آن طرف بالشت در سحرگاه یک شب جمعه...زنگ دری که می دانی عزیزت پشت آن ایستاده...عطر غذایی که توی راهروی ساختمان پیچیده...بوسه های خنک باد بر موهای...
