متن کاش

ای کاش
نگاهم به نگاهت گره می خورد
تا شهرِ دلم ،
پر شود از عطر نگاهت.......
حجت اله حبیبی

کاش بودی و میدیدی عشق جوانی من
که رسیدم به همه ارزو هایی که داشتیم
به غیر تا ابد بودنمون

چند قطره ای از ته مانده ی عطر مورد علاقه اش در هوا اسپری کردم.
تلخی خاطرات زیر زبانم مزه کردند و
من ناخودآگاه تمام روشنایی خانه را گرفتم.
چراغ مطالعه ی کم سو را روشن کردم و
آلبوم عکس هایمان را باز کردم.
تک به تک ورق میزدم و...

ای کاش ...
زندگی ها شاعرانه بود
تمام حرفهای ما ، صادقانه بود
ای کاش ...
سادگی ها رنگ نمی باخت
چند رنگی ها ...
اسب زمان را نمی تاخت
ای کاش ...
دلها عارفانه بود
تمام حرف های ما صادقانه بود

رعناابراهیمی فرد (رعناابرا)

کاش با تو نسبتی داشتم
مثل بهار که با شکوفه پرتقال
بوی خاک که با قطره های باران
یا اندوه که با سکوتِ ماه...
کاش با تو نسبتی داشتم

کاش هنگام
در گوشم زمزمه نمی کردی «رفتنم تقصیر تو نیست!»
تا هنگام نبودنت
یقه ی تک تک آدم های این شهر را
برای رفتنت نگیرم...!

نویسنده: کتایون آتاکیشی زاده

کاش میدونستیم کی اخرین باره
باور کن اگر میدونستم اخرین باریه ک دارم بغلت میکنم،جوری بغلت میکردم که بند بند وجودم توی تنت حل بشه
جوری که دیگه ازت جدا نشم
همراهت باشم هرجا میری کنارت باشم
کاش میدونستم اخرین باره ک دستاتو میگیرم
اون موقع تمام حقمو از دستات...

خواب دیده ام
ماه خود را از بستر شب
به دار آویخته
ناله
ناله می زدم...
از عمق وجود
دستهایم گریبانم را رها نمی کردند
گویا ادامه ی داستان را نمی خواستند
همان دستانی که تو را نداشتن را بلد نشدند.
کاش خواب بود!
کاش سرانجام مرگ ماه بود.

عزیزم! چند روز دیگر بهار می رسد. چند روز دیگر این قرن تمام میشود. تو عاشق عطر شکوفه ها بودی، عاشق روزهای طولانی، گرمای خورشید، سبزه زار. نزدیک نوروز، چشم هایت همیشه برق میزد..بیشتر از همیشه.
.
عزیزم! کاش هنوز چشم هایت بود. کاش هنوز بودی و بهار، کنار خنده...

کاش،،،
شعری باشم وُ،
تو زمزمه ام کنی!



سعید فلاحی(زانا کوردستانی)

کاش آنجا که تو رفتی، غم عالم می رفت
کاش این غربت جمعی، همه باهم می رفت

کاش در پایانِ تموز
همزمان با فصلِ ترک های انار
دل من بر میداشت،ترکی
هرچند
خُرد
و زِ طعم مَلَسِ غم هایش
صاحب این خانه
بانگ خوش سر میداد... .

من نوشتم که تو را دوست ندارم،
ای کاش نامه ام گم بشود، نامه رسان بر گردد...

ای کاش جهانمان غم آهنگ نبود

ای کاش نصیب آینه، سنگ نبود

از فاصله ها گلایه دارم بی تو

ای کاش که بودی و دلم تنگ نبود

شهراد میدری

چه کم!
باید فکری کرد...
"دوستت دارم"
جملهٔ کاملی نیست...
سیر نمی کند،
کاش...
کلمه ها بیشتر بلد بودند...

کاش...
بودن ها را عکس نمی گرفتیم
که نبودن ها، آینهٔ دق شوند...

"با من بیا و رد شو آهسته
از کوچه های سرد پاییزی
تا پُر شود در سینه ی این شهر
یک عطر باران دل انگیزی
ای کاش چون پروانه ای عاشق
گم میشدم در آسمان تو
یک لحظه میخندیدی و بعدش
یک عمر میمردم برای تو
گفتی چه هستی از...

کاش آرام بگیرد دل دیوانه
کاش آتش نکشد طاق ودر این خانه
کاش کمتر طلب یار دل آزار کند
کاش منت نکشد گلشن خود خارکند
کاش اَشکش سرازیر نگردد زِغمت
کاش قلبش به درآورده نگوید سخنت
کاش آسان بگیرد که زمان در گُذرست
کاش بیهوده نخواهدهرچه را بی ثمرست
کاش...

هر زمان می بینمت از قبل بهتر می شوم
فکر کن با هر نگاهت شعری از بر می شوم

سنگم و با رود می غلطم به شور دیدنت
هرکجا باشی به سمت تو شناور می شوم

آشنایم با زبان سنگ و باران و علف
شانه هایت را که می بارم...

کاش می شد
صدای تو را بوسید

با آمدنت دلم را روشن کردی
با رفتنت سیگارم را...
تو بگو
چگونه دل خاکسترم را
گرم و پر نور نگه دارم
برای آمدنت
با رفتنت اردیبهشت مان
دیگر گل نداد
دکان گلاب گیری مان
کور شد
تو بگو
برای آمدنت با کدام گلاب
کوچه را جارو زنم
گر چه...

چنان دوستت دارم که کاش
کسی این گونه مرا دوست می داشت

دیوانِ شعرم،

آه،،،

کاش

بخوانی یک بار مرا!!!

من و تو مثل دو تا رود موازی بودیم
من که مرداب شدم کاش تو دریا بشوی