متن کوه

بیستون
از آن وقت نام گرفت کوه
که تکیه به عشقِ شیرین نداشت فرهاد....!

وقتی تو راه های پرپیچ و خم زندگی مثل یه کوه روبروی تموم ترس هام ایستادی و من پشت گام های بلندت آروم آروم راه میرفتم تو دلم هزار بار بهت افتخار کردم.وقتی هرجا نشستم دیدم و شنیدم از شجاعتت،تو دلم هزاربار بهت افتخار کردم.وقتی تو چشمای پر از ابهتت...

مرا نه آسمان برمی تابد نه زمین
نه باد نه باران
نه ماه نه خورشید
نه کوه نه دریا،
تویی
که به ماه و خورشید و فلک
فرمان می دهی
عاشقانه دورم بگردند

و فاصله
کوه در قابِ پنجره ، جا می کند...!

کوه ها از ابتدا کوه نبودند
آدم هایی بودند که بعد از به هم رسیدن
سنگ شدند

ماه من،
غصه اگر هست،
بگو تا باشد!
معنی خوشبختی،
بودن اندوه است...!
این همه
غصه و غم
این همه
شادی و شور
چه بخواهی و چه نه،
میوه ی یک باغند...!
همه را
با هم و با عشق بچین...!
ولی از یاد مبر؛
پشت هر کوه بلند،
سبزه زاریست...

گاهی که به تو فکر می کنم
همان وقتی که دلم برای خواستنت تنگ می شود، خودت را نمی خواهم.
خودِ واقعی آدم ها زیاد قشنگ نیست.
شاید خودشان هم برای همین بیشتر اوقات نقاب دارند. نقاب می زنند تا خودِ واقعی شان را پنهان کرده باشند.
خودشان هم
یک...

کوه ، اگر به حرف بیاید از پدر
می گوید...

آریا ابراهیمی

در ستیغ کوه
می درخشد آفتابِ بامدادی
من نشسته روی تپه
از شکوه آفرینش
اشک می بارم ز دیده
گریه ام پایان ندارد ...

عشق
شانه یِ مَردانه می خواهد
مثل وقتی که
کوه شانه اش را بالا می دهد
تا ابر ،
تمامِ دلتنگیش را ببارد ...

دردِ دل کن که نماند به دلت دلتنگی
کوه هم در فوران است به آن دل سنگی

شیرین کوه را به فرهاد سپرد و
تو
فرسنگ را،
من مانده ام با تیشه ای که صدایش
هیچگاه
به گوش ات نرسید.

چقدر خسته ام رفیق
فرهاد نیستم که کوه کنده باشم
من فقط خودم هستم
که از تو دل کنده ام

مرد که باشی قول مردانه می خواهند
مرد باشی گریه هایت را بد می دانند
شانه ات را مانند کوه
و مردانگی ات را هم کوه
مرد بودن سخت ترین کار دنیاست
حتی دلت هم نباید بدرد آید
چون غیرتت را به صُخره می کشند
مرد بودن را
جایگاهش را...

کوه را به کوه می رسانم.....
ماه را به برکه.......
کبوتر را به باز.........
در یک کلام بگویم.........
دنیای ضرب المثلها را زیر ورو میکنم ، ...
اگر در منطقشان رسیدن من به تو نباشد...

آب آبی مره
دووه مرداد کو گولسکنی
نوروز بله اوخان

مرداد سیل آسا می دود/به سمت نوک کوه/پژواکِ نوروز بل

‏ای کوه در بلندی نامت بمان، ولی
یک روز زیر چشم تو هم رود می کشند

هر کوه
دعای بلندی ست

و آسمان
تا عمیق ترین دره ها
فرورفته است

ما به هم می رسیم
و یکدیگر را
به جا نمی آوریم

اتفاقات دیگری
می بایست شاید

تا
در آیینه ی هم
هویدا شویم

گاه
دشوارترین سکوت ها را
بر زبان می رانیم

تا
روشن ترین...

آدم ها نیاز دارند ، لااقل به یک نفر
یک نفر که همه جوره بلدشان باشد ،
کسی که اگر در مسیر دشوار زندگی خسته شدی ، صندلیت باشد !
کسی که تمام عیار هوایت را داشته باشد
و با هر بار دیدنش دلت پر از زندگی شود ؛
که...

ورف ماچی
کوه یا دکلاست
وارش ماچی
زمستان غرقا کود
تو بیرون نوا آمون
ورف ووارشا
تی گردن تاودید!...

واگردان

بوسه برف/کوه را به هم ریخت
بوسه باران/ زمین را غرق کرد
تو بیرون نیا/برف و باران را/به گردن تو می اندازند!....

برخی از الفاظ در لَفافه معنای عجیبی می دهند
دهخدا یادش نبوده کوه را باید برادر می نگاشت

راست میگویند ،

زن، مردی را میخواهد که شبیه کوه پُشتَش باشد ،

و هربار میگوید : دوستت دارم
انعکاسش را صدبرابر از آغوش
مردانه ی او بشنود ...

️️️

ای رودِ عطرافشان و خوشبو
می آیی از آن جنگلِ کاج، گُل های آن کوه
در خود نشانِ راستی و روشنی را می کشانی
هر روز خورشیدِ سحر در تو روان است
هر شب برای ماه شعری می سرایی
تو شادیِ روحِ خدایی
از آسمان ها آمدی، از قلّه ی...

آسمان
رانهای خونی اش را باز می کند.
ابرها می روند
چکه کنان به سمت غروب... پخش می شود روی سطح افق، لکه ای بزرگ
کوه ها سیاه می شوند
زنی، پشت قله ها ته کشیده است...
.