آن دخترک شوخ و بسی مست ملولم تو آن پسر اهل دل و شعر شعوری من لوس و ادا دار بسی عاشق دیدار تو دور از هوس و شهوت و احوال گنه دار گاهی به من خسته ی عاشق نظری کن نازی بخر و باز بکن مطلب دیدار
عاشق، به خواب تن ندهد جز به خوابِ مرگ وان هم بدین امید که بیند جمال دوست... "طالب آملی"
چه سخت است این فراق و این جدایی چه سخت است دوری و این آشنایی چه سخت است عاشق دردانه باشی ولیکن دور و در میخانه باشی چه سخت است ارگ بم باشی و ویران و او نقش جهان آباد ایران چه سخت است کوه باشی قرص و محکم ولی...
با لب سرخت مرا یاد خدا انداختی روزگارت خوش که از میخانه، مسجد ساختی روی ماه خویش را در برکه می دیدی ولی سهم ماهی های عاشق را چه خوش پرداختی ما برای با تو بودن عمر خود را باختیم بد نبود ای دوست گاهی هم تو دل می باختی...
سیب لب تو چیدن از این باغ چه سخت است اندر تب تو سوختن این بار چه سخت است در حسرت یک لحظه نگاهت چه بگویم از دوری و این درد رفیقان چه بگویم آیینه چشمان تو ای داد چه زیباست آن تاب شکن موی تو ای داد چه زیباست...
یک بوسه دارم️ از لب شیرین او هوس وز دل برون نمی رود این هوس مرا ...
ای کاش جهانمان غم آهنگ نبود ای کاش نصیب آینه، سنگ نبود از فاصله ها گلایه دارم بی تو ای کاش که بودی و دلم تنگ نبود شهراد میدری
چقدر با تو دلم عاشقانه می گوید غزل غزل همه عمری ترانه می گوید چقدر اسم شما بر لبم شده ست عجین میان جمع ، تورا بی بهانه می گوید دلم ، اتاق پر از عکس ها و خاطره ها نویدِ عطرِ تو را هر نشانه می گوید شده ست...
شده که سنگ صبور همه باشی اما نتوانی به کسی درد دلت را گویی؟
وهان ای عارف باطن ،وهان ای زاهد سالک به ایمانم زده شکی ،به تقوایم زده مکری به زلف مشکی اش برده تمام دین و ایمانم وهان ای همنشین دل بیا بنشین که من دادم تمام دین و ایمان و تمام حال واحوالم بیا ای ترک شیرازی بدست ناورده ای اسن...
به دل گفتم جدائی کن عجب هیهات کم فهم است به سر گفتم تو راهی کن عجب هیهات حیران است به دست گفتم تو راهی رو عجب هیهات لنگان است بدو گفتم تو سمتم آی عجب هیهات مغرورست به تن گفتم تو سویش شو عجب هیهات نالان است
با من شوریده سر حرف از جدائی ها چرا بیدم و هر دم تنم لرزان لرزان میشود
در دوری تو ای بت رنگین کمانم هر چند بسوزم به تو در حال گمانم حال شده ام سیر زخود روی به ما کن تا با طربی دل به سرابی بسپارم مجنون تو بودن عجبی اوج عقول است مجنون تر از آنم که به تو دل نسپارم آری تو بگو...
پاییز هم گذشت و دلت عاشقم نشد چشم انتظار سوز زمستان و بهمن ام
شاید اگر آن شب کمی باران نمی آمد آرامش از پشت سر توفان نمی آمد بعد از تمام عاشقی ها،اشک های من هرگز برای رفتنت پایان نمی آمد پشت سکوتم بغض کردم التماسم را این بغض ها خیلی به این دیوانه می آمد آن شب صدای هق هق من را...
برای آسمان قلب من چون ماه و پروینی طنین انداز چون آیات الرّحمن و یاسینی عقیق و دُرّ و یاقوت و تُرنج و طرح تذهیبی برایم مایه ی شعف و سرور و فخر و تحسینی گهی مانم درون واژه های سخت احساسی تو مفهوم دقیق عشق را تفسیر و...
دلم برای تو تنگ است و من قرار ندارم مها بیا که دگر تاب انتظار ندارم کجا گریزم از این شب که از هجوم خیالت به سر خیال رهایی، وَ یا فرار ندارم اگرچه ره نگشودی مرا به شهر وصالت ولی تحمّلِ رفتن، از این دیار ندارم قسم به موی...
در به دری در شب تنهایی ام می کِشد این عشق به رسوایی ام ای که دلم با غمت آمیخته من غزلی تشنهٔ شیدایی ام کهنه کتابیست غمت در دلم خواندن این قصه تو آغاز کن بی تو تمامم شده لبریز غم بغض گلوگیر مرا باز کن قلب مرا تاب...
ویرانہ دل ماست ڪه با هر نگہ دوست صد بار بنا گشت و دگر بار فرو ریخت
هر گوشه که می نشست تنهایی بود بغضی که نمی شکست تنهایی بود برخاست که هرچه داشت با خود ببرد در گنجه فقط دو دست تنهایی بود چون سایه که روی بدنم افتاده یا لکه که بر پیرهنم افتاده در تک تک عکس هام تنهایی هست دستی که به دور...
تو میوه ی بهی در انتهای شاخه ای به تاجِ آن درخت که دستِ میوه چین نمی رسد به تو تو زنبقی به صخره ای که زیرِ پای آن شبان و آن رمه لگد نمی شوی تو تاکی و با بهار پیچ و تاب می خوری به سمتِ روشنِ ستاره...
منتظر بودم بیایی سوی دامم ای عزیز تا بگردی در بغل آهوی رامم ای عزیز ﺭﻭبروی دیدگانم جوخه ی آتش بپاست بوی غم دارد فضای صبح وشامم ای عزیز خاک دنیا را قیامت جمله بر سر می کنم گر نگیری از رقیبان انتقامم ای عزیز ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﺩﺭ ﻏﺰﻝ نام...
آنطرف، پشت حصار خورشید بوته ای کاشته ام سبزتر از خنده ی صبح چای شیرین و پنیر مادرم می پرسد خواب خوش را دیدی؟ قصد رفتن دارم یک دعا کن مادر!!! گفت: آباد شوی...
زیبای ناپیدای من: امشب دلم شیدای تو.... آتش گرفت از یاد تو.. یا ساز دِل را کوک کن..... یا بَر شِکن ساز مرا...
