من زودتر از همه پاییز را لمس می کنم وقتی ، آبشار چشمانم آواز دلتنگی سر می دهد . حجت اله حبیبی
پاییز فصل غم و غصه و دل تنگی نیست ، وگرنه با مهر آغاز نمی شد . حجت اله حبیبی
تو مهری و دلم پاییز شده از عشق تو لبریز بیا تا مهربان گردد دل سرگشته ی ناچیز . حجت اله حبیبی
عطر دلتنگی پاییز خیابان گرد است کاش با مهر بیاید پاییز، که دلم منتظر سردی یک آهنگ است .. حجت اله حبیبی
گفتی پاییز ، با کوله باری از مهر می آید، امّا رهاوردِ من چمدانی دلتنگی است . حجت اله حبیبی
باز هم پاییز دیگری در راه است اما این را بدان که فاصله ها هیچوقت دوست داشتن را کمرنگ نمی کنند بلکه دلتنگی را بیشتر می کنند
منم دلتنگ رویت دلم آید به سویت چه کردی با دل من که کرده آرزویت
غمگین ترین مهرماه،ماه مهریست که بابی مهری شروع شود.
چشمهایم پائیز برگ ریزان محبت را به تماشا نشست دلتنگی هایم زمستان زیر سنگینی برف سکوت به سوگ نشست مخاطب فصلهایم چه بگویم از اشکهایم وعشقی که در انتظار حلول بهار جان داد خدا تابستان یادت را برایم به خیر کند . ✍️رضا کهنسال آستانی
بیا کنار پنجره ، به زخم قاصدک، نمک بپاش . حجت اله حبیبی
من و دلتنگی و پاییز چرا می گویند ؛ اولین فصلِ خزان مِهر و محبت باشد . حجت اله حبیبی
در روزهای نبودنت، بودنت را مرور می کنم روزهایی که خنده هایت آرامش جانم بود و صدای نفس هایت دلیل نفس کشیدنم… تو رفتی و زندگی با تو رفت... عشق با تو رفت... شادی با تو رفت... تو رفتی و همه چیزهای خوب را با خودت بردی تا من بمانم....
قبل از تو دلتنگی «می رسد » پاییز ! حجت اله حبیبی
به تصویرکشیدم نبودنت را چندسکانس دلتنگی بود صیدنظرلطفی (صابر)
من می مردم براش مثل اون ماهی خنگی که سرشو می کوبید لب تُنگ . مثل اون پرنده ای که لب پنجره نشسته بود و زیر لبی جیک جیک می کرد . مثل مادربزرگم ! که بعد رفتن آقا جون دل تو دلش نمونده بود ... بغض می کرد ،...
امید، آن گاه که من تهی و خالی در کنجی برای زندگی دست و پا می زنم به سراغم می آید. لبانش خشک و سرش شکسته و چشمانش گریه مند است و کمرش راست نمی شود. اما می آید. جرعه ای بلند پروازی به حلقم می ریزد و همینکه از...
رسیده جمعه ی دیگر خدا کند که نماند دلم بدون تو تنها در انتظار و به رویا طلوع صبح سپیده بیا که بی تو نشستم گرفته حال و پریشان شکسته دل به همه جا دلم هوای تو دارد بیا که جمعه غروبش طلوع فصل شکفتن شود برای دلم که خزان...
رفتی ز برم لیک غمت مانده به جانم... (ای داده به بادم) هر لحظه گرفتار غم و اشک و فغانم... (ویران ز نهادم) چشمان تو و قسمت من همدل و همسان (آتش زده برجان) عشق تو امید من و من زنده به آنم... (با یاد تو شادم) ای درد غم...
یاد تو، پیوسته در گذر و تکرار، از سرزمین من است، چون گذر شب و روز، یا چون گذر پاییز و زمستان و بهار و تابستان... مهدی بابایی ( سوشیانت )
یاد تو، گاه چون رویش گلی زیباست، بر خاک وجود من، و گاه چون زخمی جانکاه است، بر تن رنجور من... مهدی بابایی ( سوشیانت )
جنس دل هایتان از چیست که تنگ نمی شود؟؟
یاد تو، گاه چون پرنده ای اسیر است، در قفس ذهن من، و گاه چون بارش باران است، بر جنگل گریه ی من... مهدی بابایی ( سوشیانت )
یاد تو، گاه چون پروانه ای است، نشسته بر گلبرگ آرامش من، و گاه چون بارش تگرگ است، بر دشت دلتنگی من... مهدی بابایی ( سوشیانت )
وای ...گل سرخ و سفیدم کی می آیی؟ بنفشه برگ بیدم کی می آیی؟ تو گفتی گل درآید من می آیم! وای گل عالم تموم شد کی می آیی؟ برشی از ترانه