چشمانت غزل های ناب حافظ لبهایت انار موهایت به درازای یلدا و اجاق آغوشت گرما بخش قلب همیشه عاشقم بی شک یلدای من تویی...
به حضرت حافظ به سرخی دانه های انار به بوی خوش خرمالو و به نرگس های نشسته در گلدان سوگند تو را طولانی تر ازهمه یلداهای عمرم دوست دارم.
امشب چه کنم که یار می خواهد ، دل ! یک باغ پر از انار می خواهد ، دل ! یلدا شد و از پسته ی خندان لبت یک بوسه ی آبدار می خواهد ، دل !
سر آمده انتظار ... برمیگردد ! فال آمده مهرِ یار ... برمیگردد ! هر سال دم غروب زنبیل به دست یلداست که با انار برمی گردد !
پای حرف را به دلتنگی بکش، به شعر، به انار، به یلدا...بعد یلدا را به صبح برسان... به آفتاب دوست داشتنت
هلا ای آنکه سرگردان درون کوچه های سرد و جانسوز و گدازِ شهر بی مهر و وفا آواره میگردی ؛ شب یلدای درویشان بدور سفره ی عشق است خیاری نیست اناری نیست نه توت است و نه انجیری نه مشتی گندم و آجیل نه مشتی پسته و گردو ولیکن استکان...
دستیش انار و دست دیگر شانه ست بر روی لبانش غزلی مستانه ست حالا که میاید از سفر یلدا، حیف پاییز به فکر رفتن از این خانه ست
سرخی به انار بازگشت سیاهی به شب نارون ها سبز شدند و دریاها آبی یک زن رو به آینه ایستاد و جهان را با رنگ آشتی داد ..
انارهای دلخون را چیده اند نارنگی ها، نارنجی شده اند انگشت های تنها، به جیب های تنگ تاریک پناه می برند چترهای پژمرده و خشک دوباره جان می گیرند و شعرهای خاک خورده دوباره به خط می شوند: غروب به این سو، زل زده است اشک آسمان دم مشک است...
تنهایی مثل اناری ست شکفته بر شاخه دستی اگر نچیندش چه در آسمان بماند، چه بر خاک بی افتد!
به گاهِ دلِ من هنوز یک نفس مانده از شهریور، تا گامهای رفتنش را بردارد... هنوز یک نفس باقیست تا پاییز با کوله باری از مهر از راه برسد، مانده تا به ترکی وا شود، دل گرفته ی انار ها... مانده تا نفسِ خزان دل آسمان را بلرزاند و بباراند...
چه پاییزی، چه احساسی، چجوری میتپه قلبم زمستون میرسه از راه و من عاشق تر از قبلم انار و سیب و احساسم نماز و آیه الکرسی چه بی اندازه خوشحالم که تو حالم رو میپرسی هوای گرم این خونه هوای سرد دستام و نگاه تو، خیال من همون حسی که...
مهتاب گاهواره رویای مشرقی ست سرما حریف قصه ی مادربزرگ نیست دستش لحاف کرسی گرمای مشرقی ست «از هرچه بگذری، سخن دوست خوشتر است» حافظ دوای روح و مسیحای مشرقی ست سیب و انار و پسته، شیرین و ترش و شور طعم اصیل یک شب یلدای مشرقی ست حالا که...
کنار هم بودن را از دانه های انار بیاموزیم
شب یلداست؛ شبى که در آن انار محبت دانه مى شود و سرخى عشق و عاطفه، نثار کاسه هاى لبریز از شوق ما؛ شبى که داغى نگاه هاى زیباى بزرگ ترها در چشمان کودکان اوج مى گیرد و بالا مى رود.
قدمی مانده به یلدا به شب خاطره انگیز و بلند به سپیدی زمستان و اناری که دلش قصه ی یکرنگی هاست پیشاپیش یلدایتان مبارک
،داشتنت باید مزه ىِ توت فرنگى بدهد یا انار گلپر زده، یا آش رشته مادر بزرگ تو غروب هاىِ جمعه داشتنت باید بوىِ یاسِ رازقى بدهد، یا بوىِ خاکِ باران خورده نمیدانم ما که نداشتیم! اما داشتنت باید چیزِ خیلى قشنگى باشد
گیریم که یلدا هم بیاید... شبی هم به درازا بکشد... برفی هم ببارد... سفره ای هم چیده شود... اناری هم باشدو دیوان حافظ هم... چه یلدایی؟ چه برفی؟ چه فالی؟ بی تو اینجا همه شب یلداست... همه شب سرد است... همه شب، یاد آشفته ی تو فال مرا میگیرد...
آه چقدر کارهای خوب نیمه تمام دارم باید فکری به حال انار و هندوانه این یلدا بی مهمان کرونایی بکنم و تندتر از درناها با همین چرخ خیاطی مارشال قدیمی مادرم دامن آبی آسمان را زیکزاگ بدوزم و بخاطر گنجشکهایم فقط به اتفاقات خوب فکر کنم
پاییز هزار برگ دفتر شده است باران زده و خاطره ها تر شده است با طعم انار و یک بغل خرمالو برخیز که باغ، غرق "آذر" شده است شهراد میدری
خواب دیدم از آسمان انار می بارد سرنوشت دانه ها اما یکسان نیست برف در سکوت مینشیند انار در خون ... ما که دانه های دلمان پیدا بود
بیا اصلاً خودمان را گول بزنیم... بیا فکر کنیم که دنیا این شکلی نیست دنیا جنگ نیست دنیا گرانی نیست دنیا دل خوری و نارفیقی نیست... بیا فکر کنیم که دنیا جایی ست که شلیل و آلو قرمز دارد دنیا هنوز میوه های تابستانی دارد فصل میوه های تابستانی که...
ٖبیا اصلاً خودمان را گول بزنیم... بیا فکر کنیم که دنیا این شکلی نیست دنیا جنگ نیست دنیا گرانی نیست دنیا دل خوری و نارفیقی نیست... بیا فکر کنیم که دنیا جایی ست که شلیل و آلو قرمز دارد دنیا هنوز میوه های تابستانی دارد فصل میوه های تابستانی که...
انارهای خندان ، آنچه باغی متروک به پائیز داده امسال هم از میانِ دروغ هایش چند تایی سوا می کنم برای باور کردن
