متن کوتاه

تو عشق را در وجود من کشتی
تو من را از خوب بودنم
پشیمان کردی...

امروز خورشید
از شانه‌ی تو بالا می‌آید
انگار جهان
از پلک‌های تو طلوع می‌کند

و جهان
به گردنِ م حقی دارد
گاهی به اسمِ عشق
گاهی به اسمِ امید
گاهی به اسمِ غزلی زیبا

دستانم، شاخه‌‌های سوخته،

در باران‌های بی‌امان انتظار

نقاشی نمی‌کنند جز نام تو را

در کوچه‌ آه مچاله شد،

شیشه‌ها نفس بریدند

باد صدایم را برد.

اشک، چشمه شد

در مشتِ سنگ،

پلکِ خسته بارید

دنیا بویِ نم گرفت.

چراغِ دور افتاده،

در شبِ سیاه دانه پاشید

رویا سبز شد

چشمِ تو ابرِ بسته بود،

من به باد آموختم دعا

باران از دلِ من آغاز شد

و من....
درقاب ِ خالی تو
به روشن ترین
غروبِ جهان
پناه می برم...

هم از سکوت گریزان، هم از صدا بیزار

چنین چرا دلتنگم؟ چنین چرا بیزار؟

موج‌ها نامت را زمزمه می‌کنند،
و من بی‌صدا در آغوش دریا،
میان رویاهایم با تو قدم می‌زنم

بـــی تــاب تــــوام،
בرב تو را نیز خریـבار منم من...

بی شـڪ میرسد روزی ڪه در فـڪر همیم،
امــا جـــدا از هــم و بــی هــم.

در جهانی که در آن نیست کسی همدل فرهاد
متولد شدنم فاجعه‌ای بود که رخ داد

بعضیا رفیق نمیشن!
یه فرشته میشن
تو جهنم زندگیت 🌸🤍
فرشته من تویی عشق زیبای من

یک روز است که همدیگر را ندیده‌ایم، اما انگار سه پاییز گذشته است.

نقش جان است 
عشق  اثرت  بود

ما همه قابیم 
عکس های جدیدت بود

مادیّت، آراستنِ جان شود، به رنگِ انسانیت
نه آنکه آدمی، اسیرِ دارایی و فریبِ زینت

نیمہ‌ شب شد دل من بی تب و تاب اَست هنوز

یاد آن شب که دلش را به دلم داد بخیر 💔😔

یا دستِ رفاقت نده و دست نگه دار
یا تا ته‌ خط ، حرمت‌ این‌ دست‌ نگهدار!

تو چه دانی که چه ها میگذرد بر دل من
حال من را یک نفر مثل خودم میداند 😔💔

قهوه ام تلخ بود
فقط تا وقتی که
تو از آن نوشیدی....

قبل تو شعر ڪجا شاعری و شاعر ڪوچـڪ ڪجا،
از زمانی ڪه تو پیـבا شـבه ای ڪل تنم شاعر شـב...

هر ڪجای این شهـــر باران میبارב..،
شـڪ نـבارم خاطرات تـو جاریست בر آنجا.