متن کوتاه

کسی که به امید
شانس زنده باشد
سالها قبل مرده است.
موفقیت همیشه شانسی نیست

گاهی
خیلی چیز ها داریم
اما بی مهابا
محو تماشای نداشته هایمان هستیم

روی کتاب درسی ام امضای من در دور اسمت

دارد شهادت میدهد اوج وفاداری من را

خورشید خودنمایی می‌کند
من هنوز رویایِ با تو بودن را
زیرِ نورِ ماه در آغوش گرفته ام.

به هر بهانه ای شده جویای حال تو از همه ام
افسوس دل مرا تو شکستی دو باره بین همه

دلم از غم به چشمانت پناه آورده ای جان
مرا یکدم به دیدارت پذیرا باش تا شاد گردم

از بس בلتنگتم ڪه בارܩ بی تو میمیرܩ..،
تــو هܩ.. آیا..؟

وقتی مست بودم همه چیو دوتا می‌دیدم ولی طورو باز یدونه

پدر

مانند کوزه ای قدیمی

همچنان سیراب می کند اهل خانه را..

محبوب مــن زیبایی ڪل בنیــا،
به پای زیبایی چشمانت نمیرسـב...

زیبایی چشمان محبوبܩ یه طرف،
زیبایی ڪل בنیا یه طرف.

محبوب من لب وا ڪن چیزی بگـو،
این سـڪوت تو مـرا בیوانه میـڪنـב...

محبوب من آغوش وا ڪن،
مرا نجاتܩ بـבه از این همه בلتنگی...

مرگت درست از لحظه ای آغاز می شود که
در برابر چیزی که مهم است،
سکوت می‌کنی.

ای زلفِ یار! باز پریشانی‌ات گُزید
گویا شگون نداشت ملاقاتِ شانه‌ات

و ما در هیاهویِ روزگار اگر آرامیم،
دلمان به خدا گرم است . .🌱

شب است و یاב و בلتنگـی،
و قلبی ڪه قرارش بی قرار گشته.

لبخند تو را در دل خود قاب گرفتم
بردیده زدم، عشق تو را ناب گرفتم

کاش زودتر می‌فهمیدیم

که دنیا هیچ است

و این هیچ

ارزشِ هیچ کاری را نداشت

چه پوچ است این دنیا

و ما چقدر دویدیم

برای هیچ!

مبادا که بگذرد روزگارِ وصل

و من چو خاک شوم، و تو با اشکِ حسرت آیی

این لحظه‌ها که هستم و داری به دستِ من

کاری بکن که عشقِ تو جوید مرا زِ تن

این مرگ،

مرگِ معمولی نبود

من در آغوشِ بوسه‌ی تو

از نو متولد شدم

جانم را گرفتی

اما شکایتی نیست

چون در کنارِ تو

مرگ هم بوی زندگی می‌دهد