متن عشق تو

نشود دیدن هر بارهٔ تو تکراری
تو که زیباتر و جذاب تر از هر یاری

من به دیدار تو از دور قناعت کردم
نکند باز قدم از قدمت برداری

درد من دوری و دلتنگی و دلشورهٔ توست
چاره ای کن که برای تو ندارد کاری

با تو عاشق شدم و...

وقتیکه میگویی من دوستت دارم
ازشوق می گریم چون ابر میبارم

بامن قدم بگذار بر درگه حافظ
تا ازغزلهایش صد واژه بردارم

اغوش امن خود برروی من واکن
غرق نوازش کن غرق تمنا کن

یک فال حافظ را بگشا برای من
باهر کلام خود هنگامه برپا کن

ازعشق تو درمن...

مشق عشق

در دفتر عشق تو نوشتم
مژگان سیاه تو بهشتم
جانم به لبم رسیده هر روز
رویای خیال سرنوشتم
با من تو بمان قشنگترینم
دنیا رو بکام تو نوشتم...

وقتی نگاهم می کنی
ماه توی شب جاری میشه
رویای من از عشق تو
محکوم به بیداری میشه

من از سکوت تو هنوز
ترانه میسازم و بس
تو تنها راه چاره ای
واسه گریز از این قفس

مانند یک بذر
از دل زمین می رویم
جوانه هدیه ای است
که باران برایم به ارمغان می آورد
درخت می شوم به عشق تو
و در هر فصل از سال
برایت پاییز می شوم !
تمام برگ های تنم را
هدیه می کنم به قدم هایت
تو با آمدنت...

می شود روشن چراغ خانه ام با عشق تو
جان بگیرد این دل دیوانه ام با عشق تو

عطر احساست که می پیچد میان باغ دل
گل کند صدها غزل جانانه ام ، با عشق تو

من که زلفم را به بوی عشق تو آمیختم
دلبری خوش قلب و زیبا...

دنیای با عشق تو رنگ دیگری دارد
شاه جهان است آنکه چون تو دلبری دارد

با دیدنت زیر لبم گفتم که این دنیا
مرداب هم باشد گل نیلوفری دارد

صحرای دلم دراتش قطره ی
آبی از عشق توست...
آنکه بی رحم است تویی
این بیابان دراتش قطره ای آب
سوخت وساخت:)!
نغمه اردشیری

غرورم را بپای عشق تو دادم ولی افسوس

بدام درد و غم هایت گرفتار امدم هردم

اعظم کلیابی
بانوی کاشانی

فدای تو تمام من ... تمام من فدای تو
تمام هست و نیست من فدای چشم های تو

هرچه شدم تا به کنون فدای عشق تو کنم
دوباره زنده می شوم تا که شوم فدای تو

نگاه میکنی مرا با آن نگاه آتشین
بگو چگونه جان دهد زنده من برای...

حتی خدا هم مانده در اصرارِ من بر عشقِ تو
می خواهمت جانا ، مرا تحسین در این اصرار کن

زکیه احمدی

صحرای دلم عشق تو شورستان کرد
تا مهر کسی دگر نروید هرگز

عشق تو،مراآدم بدی کرده ست
حسود
حساس
زودرنج
منوببخش که اینقدر دوستت دارم...

گر احساس من لبالب از عشق تو لبریز شود

با لبانت با لبم شب زنده داری دلرباست

ارس آرامی

دلم آرامشی میخواهد به وسعت دریا
دریایی از جنس تو...
پراز امید و مهربانی...
پر از صدای عشق تو که نوازشگر لحظه های من باشد...
دلم سکوتی میخواهد از جنس چشمهایت...
چشمهایی که همیشه من و تو را به هم ربط می دهد...
دل است دیگر...
به همین رویا بافی...

چه کنم؟

بی درد و بلای تو دوا را چه کنم
ناز تو و دلبری بلا را چه کنم

وقتیکه جهان به عشق تو می گردد
حال خوش لحظه دعا را چه کنم

گیرم که فراموش تو شد خاطره ای
شیدائی جان مبتلا را چه کنم

بیمار تو بودنم مگر...

سیاهراه
.
ندید روی تو را و مرا ملامت کرد
همان که گفت: قضاوت نکن... قضاوت کرد
.
سیاهراه پر از پیچ و تاب زلف تو بود
که زاهدان پر از کبر را هدایت کرد
.
مخواه از من دیوانه از تو دل بکنم
که عشق تو به تمام تنم...

نام تو مگر چیست؟ که شرط ضربان است
خونیست که در رگ رگ ابیات نهان است

از رایحهٔ عطر تو، قارونم و بی شک
هرم نفست گنج ترین گنج زمان است

لبخند تو مشهورترین سیب بهشتی ست
از طرح لب توست که حوا نگران است

تصویر دوتا مردمک چشم تو...

من به فنجان تب عشق تو،دریا ریختم...
حیف از آن مهری که در پای تو،یکجا ریختم...

شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر

کاین سر پر هوس شود خاک در سرای تو

می اَرزد آن شراب لبانت به جان من
میخواهم از خدای لبت باخبر شوم
تا چندَم از حلاوت عشقت حذر کنم؟
باید به اعتبار تنت معتبر شوم

با عشق تو تمام غمم در اسارت است
با واژه و هجای تو شب را غزل کنم!
امشب در امتداد شرابم چه میکنی؟...

افتاده ام در بند عشق تو،

ای دل، در بند تو افتادن
خود آخر ایستادن است!

ارس آرامی

عشق تو از بس که ویران کرد رویای مرا

شعر دم شد تا بنوشد خستگی های مرا

رفتی اما من زیر ریزش های باران مانده ام

با خیالم در سرنوشتی خیس جا مانده ام

مرا به عشق تو اندیشه از ملامت نیست