روزهاى خوب و بدى باهم داشتیم که بیشترشان خوب بود؛ من تمامِ آن روزها را میبوسم ...
وقتایی که پیشم نیستی پریشون ونگرونم/دوس دارم دقیقه هام رو کنار تو بگذرونم
آن پریزادم که عکس ماه را از بر کشید نقش دلتنگی خود را ، بر تنِ دفتر کشید آنقدر در پیله ی تنهایی ام غرقم ببین مثل سربازی که در دور و برش.سنگر کشید تا کشیدم دور خود دیواری از تنهایی ام خاطراتت سمت دلتنگیِ من خنجر کشید راهُ خود...
دلم به عظمت باران ،.برایت دلتنگی میکند! امروز عجیب بی تو میمیرم....
دستی تکان دادی و دستم را تکان دادم ! رفتی و بعد از تو نمی دانم چرا ماندم ؟! تا با تو بودم زندگی یک جور دیگر بود وقتی که رفتی ، از نفس انگار افتادم ! رفتی و من هر لحظه با تقدیر می جنگم در سرنوشتم دایما درگیر...
در دل و جان منی گر چه ز من بی خبری سهم من از تو شده عاشقی و در به دری من چنین زار و ملولم ز غم و دلتنگی تو کنارش ز همه خلقِ جهان شاد تری مهربان بودی و اکنون ز چه بیداد کنی آه زین رسم و...
دلتنگم نه برای تو ... دلم برای خودم تنگ شده برای مَنِ کنارِ تو ...
دنیا به وسعت قفسی تَنگ می شود وقتی دلت برای کسی تنگ می شود
شب یلدا هم گذشت جانم ... با انارهای دون شده و چایِ دارچین و باسلوق و بقیه ملزوماتِ شبه چلّه . به گمانم شب یلدای خوبی بود ... پر بود از صدایِ خنده و گل گفتن و گل شنُفتن و خلاصه عطرِ خوشِ صمیمیّت ! ولی از خدا که پنهون...
صدایت کرده ام می شنوی؟! این روزها دلم عجیب هوای تو را می کند شاید شاید دلخوشم به آمدنت شاید قرار است در آغوشم بگیری نوازشم کنی نمی دانم فقط بدان، اگربیایی دیگر سردی خاک عذابم نمی دهد !! به قلم شریفه محسنی«شیدا» شاعر کتاب «غزل های شیدایی» آیدی اینستاگرام...
ای کاش جهانمان غم آهنگ نبود ای کاش نصیب آینه، سنگ نبود از فاصله ها گلایه دارم بی تو ای کاش که بودی و دلم تنگ نبود شهراد میدری
دلم تنگه برای لجبازیات و خندیدنات فدات بشم
پستوی خانه آوار دلتنگی های من است وقتی باران میبارد شیشه ای که بخار گرفته بود ونگاهی که به موازات خطوط رفتن ها،چمدان می بست کمرنگ شدنهای چهره کودکی و خاطراتش مرا نابینا میکرد ودرد ،مصداق شیشه و سنگ میشد پرستوها کوچ کردند، ولی چرا کلاغ ها دست بردار رفتن...
یه وقتایی به سرم میزنه ناغافل بیام سر وقتت ... همونجایی که داری بیخیال از تو کوچه رد میشی ، بپیچم جلوت و محکم بغلت کنم ... هیچی نگم ... کاشکی توام هیچی نگی ... کاشکی یه کم مهربون باشی و با دلم راه بیای ... دستاتو دورِ کمرم تاب...
بی قراری ام را به چه کسی باید ثابت کنم وقتی یاد کسی میوفتی که زندگی ات بدون او هیچ رنگ و صدایی ندارد، این یعنی آغاز دلتنگی دلتنگی یعنی چی؟ چرا وقتی بی قراری مان معنای نبودن کسی است که تمام زندگیمان به بودن یا نبودنش بستگی دارد میگوییم...
شعرهای من کمی بلند و گاه گاه به کوتاهی یک بوسه اما نگاهت تا انتهای فصل وجودم قدم می زند لطفا بمان بمان بامن در سرمای پاییزی کنارم باش تااز گرمای وجودت یخ دلتنگی آب شود ومن به تو نزدیکتر مهناز پژوهی
بغض هایم میراث دارِ زخم های کهنه اند. با خنده هایی که طعم تلخی گرفته فریادهایی که با سکوت خفه کرده ام ، در میان حنجره ام دق می کنند. واژه هم حال مرا نمی فهمد. و این شب ها قبل از خواب برای آوار این حجم از دلتنگی \\وَتَوَاصَوْا...
می دانی رفیق دلم برای کودکی هایمان تنگ شده ، همان زمان که بزرگترین دغدغه ی زندگیمان ترک خوردن لاک ناخن هایمان بود. حسرت هایمان در انجام ندادن تکالیف مدرسه خلاصه می شد. در میان بازی های روزگار بزرگ شدیم و نفهمیدیم کی حسرت هایمان هم با ما بزرگتر شدند....
به گمانم جایی میان شعرهایم مرده ام . همان جا که زور وزن هایش به دلتنگی هایم نرسید. همان جا که بنیان قافیه اش ویرانی های ذهن آشفته ام را از نو نساخت. همان جا که آرایه هایش الفبای روح بیقرارم را از بر نکرد. همان جا که با واژه...
نه زیبا بود نه مهربان ، هیچ هم چشم های گیرایی نداشت ! کجاست ببیند که پناه میبرم به دروغ از شر دلتنگی ... مداوا میکنم دلتنگی ام را با دروغ ، آری : نه زیبایی ، نه پُر مهری ، نه چشمی دلربا داری!
به این فکر میکنم که چگونه عاشقت شدم حال آنکه هیچگاه درمیان ما قراری عاشقانه نبود حرف عاشقانه ای ردو بدل نشد حتی مکالمه ای در حد احوالپرسی تو بگو من چگونه عاشقت شدم؟ بی آنکه ببینمت! بی آنکه دستانت را بگیرم یا حتی عمیق نگاهت کنم چه قاعده ی...
جانا بیا که دلم همچو نهنگی که در تنگ اسیر شده است تنگ است ، بیا و ببین که این آدم ها قصد جدا کردن مرا از جانم دارند ، تو برایم جانی بیا و نگذار بیشتر از این خاطراتت چنگ به جانم بزنند ، بیا و ببین که دلم...
گاهی خوابت را می بینم ... بی صدا ، بی تصویر مثلِ ماهی در آب های تاریک که لب می زند و معلوم نیست حباب ها کلمه اند یا بوسه هایی از دلتنگی ...
من به دستان تو پل بستم به زیباتر شدن از تو میخواهم از این هم با تو تنهاتر شدن از تو میخواهم خودت را مثل باران از بهار از تو میخواهم قرار روزهای بیقرار هیچکس در من جونم را به تو باور نکرد هیچکس حال من دیوانه را بهتر نکرد...