بوسه ات رنگ لبم را پرتقالی می کند بوسه هایت عشق را از عشق خالی می کند دست هایت را به چشم خیس و نمناکم نزن نور دارد، برق دارد، اتصالی می کند ارس آرامی
هیاهو بود و دود انگار از دور می آمدی! خورشید از شوق برق نگاهم،نور قاپید ابرها تیره و اما آماده جشن باران بهاری! بوق های ممتد،موسیقی فالش... گم ات کردم چون ستاره ای در دل تاریکی شب لعنت به این خیابان شلوغ بی تو اما باز قدم خواهم زد با...
در تاریکی ، زندگی گم می شود عشق گم می شود ترس بیدار می شود شادی ، زشت می شود غم از کوچکی گم می شود انتظار ، پوچ می شود انسان نیست می شود نور اگر بتابد زندگی می آید زندگی اگر بیاید انسان می روید زندگی درخت است...
"ماه" همیشه ماه رو دوست داشتم، انگار بهم ثابت می کرد که وسط اون همه سیاهی و ظلمات شب که خدا سفره ی سیاه پهن میکنه تو آسمون؛ بازم یه امیدی و یه نوری هست که همه جا به تاریکی محض تبدیل نشه. هر باری که ناامید میشم،منتظر می مونم...
نور خواهی مُستعد نور شو
صبر کن،صبر،به دستان اقاقی سوگند و به سوسوی کم نور چراغی سوگند که همین روزنه ما را به ره نور برد تا به اسرار شب مستی انگور برد
صفت چراغ داری چو به خانه شب درآیی همه خانه نور گیرد ز فروغ روشنایی
سایه شکن باش چو نور چراغ
در کنار آنهایی باش که نور می آورند و جادو می کنند، آنها که با چوب جادویی کلام ، گفتار ، نگاه ، رفتار و منشِ ویژه خودشان تو و جهان را متحول می کنند و همه بازی ها را به هم می زنند. کسانیکه قصه های زیبا می گویند...
این منم... که در اعماق بی انتهای سیاه چاله ی زندگی به انتظار نوری... نوری که درد چشمان خیس خورده ی مرا کمی با گرمای جان دهنده اش تسکین دهد... دستم را بلند میکنم فریاد میزنم و در عمق وجودم میشکنم در دریای سیاهی ذهنم دست و پا میزنم تا...
ولی هیچ چیز زیباتر از این نیست که پس از دلمردگی ای دراز ... باری دیگر نور در وجود تو سربردارد. - گوشه نشین یونان - فردریش هولدرلین
امشب از پیش من شیفته دل دور مرو نور چشم منی، ای چشم مرا نور،مرو
و تو باریکه ی نوری که به منشور دلم تابیدی و من از پرتو مهرت همه پاییز شدم
و صبح آغازِ بوسه های شمعدانی در آغوش نور است برلب حوض
« سایه ی من » پنجه در پنجه ی او افکندم سایه ام بود ولی بازیگوش گاه او گرگ پلیدی میشد من کنار تن او چون خرگوش راه می رفت چو مردی با من همه جا فکر من و با من بود مشت بر صورت او کوبیدم دست من زخمی...
صبح تکه تکه های آفتاب است که به در و دیوار شهر نقاشی شده نور است که تقلا میکند از شکاف پنجره میهمان سفره صبحانه ات باشد و دست مهربانی که برایت چای میریزد دریاب صبح همین لحظه شیرین کردن چای است
آغشته به نور می آیم باوقار و زیبا پیراهنم اشعه ی خورشید است و محافظانم افتابگردانهای به صف کشیده آغشته به نور می آیم و آغاز سال را بوسه می زنم بر رویت تا به نور آغشته شوی چشمهایت ، قلبهایت ، رگهایت ... جز برای نور نتپد آغشته به...
به فال نیک می گیرم ترک های فراوانی که رنجانده ست روحم را و تو آن قصه می دانی؟ که تاوان رسیدن ها همیشه حاصلش زخم است و نور از زخم تابیده، به عمق هر چه نادانی چه راه دور و دشواری، تو محکم باش و این دریاب سرانجام زمین...
چقدر زیادی و زیبا! نمی دانم اما فکر می کنم خدا وقتی می خواسته نقاشی ات کند با یک مُشت نور تو را انداخته بین ستاره ها یا موقعی که مزرعه می کشیده افتادی لایِ خوشه های گندم، شاید هم رنگدانه پولک ماهی هایی که اینقدر می درخشی یا دانه...
از نور به روشنی، از سایه به تاریکی، از بامداد به سپیده، میرسم تنها از توست که بازهم به تو میرسم تو مرکز پرگارِ عالمی و من دایره ای که دیوانه وار به دور تو میگردد
آغشته به نور می آیم با وقار و زیبا پیراهنم اشعه ی خورشید است و محافظانم آفتابگردان های به صف کشیده آغشته به نور می آیم و آغاز سال را بوسه می زنم بر رویت تا به نور آغشته شوی چشمهایت، قلبهایت، رگهایت جز برای نور نتپد آغشته به نور...
ای زندگی تو در نسیمِ معطّرِ بهاری و در نفسهایم تویی به رگهایم تو در درخت و گُل و صخره های آرامی و جویبار، عطرت را به مزرعه جاری نموده از سرِ شوق تو موسیقیِ صبحگاهِ گنجشکی و کفش دوزکانِ کوچک را به شادی آوردی وقتی میانِ جنگلِ تاریک می...
بگذارطلوع کند آفتاب بگذار نور بتاباند از هر طرف که دلش میخواهد صبح من زمانی آغاز میشود، که تو نور بتابانی به من من صبح را با "تو” آغاز میکنم . . .
طلوع زیباست ولی باید خورشید را در آغوشِ غروب خفه کرد نوری که نتوان با آرامش نگاهش کرد بمیرد بهتر است
