متن موسیقی

🔰«ستونِ مهره‌هایِ چوبی در غبار»🔰


اینجا انحنایِ نشستن است؛
جغرافیایِ صبوری که در بافتِ چوب، فسیل شده...
من، این ستونِ فقراتِ به زمین دوخته شده،
سالیانِ سال است که به سنگینیِ «تردید» عادت کرده‌ام.
ببین...
این لکه‌هایِ خاکستری، از پیریِ چوب نیست؛
ردِّ سایه‌هایی است که نشستند،
هزار سالِ تمام...

مقابلِ آینه‌ای ایستاده‌ام که حافظه‌اش را از دست داده است؛
تصویری که در جیوه می‌لرزد،
مردی است که صبح‌ها پیراهنِ «کارمند بودن» را اتو می‌کند،
ظهرها در استکانِ چایِ «یک دوست»، تلخیِ مصلحت می‌ریزد
و شب‌ها، «همسری» است که روی کُنده‌یِ خستگی، آرام تبر می‌خورد.
اما من...
من آن حفره‌یِ...

و تو شبیه تمام چیزهایی هستی
که دوستشان دارم؛موسیقی،شعر، باران...
مـــاه ، مــاه ، ماه

با هوای رفتنت.
کوچه‌ها دلگیرند
اما
میانِ
آمدن و رفتن‌ها،
تارِ دلِ من
موسیقیِ بودن را می‌نوازد.

محبوبِ من!
اگر روزی من نبودم؛
تو با دیدنِ شکوفه‌های بَهاری،
مَرا به‌یاد بیاوَر...
با پرِ پروانه‌ی بلومُورفو،
لحظه‌ی غروبِ خورشید،
با دیدنِ ماهِ آسمان،
مَرا به‌یاد بیاوَر...
اگر روزی دلتنگِ من شدی؛
با نُت‌های موسیقیِ کلاسیک،
شنیدنِ صدای پیانو،
با رنگِ آبی،
مَرا به‌یاد بیاوَر..
اگر زبانَم لال، روزی...

نحوه فعال سازی هورمون های شادی :

دوپامین : فعال کننده انگیزه، یادگیری و لذت

- غذا خوردن
- خواب کافی
- دوش گرفتن
- به انجام رساندن کارها

سروتونین : بهبود خلق‌و‌خو، اجتماعی شدن

- آفتاب
- مدیتیشن
- طبیعت
- ورزش

اکسی‌توسین : هورمون عشق، احساس اعتماد

-...

یک عمر فقط به دورِ پایش گشته

تنهاست اگر تبر عصایش گشته!

بیچاره درخت پیر و فرتوتی که

موسیقیِ پاییز دَوایش گشته...

امان از دست جمعه و دلتنگی هایش
گوشی هم کلافه شده
بسکه
پیام‌ها، عکس‌ها، موسیقی ها
را بالا و پایین کردم
وای به حال خودم ...

تو سکوت می‌کنی
و قدم‌هایت را
طوری بر زمین می‌نوازی
که ترپاندر
دنبال تعریف جدیدی از موسیقی است

برای کسی که موسیقی در جان اوست
همه چیز موسیقی است،
هر نوع نوسانی و هر نوع تپش و ضربه ای برای او موسیقی است،
و او در تاریکی شب که باد سوت می زند
و در روشنایی روز که آفتاب می تابد،
موسیقی را می جوید و می شنود.

متن آهنگ «دل» از کاوه آفاق:

دل؛
واژه ی همواره مشکل،
این دو حرف با من چه ها کرد؟!
این دل...این دل

قصه ی کوتاه و کامل
چه بلاها سرم آورد؟!
این دل...

دل؛
واژه ی همواره مشکل،
این دو حرف با من چه ها کرد؟!
این دو حرفِ ساده...

بریز ای ابر در گوشم، طنینِ سازِ باران را
بر آور از دلِ این خاکِ تیره
سبزه ی باغ بهاران را ،سبزه ی باغ بهاران را
زمستان آب شد از شرمِ نوروز
بهاران آمده امروز، نوروز... نوروز ...نوروز
بریز ای ماهی کوچک تمام حجمِ دریا را
درونِ تُنگِ فروردین
دلم...

بانو
اگر یک روز خواستی به خویشتن خویش سفر کنی،
از نقاب ها بگریزی،
و حقیقت را بی هیاهو لمس کنی،
به مامنی برسی از جنس معرفت،
روی تپه ای به بلندای هنر،
در همسایگی ماه،
با منظری دلنواز و رویایی،
دیوارهایش ترانه،
سقفش شعر،
پنجره اش موسیقی،
و عقربه...

• چطور باید زمان را متوقف کرد؟ بوسه
• ‏چطور باید در زمان سفر کرد؟ مطالعه
• ‏چطور باید از زمان گریخت؟ موسیقی
• ‏چطور باید زمان را احساس کرد؟ نوشتن
• ‏چطور باید زمان را آزاد کرد؟ نفس کشیدن


- مت هیگ
-دلایلی برای زنده ماندن

انسان باید هر روز
کمی موسیقی گوش کند،
کمی شعر بخواند
و روزی یک تصویر زیبا ببیند
تا علایق دنیوی نتواند حس زیبا شناسی را که خداوند در روح او قرار داده است، از بین ببرد.

یوهان ولفگانگ فون گوته

فراست عسکری

من

در آن روز،

که باران بارید،

نتوانستم،

که بپرسم

آیا

شانه ات جای پریشانی من را دارد؟!



@jameadab

فراست عسکری

کوزه گر از کوزه شکسته آب می خورد.

شاید به این دلیل که در گیر و دار ذهنی مردم،

هنگام خریدن کوزه های رنگارنگ،

به خوبی فهمیده است

مایه حیات و لذت آب است نه کوزه ی آن.

گاه تاریخ هم قاضی خوبی نیست.

@jameadab

فراست عسکری

من از نگاه سَحَر با تو می گویم
که روزگار سلامت، پیاده می آید
برای هر قفسی در تمامِ دوران ها
یکی، تبر به دو دستانِ جاده می آید
شبی که سردی تاریخ را روایت کرد
میانِ شعله ی خورشید، زاده می آید
بیا، میانِ تماشا، نگاهِ دیگر...

فراست عسکری

حرف هایت اثری کرد و مرا برد به آنجا که نباید
در دلم شوق تماشای تو افتاد و... همان ها که نباید
یادم آمد که در آن روز، در آن لحظه ی دیدارِ نخست
با تو در کوچه شدم، بسته دهان، غرق تماشا که نباید
ابتدا آینه ای...

فراست عسکری


تمام خیابان را گشتیم،

قهوه خانه ای مورد پسندت پیدا نشد،

تا

زمان با تو بودن گذشت.


@jameadab

فراست عسکری

چشمانش سرخ بود و فکرش سیاه، آهسته گفت:
برخی دوستی ها، خانه ی اجاره ای اند، هرچند گرم، هر قدر راحت، عاقبت عذرت را می خواهند و گاه به تلخی، حکم تخلیه را تقدیمت می کنند.
درخت نمی تواند در پناه جوی آب فصلی، آرزومند سرسبزی باشد.

@jameadab

فراست عسکری

محبت ناگفته،
نقاشی ناکشیده است
چگونه
می توان لذت برد؟!

jameadab@

یه روز دلتنگ من می شی
دلت پر می کشه واسم
شاید اون روز بفهمی که
چقدر روی تو حساسم
تو رفتی تا نفهمی من
باهات دنیامو می سازم
منی که با نگاه تو
دل و دینم رو می بازم
همه دنیا بهم گفتن
جنس عشق از سنگه
که قلبم...

نت به نت،
صدای خیس باران،
به طراوت می انگیزاند:
موسیقی احساس مرا،
در آبی های بی کران...
زهرا حکیمی بافقی (کتاب گل های سپید دشت احساس)