متن کوچه

یک کمى از همیشه گذشته
عصرها ، رنگ پاییز سیر است
پنجره ، یک جهان بینى باز
رو به این کوچهٔ بى تو دیر است ...
.
از هم ، این رونق بى صدایى
باز ، چیزى نمانده بپاشد
در من انگار ، دست خیالت
دارد از من غزل مى...

هر سه بی همنفس و خسته دل و تنهاییم
من و این کوچه و باران چه به هم می آییم

با هم کوچه ها را سربسته قدم می زدیم
از تمام پنجره های نیمه باز
حرف های نزده را
روی کاغذی نوشتیم
و به شکل موشکی
به حیاط احساس هم فرستادیم
این حرف ها بزرگ تر از حیاط همه خانه های شهر بود
و چقدر خوب
که هنوز پرده ی...

کوچه ام؛
-بُن بست ،
-خسته،
-متروک اما؛
سرریز ِحسِ
آمدن ِتو!



سعید فلاحی (زانا کوردستانی)

آه که فریدون و فرهاد و فروغ چه اسم های مناسبی برای صدا زدن کوچه هاست، و نام تو که یک «کوچه باغ» است، بماند برای خودم، که محال است نشانی اش را پشت نامه ای بنویسم.
و چقدر جای کوچه ی سیب وانار و گندم در شهر خالیست. و...

عاشقم…..
اهل همین کوچه ی بن بست کناری ،
که تو از پنجره اش پای به قلب منِ دیوانه نهادی ،
تو کجا ؟
کوچه کجا ؟
پنجره ی باز کجا ؟
من کجا ؟
عشق کجا؟
طاقتِ آغاز کجا ؟
تو به لبخند و نگاهی ،
منِ دلداده به...

...
کوچه وقتی کوچه بود،
که عبورِ تو بود
که سلامِ نگاهِ تو بود.

کوچه وقتی کوچه بود،
که باران بود
پرستو بود،
هزار رویای بر زبان نیامده بود.

وگرنه کوچه چه بود؟
جز راهی اندک،
با آدم هایی اندک...

بی تو ...
مهتاب کجا ؟
کوچه کجا ؟
شعر کجا ؟
بی تو...
از باقی این عمر گذشتم...
.

از دیوارها / غم میبارد.../ کوچه ها / بهت زده / خیابان را / بغض گرفته / گلوی میدان / پُر از فریاد / چه کسی/ این پیراهنِ سیاه را به تنِ ما کرده است...! / به کجای وطنم دست بکشم / که نگوید آ...خ

خونه از گریه پُره، کوچه از مرگِ غزل
توی ویرونی باغ، نعش گُل بغل بغل

لحظه ها آب می شوند
همچون رد پای تو
بر برفهای کوچه ی ما

دلم یک کوچه می خواهد
بی بن بست و بارانی نم نم
و یک خدا که کمی با هم راه برویم!

مخمل نازِشبی ، ملتهب و بارانی
با تو بی چتر در این کوچه دویدن دارد

خرید ضایعات بهانه است، کوچه، کوچه شهر را می گردم، بلکه تو را پیدا کنم
‌

آشناست
به بوی
قدم هات
کوچه

در کدام هوا نفس می کشی؟
در کدام خیابان؟
در کدام کوچه؟
شب ها از پشتٓ کدام پنجره به شهر می نگری؟

نگرانِ من نباش
من جایم امن است
در غریب ترین کنجِ این دنیایم
در دورترین سیاره از خورشید
در سردترین غروبِ پاییز

هیچ بارانی رد پای خوبان را از کوچه های خاطرات نخواهد شست

می دانی زیباجان !
هرگز از باغ گیلاس
برای تو یک مشت گیلاس نچیده ام
هرگز با هم در اتوبوس نخندیده ایم
به صدای خرخر خواب پیرمرد بغل دستی

می شود رفت لب دریا و
تو را دنبال کرد
هی ترا دنبال کرد و
با چوب اسم تو را بزرگ...

آهای بارون پاییزی کی گفته تو غم انگیزی
تو داری خاطراتم رو
تو ذهن کوچه می ریزی

“عشق” یعنی که خیابان به خیابان همه را رد کنی و ،
ناگهان بر سر یک کوچه کمی مکث کنی…!

گنجشک/می خوانَد/گلوی پنجره /می شکوفد/سپیدی/جارو می کشد/کوچه ها را

کوچه‌
به‌ کوچه‌
تمام‌ روز‌ را‌
رقص‌ پا‌ می‌ کند‌
پدر‌
باپارو‌ //

وقتی بیای
کوچه چراغون میشه باز دوباره
بارون عشقم رو تن
خسته تو میباره

کسی چه می داند
امروز آرزوی کدام دیروز است؟!
و فردا در پس کدام کوچه
تو را خواهم دید