متن عشق

یه قلب عاشق شده واست تنگ گلم یه خواهش بهم بزن زنگ

دکتر هلاکویی:

معتقد هستم که
شما اصلا در دنیای امروز قرار نیست ازدواج کنید،
اگر عاشق نمی شید
عشق اگر نیست،ازدواج معنی نداره
اصلا گوش به این حرف ندید واین گول را نخورید که
<< برید با هم زندگی کنید،بعد عشق پیدا میشه>>
اصلا همچین چیزی ما نداریم
اصلا اسم...

دوستت دارم
مثل عشق شب و ماه
یا که خورشید و پگاه
مثل شبنم برتن سبز ِ گیاه
یا که یک خرمن دلسوخته
ازشعله ی آه
دوستت دارم
مثل آتشکده محتاج حریق
یا که احساس نفس
برلب مُرده و بی جان غریق
مثل یک عشق عتیق
دوستت دارم
و "دانم...

تَنهایی سبکِ مُناسبی برای زندگی نیست ..
باید کسی باشَد که بشود دوستش داشت ،
که بشود در نگاهَش عشق دید ،
که بشود برایَش مُرد ...

می آیی با تن پوشی از گل سرخ
و یک دامن شکوفه ی سیب
و سبدی پر از رازقی...
تبسم که میکنی " عشق "
از نگاهت سر می رود
و اتاق خالی ام پر می شود از
" بوی بهار "

دلتنگ شدم وقتی گفتی ز تو مهجورم
رفتی و به دنبالت، می آیم و مجبورم

من بی تو شدم مجنون یک عاشقم و شبگرد
دنبال تو می گفتم... با گریه نرو برگرد

جمعی همه از خواب و با یاد تو من مستم
من هر چه که هستم بازم عاشق تو...

دل بهانه گیر است
می دانی!
تنهایی امان عاشقیم را برید
بوسه را
از لا به لای فاصله ها
نثار عشق میکنم
ای همه ای آرامشم

صدای قلب عاشقم به گوش تونمیرسه که داره فریادمیزنه بدون تونمیکشه

حس میکنم که میخوای منوازسرواکنی یه قلب عاشق بازاسیرغمهاکنی خداکنه که حسم غلط باشه عزیزم دوباره بشکنه دل دعامه که بمیرم

جرأت اینکه ازتوگله کنم ندارم چون همش میترسم که بری توازکنارم

یادته لحظه ای که پاگذاشتی به قلبم باعث شدی دوباره ازته دل بخندم

حتی باپیامکت ازخودم بیخودمیشم تنهایی خیلی سخته انگاری بی توهیچم

مگه میشه کسی رودوس داشت وتنهاش گذاشت بهم بگوعزیزم اون عشق واحساس کجاست؟

میدونی چن وقته که حالم نپرسیدی درحالی که بدجوری قاپ دل دزدیدی نمیتونی زمونی واسه من بذاری فکرمیکنم احساسی به قلب من نداری

من بادل شکسته پناه آوردم به تودوباره عاشق شدم به توسپردم دل

من باقلب شکسته عاشق چشمات شدم حتی شک داشتم به توعشقم ابرازکنم

دریای قلب عاشق بی تومیشه طوفانی دلم تورومیخوادعشق به مدت طولانی

تو آخرین دقایق
صبرم تورو بهم داد
وقتی بریده بودم
عشق اتفاق افتاد...

_برشی از ترانه

مجنون که نشدی
غم پروانه بخوری
ختم به سوختن است
این دیوانگی
عشق نامش نهاده اند!



زانا کوردستانی

پدرم در باغچه
درخت سیبی کاشت؛
مادرم هر روز
می چید از آن
-- عشق را!



زانا کوردستانی

من یه اردیبهشتی ام، با قلبی به وسعت بهار،
در رگ هایم جوشان است شور زندگی بی شمار.

عاشق رنگ های زندگی، از سبزه ی نو تا آسمان کبود،
در هر نقاشی و قصه، می یابم خود را محشور و سرود.

جاده ها دعوتم می کنند به سفرهای بی پایان،...

و سخت قافیه می بازد
دلم... که می داند
تو را که دارم
نگفته ردیف است
غزلهای عاشقی من...

تنها چهار سوال با ارزش در زندگی هست!
چه چیزی مقدسه؟
روح از چه چیزی ساخته شده؟
چه چیزی ارزش زندگی کردن رو داره؟
و چه چیزی ارزش فدا شدن رو داره؟
جوابِ همشون یه چیزه!
فقط عشق

عشق یعنی
صد سالِ دیگم
بهش حسی که داری
تویِ دلت جوونه
عشق یعنی
همه بفهمن
برای اون چه کردی
ولی خودش ندونه…

_برشی از ترانه