متن عطر

چهل سالت شده:
یه روز وقتی پشت چراغ قرمز داری به یک دختر گل فروش لبخند میزنی و پسربچه ها رو از شستن شیشه ماشینت منع می کنی

یه عطر آشنا...
یه نگاه از دور...
یه لبخند شبیه به...!

یکهو با رایحه همون عطر مثل کپسول زمان پرتاب میشی به...

عطرِ جاری در نفس هایت بسی بوییدنیست
ریشه ی اندوهِ من با خنده ات برچیدنیست

در این غربت
و این تاریکی اندوه
بگو عطر کدامین یاد...
جز تو...
دلم زنده می دارد؟

به گمانم، ما موسیقی و عطر را اصلاً برای این دوست داریم که فضاهای قبلی زندگی مان را تداعی می کنند. این هم راهی است برای این که با مرگِ لحظه بجنگیم و آن را به زندگی بازگردانیم و سایه ها و بازتاب هایش را زنده کنیم، هرچند موقت.

روزی که مجبور بشیم زمین رو تخلیه کنیم، من روی سیاره ی مسکونی جدید، عطر فروشی میزنم و از دلتنگی آدما کاسبی میکنم.
عطر خاک بارون خورده می فروشم
عطر چمن کوتاه شده
عطر زعفرون و برنج
عطر بازار خشکبار و ادویه
بوی اقاقیا توی کوچه ها، توو فصل بهار...

این خدای رب العالمین
از دار و ندار دو دنیایش
عطرش را به تو بخشید،
باور کن
صدای تو بو دارد
نگاهت بو دارد
حتی بوسه هایت بو دارد
از آغوشت نگویم،
که هر کس به من می رسد
آدرس عطر مرا می پرسد!

دارم برای عطر تنت شیشه میخرم
عطری برای روز مبادا که نیستی!

عطر عجیب نرگست،پیچیده در تنهاییم
در بهمن آغوش من ،حس بهارانی بیا

این روزها سخت دچارم..
دچار به تو
و دچار به تمام خیابان های شهر که هر بار تو را برایم یادآوری می کنند
دچار به بوی عطرت، که هر عابری مرا به سوی تو می کشاند..
دچار به مغازه هایی که روسری ات را پشت ویترین هایشان به نمایش می...

ادب مثل عطر است.

ما برای خودمان استفاده می کنیم.

اما دیگران هم از آن لذت می برند.

عطر تن پوش تو را خوب بخاطر دارم

بوی پیراهن تو قاتل ایمان من است...


«بهزاد غدیری»

بذار اروم برم ،دستاتو از دور تنم بردار
گناه بی وفایی رو ،بیا از گردنم بردار

بهت گفتم که از این آه دامن سوز پروا کن
دیگه اصرار بیهوده ست ،دست ازدامنم بردار
من آدم آهنی بودم همیشه راست میگفتی
حالا هم دستتو از قلب مثل آهنم بردار

تو دشمنشاد...

یادمه انقدر به عطر موهاش معتاد شده بودم که وقتی رفته بود
دوس نداشتم نفس بکشم
ادمی چه موجود ضعیفی است ...

همه میگن که از سرت می پره بزار زمان بگذره
کاش بودن و میدیدن بعد سال ها
که هنوز عطر مشابه اش تو کوچه پس کوچه های این شهر میشنوم
ناخداگاه دلم می ریزه

صدای قندی که بالای سرمان میسابیدند دوست داشتنی بود.
شیرینی ها در ردیف های دایره ای کنار هم چیده شده بودند و
قرآن روی رحل باز بود.
هرزگاهی نگاهم را به او می دوختم
تا شاید بالاخره باورم شود که او مال من شده است.
در لبخند شیرینش گم شده...

چند قطره ای از ته مانده ی عطر مورد علاقه اش در هوا اسپری کردم.
تلخی خاطرات زیر زبانم مزه کردند و
من ناخودآگاه تمام روشنایی خانه را گرفتم.
چراغ مطالعه ی کم سو را روشن کردم و
آلبوم عکس هایمان را باز کردم.
تک به تک ورق میزدم و...

جان کندن یعنی
عطرها بمانند
وبچسبند
به خاطراتت.

از بار اولی که دیدمت، زیباتر بودی!
من سر تاپای وجودت را با عشق تماشا میکردم..
باز آن روسری که بر روی آن، غنچه های فیروزه ای کاشته شده بود، روی سرت گل کرده بود...
خنده های پر از شیطنتِ روی لبانت، بر لبان من نیز نهالی از جنسِ خنده...

عطر یک مایع خطرناک است. توى شیشه هاى فانتزى خوش رنگ فقط یک کار میکند، گولت میزند.عطر ها حتى از سیانور و مرگ موش و آب و آهک خطرناک ترند. کافیست یک بار توى یک خاطره مشترک آنرا به گردنت پاشیده باشى. و روز دیگرى جایى که اصلا توان یادآورى...

قلب تو
باغچه ی کوچکی ست با گلهای زیبای عشق
که من هر قدر بیشتر عطرشان را
استشمام کنم
خوشبوتر میشوند !
و اطمینان دارم روزی
عطر این باغچه ی کوچک
قلبم را پر خواهد کرد ...

بوی عطر مهم نیست ، آدم باید بوی امنیت بدهد .
آخ که چقدر ماندنی ها بوی " امنیّت " میدهند

دلم یه دریا میخواد
یه جا که تو موج موهات
یه جا که میون چشمات
خودمو ببینم
بیا نکن تو دل دل
وسط یه قلب خوشگل
اسمتو رو قلب ساحل
میخوام بنویسم


چال رو گونت
لبخند دیوونت
عطری که هر شب از سرت میپیچه تو خونت
موهای خرماییت
چشای دریاییت...

این عطرراکه به تنت میزنی موسیقی آرامی است باامضای خاص توکه جعلش محال است

هر شنبه که دیدار میسر گردد
روزم به وجود تو منور گردد

هر وقت تو باشی همه جای خانه
با عطر حضور تو معطر گردد