متن خنده

نان را، هوا را،

روشنی را، بهار را،

از من بگیر

اما خنده‌ات را هرگز

تا چشم از دنیا نبندم.

عاشق فصل بهار وگل وسرو وچمنم
شاعرم شاعر باران ونسیم سحری
عطر گلزار وپراکنده به هر رهگذرم
دل ودین باخته ی دلبر شیرین شکری



حس پاییزی من عشق بود همراهش
عشق شرح دگری بهر تو و من دارد
وهزاران غم واندوه است اندر راهش
عاشقی شور وشری خاص به دامن...

چه خنده ت... میونِ فالِ قهوه هام قشَنگن

نِخندی خرابم... تو دلُم جِکرکِ جنگن…

یه روزی اگه تو فال نِباشی

میگردُم همه دنیا، بُگو فقط کجاشی

بیو بشین پشتِ همی میز دوتایی…

بشین تا مو فدات بشم الهی

میخوام داد بزنم قهوه بیارین

سی یارم که یکیت مثش ندارین...


_برشی...

نیش تو،
مرا
خواهد کشت
وقتی که،
باز است.
حجت اله حبیبی

خنده  ی  لب های ِ من  با خواهش عکاس بود
ورنه  این  لبهای من  بیگانه ی هر خنده  است
نسرین حسینی

هر لحظه از زمانت دورتر از پیش می رود
اما امیدوارم همیشه در قلب من باشی

هر صبحی که به خورشید خنده می زنم
انگار که تو در این دنیا مهمتر از همه باشی

به یاد تو، هر نفسی را به زندگی می افزایم
و با نگاه تو، خاطرات خوب...

شیرین تر از عسل
که
ندیدست روزگار
بهر شفای هر مرضی
باز
خنده کن.
حجت اله حبیبی

صبر مرا
به خنده ی خود
امتحان مکن.
حجت اله حبیبی

خنده
یا
گریه
مهم نیست ،
مهم
عروسکی ست
که
کوک می شود .
حجت اله حبیبی

بمب خنده ات،
غم هایم را
ترکاند،
تا
از لا به لای خاکسترش ،
شادی بروید.
حجت اله حبیبی

می خندم ،
به دنیایی
که
چیزی برای خنده ندارد .
حجت اله حبیبی

گریه
داغی است
بر دل
و
خنده مِهری بر لب .
حجت اله حبیبی

خنده ات را
می خرم
با اشک چشمم،
بی شمار
ای دل دیوانه
تا صبح پرستو ها
ببار .
حجت اله حبیبی

پروانه شدم ، بال زدم ، سوخت دو بالم
دیوانه شدم ، داد زدم ، وای به حالم

بیخود شدم از خویش و از این گردش ایام
نومید و سر افکنده از این طالع و فرجام

مستانه شدم ، باده زدم گاه به گاهی
دل خسته ز می ، باز...

بازهم امشب با نگاهت عشق بازی میکنم
خاطراتت را دوباره صحنه سازی میکنم

چنان ویرانم از عشق تو ای مه روی زیبایم
که با دستانت به خیالم دست درازی میکنم

دو چشمت کرده حیرانم که مثل بچه آهویی
به یاد چشمانت هر شب دل نوازی میکنم

صدایم کن نگاهم کن...

همه چی فراموش میشه حتی شادی
مثلا من یادم نمیاد آخرین بار کی خندیدم:)

کاش خنده یجوری کوبیده شه تو صورتمون
که هیچ وقت از جاش کنده نشه:)
بهنوش ولی زاده

پاییز می وزد و تو لبریز خنده ای
امّا من از بهار خودم گریه ام گرفت

میانِ گریه می خندم، که چون شمع اندر این مجلس

زبانِ آتشینم هست، لیکن در نمی گیرد

دل نمی خندد نمی خندد ، ولی با تو چرا
چشم نمی گرید نمی گرید ، ولی بی تو چرا
عقل مدهوش است مدهوش است ، ولی با تو به هوش
من نمی میرد ، نمی میرد ، ولی بی تو چرا
💚🕊️🌱

روز را با خنده شروع کن تا زندگی با خنده در دستانت شکوفا شود

شده از ناله ی تو خون بچکد؟
شده با آه دلت گریه کنی؟
چکنم با این غم...؟؟

شده از درد بخندی که نبارد چشمت؟!!
من در این خنده ی پُر غصه مهارت دارم

بهزاد غدیری شاعر کاشانی

شهر را بی تو ؟ نمی خواهم
خانه را بی تو ؟ نمی خواهم
سفر را بی تو ؟ نمی خواهم
تنهایی را بی تو ؟ نمی خواهم
خنده را بی تو ؟ نمی خواهم
من بی تو هیچ چیز را نمی خواهم حتی بهترین ها را که بی تو...

وقتی میخنده،
احساس میکنم خدا قلبمو نوازش میکنه!