متن زندگی

چای دم کرده ام،
عطرش پیچیده توی خانه. خورشید لای پرده راهش را باز کرده.
موسیقی آرامی پخش است. هیچکس معطل من نیست،
من هم معطل هیچکس.
امروز تصمیم گرفته ام مهربان باشم. با خودم. با کوچه. با درخت.
برگ ها دارند سبز می شوند.
یعنی زندگی هنوز دوست دارد...

🪄زندگی، سازی است که از سیم‌های
"خوشبختی و تارِ سختی" بافته شده است.
گاهی زندگی با نغمه‌ای شاد می‌رقصد و گاهی
با آهی سنگین، گوش جان را می‌آزارد.
امّا هنرِ واقعی، نه در نبودِ نواهای تلخ،
بلکه در توانایی ماست که حتی در میانه‌ی
طوفان‌ها، همچنان با حوصله و عشق،...

🪄«زندگی برای بعضیا مسابقه‌ست…
امّا برای بعضی دیگه،
فقط راهیِ برای رسیدن به آرامش.
"کسی که زندگی رو فهمیده"،
دنبالِ برنده شدن نیست؛ دنبالِ آروم شدنه...»𓂃𔘓 ִֶָ 𓆩🍃𓆪 ִֶָ𝄢

خواستن، حق من بود
خواستم بخندم
به ریشِ این زندگی،
خنده‌ام آب شد
خنده‌ام آب
خنده‌ام
خنده‌ام به هق هق چسبید!

تا بر شانه‌ی موج...
تا بر شانه‌ی موجی...
تا بر شانه‌ی موجِ موجی...

بی‌خیالِ ماجرای دریا!

بیا
سرت را
بر سینه‌ی ساحل بگذار
ماهیِ بی‌سرپناه!

با دست و پا زدن
هیچ چشمی
اَهلی نمی‌شود!

مدرک؟!
(کفش‌های جفتِ شازده کوچولو!)

نمیفهمم چرا اینقدر سخت و پیچیدش میکنید زندگی رو؟! چرا فکر میکنید تو یه مسابقه هستید؟! مگه شما اولین انسان های رو کره زمین هستید یا قرار آخرینش باشید که اینقدر همه چی به خودتون سخت میکنید و از سرگذشت گذشتگان هیچ درسی نمیگیرید!
زندگی برای برنده شدن نیست
زندگی...

از یه جایی به بعد
زندگی چیزی بیشتر از فرایند
از دست دادن مداوم
نخواهد بود...

زندگی سخته اما یه جا نشستن و تنبلی کردن زندگیت رو راحت نمیکنه.

‏زندگى همین است؛
اراده ى راسختان را
در ترک سیگار تحسین مى کنید
و بعد یک صبحِ سردِ زمستان تصمیم مى گیرید؛ چهار کیلومتر پیاده بروید تا یک پاکت سیگار بخرید...

گاه به گاه پرسشی کن
که زکات زندگی
پرسش حال دوستان
گاه به گاه کردن است.

‎

به آسمان بنگر، ببین که چگونه وقتی دلش می‌گیرد، گریه می‌کند.

وقتی خوشحال است، خوشحالی‌اش را با همه تقسیم می‌کند.

آسمان آبی است، ابرها سفید، و خورشید زرد؛ این سه رنگ، تمام دنیای انسان است.

انسان‌هایی که دلشان به این سه رنگ آسمان خوش است؛

اگر باشد، نفس می‌کشند، اما...

زندگی زیباست؛ به زیبایی بهاری که چند ماه بیشتر در کنارمان نیست.

بهار فصلی است پر از امید؛ امید برای زندگی کردن و زنده ماندن.

روییدن گل از دل سنگی که همه آن را بی‌جان می‌پندارند، بی‌دلیل نیست…

جوشیدن آب از بلندترین کوه در این دره‌ها و دشت‌ها هم بی‌دلیل...

پدرم همیشه میگفت؛
تنها چیزی که ارزش ادامه زندگی رو داره، خانوادست!

بعضی روزها هم انگار گرد غم پاشیده اند در هوا...هوا حتی برای نفس کشیدن هم سنگین می شود و دردی عمیق را به جانت می اندازد و در گلویت ، بغضی سرطانی را..سعی میکنی به روی خودت نیاوری که در همین لحظه و در همین ثانیه چقدر دلت میخواهد نبودن...

پایان ها شروع است. شروع ها نزدیک است.
شروع ها سنگین است!
پایان ها غمگین است!

اژدهای کوچک پرسید:«اگه بعضی ها از من یا کارهام خوششون نیاد چی؟»
پاندای بزرگ گفت:«تو باید راه خودتو بری.بهتره اونها رو از دست بدی تا خودت رو.»

بعضی وقتا هم...تو تمام میشوی ولی ، تمام نمیشود:)

«ترس مانع مردن نمی شه، ولی می تونه مانع زندگی کردن بشه.»

از کلمات میترسم!
از کلمات «زیبا» می ترسم.
هولناک است واژگان زیبای بی‌مهر،
واژگانی که دم از زندگی میزنند،اما خود مرده اند.

"دوست بدارید و بگذارید که دوست داشته شوید؛
آدم بدونِ این بساط ها زندگی از گلویَش پایین نمی‌رود!"💟

زندگی ما یک تقویم رو میزی است،
پشت پنجره ای که در مسیر باد است.

مرگ
دیر نکرد
ما
زود زندگی کردیم.

🕊 زندگی یعنی یک جرعه «شربتِ آبلیمو» در کاسه‌ی رویی (روحی) ، که یخ‌هایش با صدای تیک‌ تیک می‌شکستند و خُنکایش تا عمق جانِ یک بچه‌ی دهه‌ی شصتی نفوذ می‌کرد.
زندگی یعنی صف‌ های طولانی شیرِ شیشه‌ای با آن درپوش‌های آلومینیومی که با نوک انگشت سوراخ می‌کردیم؛ یعنی بوی دفترچه‌...

زندگی حتی وقتی انکارش کنی، حتی وقتی به آن بی‌اعتنایی کنی، حتی وقتی حاضر به پذیرفتن‌اش نباشی ‏باز هم از تو قوی‌تر است. قوی‌تر از هرچیزی. آدم‌ها از اردوگاه‌های اجباری برمی‌گشتند و بچه‌دار می‌شدند. مردان و زنانی که شکنجه شده بودند، که مرگ عزیزان‌شان را دیده بودند و خانه‌هایشان با...