یک قطره بوی زلف ترت را چکانده اند در عطردان ذوق و بهار آفریده اند...
درد ِ دل عاشقانه دارم هستی ؟ در دل هوس ِترانه دارم هستی ؟ یک بوسه برای عید پیشم داری چون آتشم و زبانه دارم هستی ؟
اوّل به نگاه عاشقش خواند مرا دستور زبان عشق فهماند مرا تا شعله کشیدم که شوم روشن ازاو پیچید به دور من و سوزاند مرا
کمی دیر آمدی ای عشق اما باز با این حال اگر چیزی از این غارت زده باقیست غارت کن
پدرم،،، شاعر نیست... گرچه از اوج غزل آگاه است شعر او موی سپید، شعر او؛ یک تنِ رنجور وُ؛ نحیف! خسته از تنهایی سال ها بی مَحرم! سعید فلاحی (زانا کوردستانی)
در منظره هاچهره ی ﻧﯿﮑﻮﯼ توﭘﯿﺪﺍﺳﺖ ﻫﺮجاﻧﮕﺮﻡ ﺟﻠﻮﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺭﻭﯼ ﺗﻮ ﭘﯿﺪﺍﺳﺖ با آن که برون از در ِ میخانه نیایی در مشرق ساغر خم ﺍﺑﺮﻭﯼ ﺗﻮ ﭘﯿﺪﺍﺳﺖ آلوچه ی لبهای تو از جنس تمشک است از پنجره ها سرخی آلوی تو پیداست از بس که زدی شانه به...
بیایید سال نو را سال شادی ها بنامیم زدردورنج وغم فارغ بمانیم بیایید صخره ها را درنوردیم بیایید تا به دور هم بگردیم بنامیم سال نو را سال شادی بسان کودکان مشغول بازی بیایید قدر یکدیگر بدانیم که تا ناگه زیکدیگرنمانیم بیایید عقده ها از دل بشوییم بیایید تا زخوبیها...
دختر حوای آدم ناز کمتر کن بگو: دوست دارم با تو باشم همنشین و هم کلام
خانه ی دل را بتکان از غم و از حال بد با درو دیوار تکاندن نشود نوبهار
چه حسرت ها که جایش در دل ماست تو رفتی،قاب عکست مانده اینجا
آسمان آبی شود پر می زنم در این هوا لانه در دالان عشقت چون پرستو می کنم
بگذار تا نفس بکشم لحظه ای تورا بگذار تا دم بی بازدم شوی و بس امروز میخورم غم فردای بی تورا میترسم از من و ما کم شوی و بس این روزها به عشق تو من زنده ام،همین دوری، ،، ولی تمام منی ،،من تمام تُست تو دلخوشی ،به زمانه...
آرام دهان غنچه ها را بوسید احوال تمام سیبها را پرسید یک کاسه آب دست فروردین بود پشت سراسفند وزمستان پاشید...
بانگاهم بوسه میخواهم خدایا میشود؟ روز و شب فکرم دراین است که ایا میشود؟ میشود روزی برای خستگی های دلت سمت دنیاپانذاری روی دلها میشود؟ حرف من را نه؛صدای لحظه هایم را بفهم لعنتی هرلحظه با عشق تو رسوا میشوم شاعران هم بر سر موضوع تو جنگیده اند برسریک گوشه...
چه شد صبرو قرارم وایِ بر من چه بد شد حال زارم وایِ بر من جوانی رابه پیری هدیه دادم سیه شد روزگارم وایِ برمن
دل شکستی و شبی یک نفر از جنس خودت خنده ای تلخ به چشمان تَرَت خواهد کرد
بهار سبزترین چشم های دنیا بود برای خانه تکانی همیشه تنها بود به قدر نصف زمین قامت بلندی داشت ولی درون اتاقم برای او جا بود به شکل های زیادی اگر چه می آمد به وقت غنچه شکفتن زیاد زیبا بود که بعد ...لحظه ی تحویل سال نو می شد...
ای زندگی تو در نسیمِ معطّرِ بهاری و در نفسهایم تویی به رگهایم تو در درخت و گُل و صخره های آرامی و جویبار، عطرت را به مزرعه جاری نموده از سرِ شوق تو موسیقیِ صبحگاهِ گنجشکی و کفش دوزکانِ کوچک را به شادی آوردی وقتی میانِ جنگلِ تاریک می...
در چشمهایش صد پرستو ناز می کرد آری خدا در چشم او پرواز می کرد در تنگ آغوشش کسی چون بید مجنون رقصی برای مرگ خود آغاز می کرد معشوق من در چارچوب عاشقی ها عریانی احساس را آواز می کرد بوی تنفر می شنیدم از صدایش اما دلم را...
زمانی عید نوروز عالمی داشت درختان گل و پرمیوه ای داشت زمانی عیدها باصفابود میان مردمان مهرووفابود زمانی چهارشنبه. سوری بیخطربود پریدن روی آتش مختصر بود زمانی مردمان یکرنگ بودند به دوراز حیله و نیرنگ بودند زمانی شب نشینی ها بپابود محافل ،گرم اما بی ریا بود زمانی عاشقان نایاب...
خط خوب جزوه هایش شهرهٔ دانشکده ست من ولی خطی ندیدم خوش تر از خط لبش!
عشق یعنی که به یوسف بخورد شلاقی درد تا مغز سر و جان زلیخا برود
برای این همه صحرا که دستشان خالی است بهار، عیدی بی منت خداوند است
میگفت که در حسرت یک بوس وکنارم حسرت زده بوسیدم و بگذاشت کنارم دلبسته بُدم،خسته شدم،خسته تر ازخویش دیگر به کسی میل ندارم که ندارم
