متن دلتنگی

اول صدای تیر می آید
بعد صدای مرگ...
۲
عشق نامی جز مرگ ندارد
و خدا نامی جز عشق
این را من می دانم و تو
که چاقو را از قلبم در نمیاوری
۳
غم هر روز در چشم هایم تکرار می شد
و پاییز هر سال در سیگار
با...

غرق دلتنگی ام
حتا اگر دوستم نداری
برایم نشانه ای بفرست
این بغض ها
تا نشکنند
سینه ام آرام نمی گیرد...

دوری ات ، دوری یک شاه ز یک مملکت است
غم دلتنگی شب های رضا خان ، سلام

دلتنگی یعنی حال من
.
امروز مثل بچه ها بهانه گیر شدم
وقتی دیدم دختری شانه به شانه پدرش راه می رود...
امروز مثل کودکی هایم به کنج اتاق پناه بردم
وقتی یادم آمد محکم ترین تکیه گاه زندگیم را ندارم
امروز دلم خیلی بابا می خواست

دوست داشتم کنارم باشی
تا از بودنت
با گلدان های لب پنجره
ساعت ها حرف بزنم
و وقتی صدایت می زنم
آسمان از شادی
زمین را غرق در باران کند
دوست داشتم کنارم باشی
با من اندکی ابر بنوشی
که وقتی اسم باران می آید
هر گوشه زمین
عشق را...

پنجره ی دلتنگی من
همیشه
به سوی نبودنت باز است!

گوشه ای نشسته ام

و دویدن ثانیه ها را از مرز روزها و شب ها نظاره میکنم

اما مدت هاست

نه دیگر این اتاق کوچک راضی ام میکند

نه پنجره ای که یک وجب بیشتر آسمان ندارد

دلم تنگ است...

برای ستاره ها

برای سکوت ماه

برای رقص مهتاب

برای...

قدم به قدم
ساحل را می گشتم
شاید جایی پیدایت کنم
دریا همچنان آرام بود و دلم ناآرام
سنگین تر می شد آه دلم
گویا حوصله دریا هم سر میرفت
از هر چه آشوب
که بیرحمانه
خط های صورتم را به رخش می کشید
جوری شد دل دریا هم ناآرام...

دلم تنگ است و تنها
زخمی ام و آواره
هراس پروازی دوباره
سربه زیرم کرده و
دلم را سنگین
حجم سکوت این روزها
حرفهای دل را
میخشکاند
زبان سخن نمی گوید
عجب عاشقانه تلخیست!!
این دلتنگی
آن هم از نوع
دلتنگی برای تو...

من این روزها حالش خوب نیست...
بیتابی میکند...بهانه ی تو را میگیرد
کاش قبل رفتنت گفته بودی چطور آرامش میکردی

تو را باور کردم
طوری که در رویا هم
برای هیچ کس اتفاق نیفتاده بود
تو را باور کردم
گذاشتم در قلبم
کوچه،خیابان،شهر
و حتی دنیایی بسازی
که تجلی بهشت باشد
تو را باور کردم
و مزه خوب زندگی را
در لبانت پیدا کردم
که هر کدام از بوسه هایت...

نمی دانستم تاوان دیدن
آن چشم های شبرنگ یک عمر
دلتنگی است

تو نیستی و زندگی انگار تعطیل است
تو نیستی و ساعت این شهر خوابیده....

سالهاست منتظر نشسته ام
سالهاست چشم دوخته ام به پنجره
درست کنار همان پنجره ای که دستانمان را رنگی کردیم و به پنجره زدیم تا یادمان باشد ابدی بمانیم.
کجایی مرد ؟
نکند غیرت مردانه ات بگذارد دستانم جلوی پنجره به امید تو خالی بماند
سالهاست زیر برگ های پاییزی...

شب من ،ظهرها،به وقت دلتنگیست!

متن۴۴
اگر میشد،نیمه شب میرفتم زنگ خانه شان را میزدم.
خواب هم بودند هیچ اشکالی نداشت!
چند مشت به در میکوبیدمو میگفتم:«تو غلط میکنی انقدر دلبر باشی»
اصلا کی به تو همچین اجازه ای داده؟!
اگر میشد دستم را گره میکردم در دستانش؛
و اورا کشان کشان در یک کوچه...

هوای پنجشنبه ها
همیشه
آلوده جای خالی خیلی هاست...

دلتنگى؛
یک کلمه ساده نیست
گفتنش هم فایده اى ندارد
فقط بى هوا...
هى دلت مى خواهد بزنى زیر گریه...

روزها بدجنس شده اند!
از شنبه اش بگیر تا پنجشنبه
دلتنگی ها را قایم می کنند

آن وقت شب ها در دل تاریکی
یواشکی دست به دست می کنند آن ها را
بیچاه جمعه!
صبح که بیدار میشود
می بیند تمام خانه اش تلنبار شده از دلتنگی
بغض می کند...

من به اندازه ی پروانه شدن دلتنگم...

بخیر می شود این صبح های دلتنگی
ببین که روشنم از یادِ خوبِ لبخندت

روزهای هفته فرقی بر سر حالمان باز نمی کنند
جمعه باشد یا شنبه،غروب،غروب است...
عشق بازی های خورشید و افق
ماشه ی دلتنگی را می چکاند
و فشنگ فخر فروش بوسه هاشان،
خون آلود می کند
دل آدمی و آسمان را...
حال تو بگو سهراب
پشت دریاها،مغرب اش غروب ندارد...

جمعه،دلتنگی های تمام روزها را یک جا باهات تسویه میکنه...
جمعه آبستن تمام دلتنگی هاست

جمعه،یک خیابان مه گرفته ی خاکستری ست
پر از درد مبهم دلتنگی...
تو اما،خیالت را به من بسپار...
تا شانه به شانه ی بودنت،تمام ثانیه هایش را دوام بیاورم