می دانی رفیق دلم برای کودکی هایمان تنگ شده ، همان زمان که بزرگترین دغدغه ی زندگیمان ترک خوردن لاک ناخن هایمان بود. حسرت هایمان در انجام ندادن تکالیف مدرسه خلاصه می شد. در میان بازی های روزگار بزرگ شدیم و نفهمیدیم کی حسرت هایمان هم با ما بزرگتر شدند....
رفیق! همان کسی ست که بی منت می ماند و تو را هر طور شده کنار خودش نگه می دارد! همان کسی ست که می توانی بدونِ ترس، هر چیزی را با او در میان بگذاری! رفیق، عشق و امنیت را در رگ هایت جاری می کند کنارش می توانی...
جمعه یعنی با خودت خلوت کنی، اما رفیق... عصر جمعه با تمامِ بغض و حسرت میرسد
رفیق... بیا برویم به سرزمین بیخیالی و ساعت های زندگیمان را به وقت بی تفاوتی بگذرانیم ؛ بیا با ضرب آغوشمان نقض کنیم حقیقت اینکه "انسان همیشه تنهاست "؛ بیا پشت به غم ها بایستیم وسرزده به دنیای خنده ها سرک بکشیم؛ باچشمک ستاره ها برقصیم و ناخن هایمان را...
باز از نگاه خیس من یاد تو می بارد رفیق بر دفتر اشعار من بذر تو می کارد رفیق واژه به واژه خط به خط تنهاتویی مضمون من ای ناجیِ رویاییِ ابیات ناموزون من پر از ترانه می شوم وقتی به یادم میرسی جان میکنم از دوری ات پس کی...
بهم زنگ بزن رفیق... بگو بُریدم... بگو خسته م... بگو دلم شکسته... بهم زنگ بزن... بگو میخوام ببینمت.. بگو: آغوشِ تو آخرین پناهگاهه... مطمئن باش اگه همه ی دنیام تو رو نَخوان،هنوزم برای من دوست داشتنی ترین فرشته ی زمینی! به من زنگ بزن... تمام زندگیم
من همیشه میگم آدمِ بی رویا، به اندازه ی کشتیِ بدونِ قطب نما وسطِ یه اقیانوس خطرناکه! رویاهاتو بغل کن رفیق ، حتی اگه آدما بهت بگن: خیالباف...
براى بعضى از ما امروز و براى بعضى هم شاید سال هاى سال بعد حسرت بى فایده اى وجود دارد یا خواهد داشت که ما را لبریز مى کند از حرف هاى نگفته ، بازى هاى نکرده لبخندهاى نزده ، در آغوش گرفتن هاى نشده و بوسه هایى که دیگر...
با رفیقت مثل چتر رفتار نکن که هر وقت بارون بند اومد ، فراموشش کنی . . .
روزهای سخت می آیند و می روند تا مزه ی قهقه های بلند از زیر دندان زندگی نرود... تا طعم نان داغ صبحانه ی مادر بوی تکرار و رنگ دلزدگی به خودش نگیرد! روزهای سخت می آیند و می روند که از میان هزاران، همین چند رفیق ناب و چند...
گاهی هر کسی یکی رو نیاز داره بتونه راحت باهاش درد و دل کنه ؛ یه آدم مورد اعتماد که خیالت ازش جمع باشه ، اگه اونقدر خوش شانس هستید که یکی از این آدمها رو دارید سعی کنید هیچوقت از دستش ندید... آریا ابراهیمی
این خانه غریبی را بیگانه نمی فهمد مانند جنونی که دیوانه نمی فهمد هر همسفر و همراه، همراز و رفیقم نیست درد دل شیدا را، هر شانه نمی فهمد شمعی که تا فردا، حتی اثر از آن نیست اندوه شب او را، پروانه نمی فهمد آنی که چنین جام بی...
گاهی چقدر دلم یک رفیق شش دانگ میخواهد... کسی که به دور از جنسیت همراهت باشد، مذکر و مونث فرقی ندارد... فقط کسی باشد که بفهمد حالت را... بتوانی به دور از حاشیه و ترس از هر چیزی، تا نا کجا آبادهِ زندگی بروی.. اگر کمی حد دوستی های معمولی...
همیشه با خودم فکر میکنم مگر میشود تو باشی و من خوشبخت ترین زن دنیا نباشم.... مگر می شود؟ و نگاه میکنم به راه دور و درازی که باهم از سر گذراندیم و به جاده ای که پیش روی ماست رفیق لحظه به لحظه و مدام همراه تلخ و شیرین...
از من نشده، هیچ دلی ریش تر از عشق دنیای کسی، این همه تشویش تر از عشق من بیش تر از هر که رفیقش شدم، اما کس تیر نزد، بر دل من، بیش تر از عشق با خون دلم، گر چه بپرورده ام او را نوشی نچشیدم، بخدا نیش تر...
چقدر خسته ام رفیق فرهاد نیستم که کوه کنده باشم من فقط خودم هستم که از تو دل کنده ام
بخند رفیق! سهم من و تو بیشتر از این نبایدهاست...
مرا می بینی و هر دم زیادت می کنی دردم/ چرا بی ماسک می آیی رفیق ناجوانمردم؟
سوزنی را یافتن ، سخت است در انبارِ کاه سخت تر از آن ، رفیقی خوب پیدا کردن است
آخرش شکوفه بر ویروس پیروز خواهد شد و آنگاه ما من و تو سرمست و قدم زنان پر می کشیم به کوچه باغ های اقاقی آنگاه می خندیم به همه ی این همه تلخی و تلخ کامی که دست های ما را از هم جدا کرد می خندیم به روزی...
به عشق بگویید : هر چه گشتیم، ماندگار تر از رفاقت نیافتیم تو هم اگر اهل ماندنی کمی رفیق باش
تنهایی عمیق به قلبم خوش آمدی ای درد ای رفیق به قلبم خوش آمدی
کم و کسری مرا دید ولی پیشم ماند او رفیقی ست که پای ضررم می ماند
آدمهای زیادی هستند که منتظر خوشبختی هستند، اما غافل از اینکه قانون طبیعت بر عکس است. این خوشبختی است که منتظر ماست، زیرا ما خالق آن هستیم… زمان مانند یک رودخانه است. هرگز نمیتوانى به قسمتى از آب دوبار دست بزنى، چرا که آن جریان آبى که از مقابل تو...
