دلنوشته های هُدی
برای دل خودم مینویسم ✍
" رسم عاشقی "
تو را به رسم عاشق های قدیمی دوست دارم؛
نه با لایک و استوری و قلب های بی جانِ مجازی!
تو را شبیه یک نامهی کاغذیِ تاخورده در جیبِ پیراهنم،
با بوی جوهر خودنویس و عطرِ گلاب و شمعدانی دوست دارم.
تو را مثل جنونِ "...
✍️هدی احمدی
" قبیله "
من تو را به شیوه مردان قبیله دوست ندارم
که عشق را در قفس میخواهند و زن را در سایه.
عشق من به تو،
شورش آبهاست علیه جاذبه ی زمین ،
و طغیان پروانه هاست علیه تاریکی.
وقتی دستانت را میگیرم ،
ساعت های دیواری...
" حیران "
بانی شعرهایم...
محبوبم ! ای جانِ جهان و ای چراغِ روشنِ شب های بیقراری ام.
پیش از تو ، کلمات در دهانم خواب بودند و واژه ها ، پرندگانی کِز کرده در پسِ حنجرهام. تو که آمدی ، انگار تمامِ شمعدانی های حیاطِ دلم یک باره گل...
" حضرت آشوب "
🕊 بخند ای حضرتِ آشوب، که دینم در خطر افتاد...
بخند بانو...
بخند تا سلول به سلولِ این ایمانِ پوشالی ، در محرابِ انحنایِ لبانت متلاشی شود. تو که میخندی ، کفر از در و دیوارِ این سینه بالا میرود و من ، چه پیامبرانه به...
" ابدیت "
🕊 به نامِ آن دو چشمی که آغازگر تمامِ شعرهای عاشقانه جهان است و به نامِ آن لبخندی که خورشید را از تابیدن شرمسار میکند.
میخواهم برایت بنویسم، نه با مُرکب و قلم، که با قطره قطرهی خونی که در رگهایم به شوقِ نامِ تو جریان دارد....
" صلحِ نهایی "
🕊 این قائله جز دیدنت ختم به خیر نمیشود...
پس
بیا
که شهرِ من
بدونِ چشم های تو
مدت هاست
حکمی تعلیقی ست
بینِ بودن و نبودن.
بیا
که هر غروب
خیابان های خیس
زیرِ باران
اسمِ تو را
آهسته هجا میکنند
و برگ ها
روی...
✍️هدی احمدی
" قسم "
🕊 قسم به هزار و یک شب چشمانت
که خواب از مژه هایم رمیده ست
قسم به همان نگاهِ اول
که تکلیفِ دلِ خسته را یک سره روشن و بی چون و چرا بُریده ست
نه با این گیسوی پریشان، که با پیچش یک تار...
✍️هدی احمدی
#هدی_احمدی
نشر با ذکر نام
کسی را بسیار دوست داشتن ، یعنی بلد باشی کِی باید سکوت کنی و کِی با تمامِ وجودت آغوش شوی. یعنی حواست باشد که چینیِ نازکِ ذوقش ، لایِ چرخ دنده های بی رحم روزگار ترک نخورد.
مراقبت کردن فقط این نیست که...
اگر مرگم فرا رسید...
و سایهام از این دیار پر ڪشید ،
مباد آنڪہ اشڪ از سر اندوه ،
بر خاطرات ڪهنهام بچڪد.
مرا بہ یاد آر ، اما نہ با حسرت ،
نہ با غبارے از غمِ بیقرار ،
ڪہ مرگ نیز حدیثے از عشق است ،
روایتے از...
✍️ هدی احمدی
"مرد امروز"
از مرد امروز که از درد "پدر بودن" شکسته است مینویسم.
از دردی که ریشه در شرمندگی دارد. شرمندگی از دست هایی که خالی تر از آن بودند که بتوانند آسمان را برای کسی قرض بگیرند. از مردی که ستون خانه بود، اما ترک هایش...
✍️هدی احمدی
نشر با ذکر نام
می خواهم باور کنم دیگر غمی نیست و هیچ گره ایی کور نمانده
می خواهم باور کنم ،خوشی زده زیر ِدل ِتمام ِمردم شهر و همه از زور ِبی غمی ،غمگینند...
دوست دارم عزمم را جزم کنم و
با جسارت زیباترین واژه ها را...
✍️هدی احمدی
روز_مادر_مبارک
"به نام مادر"
🕊به نام مادر... به نامِ زنی که تمام زندگی اش را گره زد به زندگی ما، با انگشتانی که بوی نانِ تنوری میداد و دلی که مثلِ یک کاسه ی بلور، پُر بود از عشق و امید.
به نام مادر، به نام همان کسی...