متن آغوش

تو را در پریشانیِ خوابی دیدم؛
سراسیمه بودی و
رنگ به رخسار نداشتی.
پا برهنه و بی واهمه
می دوییدی...
می دویدی تا به آغوشم برسی،
رسیدی و من را در حریمِ امن ات جای دادی.
اشک شوقم را با دست هایت پاک کردی.
بی پروا مرا بلند کردی
چرخاندی...

محبوبِ من!
بیا شعر شویم و قافیه هایش را از خوشبختی بدزدیم.
بیا به آغوش هم بپیوندیم تا به دریا ریخته و تسکین یابیم.
بیا روزها پرواز را یاد بگیریم و
شب ها از همیشه مطمئن تر شویم که تمرین مان تا ابد ادامه خواهد یافت ...
بیا زیرِ نور...

بیا و بی بهانه بند آغوشم شو
گره بزن چشمانم را در مسیر
اتفاقات ارغوانیه تبسم
عبورم ده بی تکلف و ساده

از صداقت نیلوفرها تا عشوه گری نازها
عاشق ترم کن میان دلبستگی ها و وارستگیهای قرمزو بلوطی مردمک دیدگانت!

پروازم ده در ساقه های نازک نیاز
از واماندگی...

علم بهتره یا آغوش؟
فصل اگه پاییز باشه،
یار اگه کنار باشه،
باد آروم اگه پرده رو تکون بده،
بوی بارون اگه قاطی بشه با بوی عطر تنش
تو بگو کل دنیا یا آغوش؟
تو بگو بهشت یا آغوش؟
آغوش
آغوش
آغوش …

غلت میزند روی شانه ی سمت چپ
نوک دماغش میخورد به نوک دماغم
میخندد...
چشمانِ بدونِ آرایش اش برق میزند
نفس گرم اش میرسد به لبم
موهایش را کنار میزنم
موهایش را نفسِ عمیق میکشم
از پیشانی نوازش میکنم تا زیر چانه اش
آبِ دهانش را قورت میدهد
میگوید لطفا...

خوابیدن در آغوشِ یار خیلی کِیف میدهد اما بیدار ماندن پا به پای دلبری که خوابش نمیبرد، دل ضعفه ای ست که جان در جانِ آدم نمیگذارد!
اینکه از خوابت بزنی و او با دیدن تو فکر کند تمام دنیا بی خواب شده اند، حالی ست لاتوصیف!
خب طبق قانون...

زندگی اصلا پیچیده نیست،
خودت را
از محدودیت ها رها کن!
شادی را در آغوش بگیر
و بگذر از تمامِ نشدن ها...
غصه، هیچ گاه
چیزی را حل نخواهد کرد...

پاییز همچون
شعر کوتاهی ست، با مضمونِ عشق؛
که شاعری روان پریش
در شبی بارانی آن را سرود.
و سال ها در آغوشِ یک دفترِ کهنه،
کِز کرد و خاک خورد!
اما نگاهِ معشوقه اش
هیچ گاه آن سطر را نبوسید.
سبز و بالیده نشد،
هلاک شد!

رفتن بلد نبودند...

پاهای خیابان

جدول را ،

به آغوش کشیدند

خالی ام از دستانت
خالی ام از آغوشت،
خالی از بوسه هایت
تو را میخواهم با تمام
ویروسهایت.

‏آغوشی باش...
و مرا به اندازه ی تمام اشتباهاتم بغل کن
بدون آنکه حرفی میانمان رد و بدل شود!
فقط نگاه باشد و نفس...
زندگی آنقدرها دوام نمی آورد
همین حالا هم دیر است...

روانشناس اند بازوان تو!
وقتی به آغوشم می گیری...
♡
آه!
چه زیبا رام می شود
اسبِ سرکشِ خیالم!


(رها)

اسب سرکش عمر بی امان می تازد
و در ما حس تلخی نو به نو جان میگیرد
فرصت اندک است
و زندگی افسارگسیخته
گرچه ایمان داریم که" خَلَقَ الاِنسانَ فی کَبَد"
اما زندگی دلبرانه ما را مدهوش می کند
نمی شود دیده بر آن بست
نمی شود از چشمه زلال...

این روز ها بیشتر از همیشه به رفتن فکر میکنم،
به جا گذاشتنِ خاطراتِ شیرین و تلخِ سال ها تجربه،
فکر میکنم به ندیدنِ عزیزانم،
به آغوش نکشیدنِ آدم های امنِ زندگی ام،
فکر میکنم به یک پروازِ همیشگی
با مقصدی معلوم و بدونِ هیچ بازگشتی،
به جا گذاشتنِ هر...

‍

شما زنهاخوب حرفید
و حرفهایتان را نمیتوانید
از مردتان پنهان کنید
خیلی راحت میگویید که دوستش دارید
اما مردها اینگونه نیستند
و این زیبا ترین تفاوت دنیاست
اگر مردی مدام بشما
ابراز دوست داشتن نمیکند ،نرنجید ،
مردها دوست داشتن شان
را پنهان میکنند
پشت هزاران رفتار...
و باشما...

حواست هست عزیز؟
این روزها چقدر عاشقانه های من به دار
بی مهری های تو آویخته شده !؟
منی که به راحتی امید بسته ام به دلم!
دل بسته ام به دلت!

دلی که دیگر حتی به دنیای تنهایی من نیز نمیچسبد!
آه ای بی انصاف ِ پر خاطره ام!...

همین که کنارم باشی
امن میشود دنیا..
کنارت زمان طلا میشود!!
نبض دنیا خوب میزند
کنارت دنیا محتاجِ جمله یِ دوستت
دارم میشود
لب به بوسه وادار
و آغوش به تب دچار میشود
کنارت حال ِمن دیوانه خوب میشود
کنارت
جهانم جور ِدیگریست
قانونش را چشمانت مینویسد
و من کنار...

بی چتر
پرسه میزنم
زیر باران چشمانت
خیس میشود پیکر بودنم
در آغوش رنگارنگ دوست داشتن ات
و رنگ عشق میگیرد تن بی رنگم
از رنگین کمان لبخند بعد از بارش بی قراری
و نسیم خواستن می وزد در هوای آفتابی دلمان

عشق معادله ای ست که هیچ ریاضی دانی قادر به حلِّ آن نیست ،
قلب ، بوسه و آغوش در حل این معادله قَدَر ترند...

شیوا احمدی الف

بهشت
چندر
کوچیکا بِه
وختی
تَرا
کشا گیرم.

***
بهشت
چه کوچک می شود
وقتی
تو را
در آغوش می گیرم.

آغوشِ تو،،،
ساحلِ آرامشِ من است...
¤¤¤
دریا،،،
توفانی است!



(رها)
کتاب عشق پایکوبی می کند!

تاحالا شده تو خیابون وقتی سرگردون دنبال آدرسی هستید که تاحالا نرفتید، یهو بوی یه عطر آشنا بخوره تو بینی تون، به خودتون شک کنید که این بو؟ اینجا؟ امکان نداره!
و وقتی سرتون رو بلند می کنید، هیچی نباشه... هیچی!
تاحالا شده وسط کلی مشغله یهو پرت شید وسط...

بگو که من را میخواهی
تا فریاد بزنم عاشقت هستم
با من یک قدم راه بیا
تا تمام شهر تو را در آغوش، بِدَوم...

ترس نبودنت به دلم رخنه می کند
دست خودم که نیست دل آشوب میشوم
آغوش وا کن و بگو با منی هنوز
حالم بد است و در بغلت خوب می شوم