به شعر خود می گویم شکستن های قلبم را از این هر دم شکستن ها از این دستان سردم را شکسته عهد و پیمان را ، کسی تکرار در تکرار ندید آخر هوای عاشقانه در نگاهم را خطا کردم که بوسیدم ، من او را زیر باران ها کشیدم سر...
می شود روشن چراغ خانه ام با عشق تو جان بگیرد این دل دیوانه ام با عشق تو عطر احساست که می پیچد میان باغ دل گل کند صدها غزل جانانه ام ، با عشق تو من که زلفم را به بوی عشق تو آمیختم دلبری خوش قلب و زیبا...
تو شکل ساده ی عشقی، برای توصیفت تریبون و زد و بند و شوآف لازم نیست! تو بوی کاهگلی زیر نم نم باران برای حس تو عطر گزاف لازم نیست!
مرا صدا کن و از بیخ بی قرارم کن رمق به کنده ندارم کمی بهارم کن بهار نه! به همین زرد قانعم اصلا بیا و هر چه دلت خواست فحش بارم کن به طرز بی سر و پایی به بودنت وصلم به ابتذال بیانداز و اختیارم کن بلند من !...
سیمرغ شدیم و پر نداریم هنوز فریاد ولی اثر نداریم هنوز عمریست که بازیچه ی دنیا هستیم مردیم ولی خبر نداریم هنوز
در این لحظه که به تماشای رقص مرگ نشسته ام تو را در گوش باد زمزمه می کنم به نامِ بلندِ بامِ خانه ی مان به نامِ خوشه های روزطلایی به نامِ خواهشِ گل های شبگرد تو را زمزمه می کنم ای شجاعدل زندگی همیشه زنده بمان (آرمان پرناک)
گم شدن در کوچه های بی کسی حقم نبود وای این دلشوره ها، دلواپسی حقم نبود گفته بودم دوستت دارم نکردی باورم بارها تفتیش کردن، وارسی حقم نبود دامنی از گل برایت هدیه آوردم، ولی این چنین پَرپَر شدن چون اطلسی حقم نبود من که تنها هم نشینم اشک و...
تشنهٔ دیدار رویت آب می خواهد چکار آنکه بیتاب تو شد پس تاب می خواهد چکار عاشق بیچاره حسرت می کشد آغوش را عکس زیبای تو را در قاب می خواهد چکار لحظه های با تو بودن بهترین دارایی ست پس طلای پر عیار و ناب می خواهد چکار شعر...
من سرم را شیره می مالم که یادت نیستم پشت حجمی بی خیالی،دوستت دارم هنوز
چه دل انگیز است،شکوه بهار در اندوه زمستانِ بیقرار در هیاهوی کلاغ ها و کفتارهای بی تبار شکوفه های سر برآورده از سوز خزان نشان از روییدن جوانه هاست زمان پریدن پروانه هاست فرمان دل بریدن از بهانه هاست. و چه دل انگیز است،دمیدن سرود عشق در ساز هستی. خزانِ...
آه دکتر! سرِ من درد بزرگی شده است بره ی لعنتی ام عاشق گرگی شده است سرد شد از تن من... دل به خیابان زد و رفت گرگِ من بره نچنگیدِ به باران زد و رفت... آه دکتر! لبِ او «صبر و ثباتم» می داد بوش «وقت سحر از غصه...
اَناری کَردِه اَم دانِه سُرْخُ و یاقوتی شبیه تسبیحِ دستتْ تو با اذکاری چون ... یاهُو مَنْ، با ذکِْرِ خدایا ...، اُو...
خواهم زخدای خویش کنجی که در آن من باشم و آن کسی که من می خواهم
من از وفا به جفا از ماهی به قلاب رسیدم از عشق به عاشقی از خستگی به خواب رسیدم هم از خواب پریدم هم از کابوس گذشتم که از سیاه ترین شب عشق به آفتاب رسیدم دختری داری چو گل اما مفت شوهر است من از گل به آب از...
بهار آمده سبد سبد گل سرخ و سپید آورده پیام شادی و لطف و نوید آورده برای خاطر دلدادکان هرچه زیبایی دوباره غنچه ی مهر و امید آورده به زیر نم نم کوه و دشت و دمن چنار و نسترن سرو و بید اورده بهار آمده پاشو، ببین که پشت...
هستم به وصال دوست دلشاد امشب وز غصهٔ هجر گشته آزاد امشب با یار بچرخم و دل میگوید یارب که کلید صبح گم باد امشب
عاشق همه سال مست و رسوا بادا دیوانه و شوریده و شیدا بادا با هشیاری غصهٔ هرچیز خوریم چون مست شویم هرچه بادا بادا
بین اقبال منو قسمت او کاش خدا گرهی سخت بیندازد و بازش نکند
بازوی تو که نیست، سرم روی بالش است این روزها دلم خوشِ بازوی بالش است شب ها اگرچه نیستی، اما نشسته ای در قابِ عکس خویش که پهلوی بالش است داری نگاه می کنی این حالتِ مرا لبخندت آتشی به پرِ قوی بالش است مادر دوید و کوفت به دروازه،...
دنیای با عشق تو رنگ دیگری دارد شاه جهان است آنکه چون تو دلبری دارد با دیدنت زیر لبم گفتم که این دنیا مرداب هم باشد گل نیلوفری دارد
عشق است وخیالات خوش زیبایش عمری به سر آوار شده رویایش گفتند که عشق زندگی می سازد هیهات ولی از اگر و امایش
خراب تر ز من و بهتر از تو بسیار است همین بهانه ی آغاز بی وفایی ماست
شب نگردد روشن از وصف چراغ نام فروردین نیارد گل به باغ
حکم لب های شما در دین ما اینگونه است دیدنش مستحب، بوسیدنش از واجبات رفتی و باقی ست رنگ قرمز روی لبم از لب سرخت به رسم باقیات الصالحات ارس آرامی
