متن کوتاه

تـــو تمـــــام بودمی،
هـر چنــد کنـــارم نیستـــی...

با باد
همسفر باش
تا عطر گل بوته های مهر
تسخیر کند واژه های در هم ریخته نامهربانی را

دور که می شوم، دلتنگ می شوی
نزدیک که می شوم، دورم می کنی

میان تمام بی رحمی های دنیا،لبخندش دلیلِ بود برای دوست داشتن زندگی

گــر کنــار تـــو نباشــم،
همــان به که بدون تو نفــس بند آید...

خیالت تنها چیز ایست،
که میشود تمام شب را در کنارش گذراند...

خبـــر داری که در اوج فراقت،
همین یک ذره جان هم ترک ما گفت.

عشق
حرف
واژه
جمله
شعر نیست
گاه
نقطه ایست
از تو
روی قلب من.

من
به یاد تو و لبخند گل شمعدانی
خانه را
از نفس پاک غزل پر کردم

بی خیالم
که
چای دم بکشد
شاید امروز
سر برسد
آن عزیزی که برده ام از یادم

بــی تـــو زندگی کردن هنــر میخواهد،
و من بـی تـــو هنرمندترین شاعر این شهرم،

🥀

چیزی که بهش تعلق نداری رو باید ترک کنی ؛
از محل زندگی گرفته تا ارتباط با آدم‌ها...

خودتونو به زور تو قلبِ
هیچ آدمی جا ندید ؛
چون جا نمی شید ،
مچاله میشید ...

بیر گئجه گل دی جانیمسان،اورگیمسن، نفسیم
دی منه لیلی سن عشقیم عزیزیم هامی کسیم

الدیم گوزلری آغلار بلکه بیر گون گلسن
اولموشام درده گرفتار بلکه بیر گون گلسن

گوزومون ایشیقی، سن سیز بیلوسن کی دوزه بیلمم
تا نفس واردی سینمده گوزومون یاشینی سیلمم💚

"مواظب خودت باش"
هنوز کافه های زیادی
منتظرند
تورا به فنجانی قهوه ی تلخ
مهمان کنم

تـــــو همــــانی،
که جهــــان بــی تــو نَیـَـرزد یکـــ دم...

دلــم در دام آن زلفـــ پریشانش،
به دام افتــاده امشب...

عشـــق تـــو،
وصله شده بــر تــن ویرانه ی مــا...

تا به خوردن غم و حسرتهای دنیا مشغول بودیم،
فرصت زندگی کردن را از دست دادیم.

در
چشم تو می میرم
یک شب ،
شب بارانی
در
غربت آغوشت
در
کوچه ی تنهایی

بهار و صبح
هر دو
در دلم شروع تازه ی حقیقت است
که عشق،گل کند
کناره پنجره
با سلام تو

گیرم که جهان مال تو باشد، به چه اَرزد
وقتی دل تو از غم همسایه نلرزد