متن گل ها

روزی
دلت برای هیچ‌کس نخواهد لرزید،
نه برای نامی که در دفتر خاطرات جا مانده،
نه برای صدایی که در تلفن خاموش شد.

تنها گل‌ها خواهند بود
که با تشنگی‌شان
یادآور می‌شوند
هنوز چیزی برای مراقبت باقی‌ست.

و تو،
با فنجان قهوه در دست،
خواهی پذیرفت
که فراموشی،
گاهی شفاست.

گل ها اهمیتی نمی دهند که جوان هستی یا پیر؛
تنها می دانند چطور احساس جوانی را در تو بیدار کنند.

نمی ترسی
از هیچ چیز نمی ترسی!
جای گُل های دامنت
مین هم بکارند
باز هم بی پروا
می رقصی...
«آرمان پرناک»

میان گل ها
غنچه ای ست،
که هنوز لبخند زدن را
یاد نگرفته...


رها فلاحی

رومن گاری:

گل ها اهمیتی نمی دهند که جوان هستی یا پیر؛
تنها می دانند چطور احساس جوانی را در تو بیدار کنند.

در پرتو نور، گل های صورتی
چون الماس، رخشان و بی حَدّ
در آینه آب، انعکاس جمالشان
فراتر از هر نگاره، نیکو و دلنشین

باغچه ای سرشار از نور و سرسبزی
مأمن گل ها، سرشار از شور و زندگانی
در دل آب و گل، عشق ریشه می کند
حضور و...

گل ها اهمیتی نمی دهند که جوان هستی یا پیر ، تنها می دانند چطور احساس جوانی را در تو بیدار کنند.

رومن گاری
لیدی ال

رومن گاری :

گل ها اهمیتی نمی دهند که جوان هستی یا پیر
تنها می دانند چطور احساس جوانی را در تو بیدار کنند

رومن گاری:

گل ها اهمیتی نمی دهند که جوان هستی یا پیر؛
تنها می دانند چطور احساس جوانی را در تو بیدار کنند.

در سرمای زمستان که گل ها خفته در خاک اند
تو سفید و زرد زیبا سر از خاک بیرون می آوری
به خانه ام می آیی و زمستان مرا زیبا تر از هر بهار می کنی

گفتی تو زیبایی ، زیباتر از گل ها
در اوج تنهایی،شیداتر از گل ها

بی شک فریبایی ، خوش قد و بالایی
در چشم من ماندی،رعناتر از گل ها

گفتی که لبخندت آرامش جان است
من با تو خندیدم،رسواتر از گل ها

از بی کسی شاید آواره ات باشم
در...

زمین را به خیال نمی آورند
بعضی!!ها که،
در آسمان نشسته اند
گل های معصوم اما،،،
بی اندیشهٔ آسمان
قالی نشین شده اند!


سعید فلاحی (زانا کوردستانی)

تو نیستی، اما
وقتی به تو فکر می کنم
صدای آب را
در رگ های خاک می شنوم.
گل سرخِ حیاط
در آینه ی نگاهم
زود به زود می شکفد
و آسمان
پُر از پروانه و بادبادک می شود.

تو نیستی، اما
وقتی به تو فکر می کنم
دریا نزدیک...

این سرما که بگذرد،
طوفان که آرام گیرد
خورشید لبخند می زند
و من یک بار دیگر
گل هایی که تنشان بوی بهار می دهد
در آغوش خواهم گرفت ...

گل ها شناسنامه ندارند
شناسنامه ے گل ها را
با نام دخترها
زده اند... !

گورها را بیارائید
گل ها را دسته کنید
جوانان در راهند.

گر نداری دانش ترکیب رنگ
بین گل ها زشت یا زیبا مکن
خوب دیدن شرط انسان بودن است
عیب را در این و آن پیدا مکن

در طاق های بلندِ آسمان
هر شب بهاری است
گُل های سرخِ بی شماری
در جامِ زرّین می شکوفند
گویی فروغی می تابد از آن ابرهای ارغوانی
بر موجِ گُل ها
ای کاش بر ابرِ سپیدی می نشستم
همراه با نور و نسیمی
تا آن گلستان می رسیدم

امروز
لابلای گل ها مادر
هیچ رد پایی

آنقدر دوستت دارم که
پروانه ها گیج میشوند،
گل ها تعجب می کنند
و باران دلش آب می افتد
تولدت مبارک

گلدان به گلدان
تو را بوئیده ام
اما هیچ گلی
عطر تو را لو نداد
خیابان به خیابان
آواره تو شدم
اما هیچ خیابانی
نشانی از تو
مسیر قدم هایم نکرد
آرزو به آرزو
تو را دعا کردم
اما خدا به آرزویم پا نداد
بانو!
در خواستن تو
من خسته...

همه گل ها را بو می کنند
گلها تو را...

همه ی کلمات
بوی تو را می دهند
مثل گل ها همه
که بوی تو را پراکنده اند...

تو ظریفی مثل گلدوزی یک دختر عاشق که دل انگیز ترین گل ها را روی رو بالشی عاشق خود می دوزد.