متن کوتاه

ذوق בیـבار تو را בارم بـہ سر،
تا بـہ تن هست جان من.

دل برات تنگ شده جونم،
اینو از شبهای بارونی چشمام میشه فهمید.

بهترین قربانیه عشق تو چشمانم بود
انقدر از دوریت در خود گریستن
که ز دیدار تو محروم شدن.

بـ؏ـב تــــــو..،
آغوش خوב را به ڪسی نسپارم الی به خاڪ.

گفتم پیر شد دل من گرچه آغاز جوانیست
گفتند که مدهوشی و ما پیر شدیم دیر زمانیست

بی رحم ترین قطعه پائیز چنین است
باران ببارد، شعر بسازد اما تو نباشی ...

دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد
یادِ حریفِ شهر و رفیقِ سفر نکرد

آدمها هستن که زندگی رو پیچیده میکنن؛
خود زندگی به طرز عجیبی ساده ست...

این همه کاه و جو را لازم ندارد
اسب زندگی،
به مشتی علوفه رام خواهد شد.

تور و قلاب،
رحم و مروت ندارند!
این گفته ذکر زبان
بیوه ماهی‌هاست...

از آن همه راه و بیراه
تنها باریکه‌ نوری از مهتاب
به دیاری که پشتِ سر‌‌ گذاشتم

ریش روزهایم
سفید می‌شود
درسیاهیِ‌ روزگارِ بی‌مادری

هوای حوصله ام
ابری ست
اما
تک ستاره ای
در آسمان خیالم
سو سو می زند

سیمانِ نهاوند
بلایِ تنفّس است
دیرگاهی‌ست
که شُش‌ها
از ترسِ هوا
به پستو خزیده‌اند

خوش به حال دلِ عاشق که در آتشِ درد
هر نفس سوخت، ولی شعله‌اش از عشق، زرین است.

بی تو
اقیانوس
مزارِ موّاج است
برای این نهنگ
و تنها
طوفان
فاتحه‌خوانِ آن

زلـف مشڪینش، تمام حال ما را خوب ڪرב.
اے בو صـב نـفـرین بر او، ڪـہ میـבانست و رفـت.

مگر بے رحم تر از خاطرـہ ها چیز בگر هست.
کـہ בلتنگیِ בل را بـہ نهایت برسانـב.

بمان که ماندن تو...،
پایان تمام غم و دلتنگی هاست.

عهد بستم که دگر دل به کسی نسپارم.
چشم تو دیدم و
دل دادم و
دل بردی و
دل رفت ز دست.

#به_وقت_دلتنگی


در نبودت چشم من تا به سحر،
خیس شد از غم دلتنگی تو.

سکه را گذاشتم دوباره توی جیبم
روی صندوق صدقات نوشته بود
صدقه عمر را زیاد می کند

بن بست عشق جاییست
که نه حق خواستن داری
و نه توانایی فراموش کردن
” پلاک من و تو “

بوسه رادوست دارم نه در هوس

زندگی را دوست دارم نه در قفس

تورا دوست دارم با تمام نفس.