متن کاش

خیلی وقت است
که همدیگر را گم کرده ایم،
عصبی تر از گذشته شده ایم
و به همدیگر رحم نمی کنیم!
چه بر سرمان آمده است؟
کاش کمی به روابط مان فکر کنیم!
کاش کمی بیشتر
نگرانِ فاصله ای که بین قلب ها افتاده است؛
باشیم!

کاش می توانستم
در گذشته ی خود فراموش شوم و
هرگز در آینده پیدا نشوم...!

کاش خدا
هنگام تولدت،
مرا در گوش تو می خواند
و سفارش می کرد ...

اینجا آدم هایی هستند که آرزو می کنند،
ای کاش معشوقه شان، کمی دلتنگ شود.
کاش در این دلتنگی هم، تنها نَمانند...
آدم هایی هستند که آنقدر از همراهِ قدیمی شان حرف می زنند،
که به گمانم دیگر، در و دیوار اتاق شان او را بشناسند!
مهمانِ همیشگیِ آن ها،...

کاش دوربینم،
آتش عشقت را ثبت می کرد
برای روز مبادا...

کاش دریا بودم و
وسعت دوست داشتنم را
به رخت می کشیدم.
کاش دریا بودم
و تو را
در آرامشم غرق می کردم.
کاش می توانستم
دریا باشم،
تا عشقِ بی قید و شرطم
عیا ن تر از همیشه
شود...

کنارت که می ایستد به چشم هایش خیره شو
و به او بگو که تمام زندگی اش هستی
کنارش که راه میروی دستش را محکم بگیر
و انگشتانش را محکم فشار بده تا حس کند بودنت را
کاش بدانی ناگهان چقدر زود دیر میشود
کاش بدانی که فرصت برای با...

دلتنگ تو بی حد و حسابم امشب

دوری تو می دهد عذابم امشب

پاییز شده دلم هوایت کرده

ای کاش میامدی به خوابم امشب

کاش،،،
کسی به پرسد:
چرا لبخندهای تو؛
اینقدر بی رنگ است!؟
و من،،،
همه چیز را
بیاندازم گردن تنهایی!


(رها)

گاهی وقت ها از شدت دلتنگی دلم می خواهد هرچیزی باشم جز خودم ،

یک کسی که یک لحظه بیشتر می تواند نگاهت کند ، یک لحظه بیشتر در کنارت است ، یک لحظه بیشتر صدایت را می شنود و یک کلمه بیشتر با تو سخن می کند !

کاش...

کاش یه کم بیشتر مراقب همدیگه باشیم.
.
امروز داشتم به این جمله فکر می کردم. انقدر درگیر روزمرگی و ماراتن زندگی شدیم که اصلا مهم نیست برامون چه بلایی سر همدیگه میاریم.
.
بچه که بودیم تو مدرسه بهمون یاد ندادن موقع خرید از بوفه ی مدرسه صف ببندیم...

کاش کم
دستم را می گرفتی .

اما دست کم ...
نه . !

میدونی ؟
دلم شده حیاط خلوته پاییز ...
واسه همینه تا نگات میکنم دلم میریزه ، خاصیت پاییزه وگرنه که مام ندید بدید نیستیم ،
تا چشم کار میکنه آدمای جورباجور ریخته بیرون و از جولوی چشمام رژه میرن.
رنگا رنگن مثل برگای کف خیابون.
ولی عادت کردم به آب...

رفته ام با پا نه، اما با دلم سمت حرم
روح من رفته سفر جا مانده اینجا پیکرم
قسمتی از خویش را من جا نهادم سال پیش
تکه ای از قلب من جا مانده پیش سرورم
کاش می شد زندگی را جور دیگر زد رقم
تا نباشد ،آن زیارت ،...

به اندوه ما
به دوری از دست هایت فکر می کنم
،
کاش جهان شبیه لحظه های بوسیدنت
دوباره زیبا می شد
،
کاش دریغی نبود
تا پشت پنجره ها
همیشه چشم هایمان
خیس باران نمی ماند

کاش شالگردنت بودم
خدا از رگِ گردن
به تو نزدیک تر
وَ من بعد از خدا
به تو نزدیک تر

شیوا احمدی الف

در اقیانوسِ گرم وجودت،
جای من خالیست.
کاش ساحل ت می شدم؛
با هر جوش و خروش
به آغوشت می کشاندیم.

ڪاش فردا
خبرم را برسانند به تو
هم تو آرام شوی
هم دل سرگشتہ ی من

کاش میشد دستِ آمدنت را گرفت.
وپا گذاشت بر رویِ هرچه رفتن است.
آنوقت من وتو در کنارِ هم میخندیدیم،
به آن هایی که می گفتند:

هرآمدنی یک رفتن دارد

کاش دنیا
آخرین دیدارمان را تکرار
حتی اگر کلمه ای حرف نزنی
حتی اگر باز هم
بخواهی بروی

ای کاش
ماهی ای بودم توی حوض
شاخه گلی در بیابان
پرنده ای روی شاخه ی یک درخت
سنگ ریزه ای تهِ رودخانه
یا قاصدکی میان دستان باد
هر چیزی جز "انسان"
هر چیزی که غم هیچوقت
حوالی خیالش پرسه نزند

کاش می شد عشق را در یک غزل تفسیر کرد
کاش می شد عشق را با فال خوش تعبیر کرد

کاش می شد آخر هر قصه را زیبا نوشت
یا برای هر رسیدن چاره ایی تدبیر کرد

کاش حتی یک قفس چون سینه درعالم نبود
کاش می شد عاشقان آزاد...

و کاش هرگز ندانى که
بعد از تو
رو به جاده ی شمال که میروم
نه عطرِ دریا سرشار ترم می کند
نه بوییدن ساقه های برنج عاشق ترم
نه اندوهِ پر ابهتِ سبزِ جنگل ، شاعر ترم

کاش میشد
برگردی....
دست نبودنت را بگیری
با خودت ببری!...