شعر

چه کنم که جز خیالت
به دلم کسی نباشد
که به غیرِ چشمِ مستت
نفسم دمی نباشد.

💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🍃🌷🌼🍀
🍃🌺🍂                             
🌾☘                                             
🌷
غرقم به عمق بحر
ماندم به دهرِ قهر
سیل عایدم ز نهر

         به قلمِ🖋: پورِ مهر👇
                         
🌷
🌾☘           
🍃🌺🍂
💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🌿🌼🌷🍀

💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🍃🌷🌼🍀
🍃🌺🍂                             
🌾☘                                             
🌷
چون می نابی به جام
روح و دلم کرده رام
واژه وحرف و کلام

         به قلمِ🖋: پورِ مهر👇
                           #مهردادپورانیان
#سه‌گانی
🌷
🌾☘           
🍃🌺🍂
💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🌿🌼🌷🍀

💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🍃🌷🌼🍀
🍃🌺🍂                             
🌾☘                                             
🌷
سینهء پرسوز
همچو شبم :روز
گُردهء دل قوز

         به قلمِ🖋: پورِ مهر👇
         #مهردادپورانیان

#سه‌گانی
🌷
🌾☘           
🍃🌺🍂
💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🌿🌼🌷🍀
#سه‌گانی

آدمی تا بار مردم را در اینجا برنداشت
کاسه‌ای از آب کوثر هم در آنجا برنداشت

اهل دل کو تا که دریا جای صحرا پس دهد
هیچکس مصراع سرگردان من را برنداشت

مو و دندان ریخت، تن فرسود، قامت شد کمان
قلب بی‌صاحب سر از آمال دنیا برنداشت

بارها این...

در عشق بازی دلم گل پای هر دیوانه ریخت
تا که او هم گوی آتش را بر این گلخانه ریخت

بارها این عقل با صد قصه دل را پند داد
آخر سر بازهم دل، آب بر خس‌خانه ریخت

حیف، دُرّی را که من با اشک عبرت ساختم
دل چه راحت...

یک زمین را آب دادم، خویش را خس‌خانه ساخت
زهر بر خاکی زدم، گل داد و یک گلخانه ساخت

مشرکی را دل شکسته دید ابراهیم من
عهد بر هم زد، تبر انداخت، یک بتخانه ساخت

عاقلی تا وصل هر مخروبه را با ماه دید
دل به هر سیلاب و طوفان...

آدمی تا بار مردم را در اینجا برنداشت
کاسه‌ای از آب کوثر هم در آنجا برنداشت

اهل دل کو تا که دریا جای صحرا پس دهد
هیچکس مصراع سرگردان من را برنداشت

مو و دندان ریخت، تن فرسود، قامت شد کمان
قلب بی‌صاحب سر از آمال دنیا برنداشت

بارها این...

صائب اگر چه بال و پر ما شکسته است
سیمرغ را به چشم نیارد عقاب ما

چنان فسرده ز وضع جهان شدم صائب
که نیست لذت از اشعار عاشقانه مرا

تواضع گرچه محبوب‌ست و فضل بیکران دارد

نباید کرد بیش از حد که هیبت را زیان دارد!

میتوان ساده زندگی کرد

ساده زیست

و از شادیهای کوچک لذت برد

فقط کافیست باورداشته باشیم لذتِ

شادی در داشتن چیزهای بزرگ نیست.

💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🍃🌷🌼🍀
🍃🌺🍂                             
🌾☘                                             
🌷
نیشی درون زخم
                  زخمی به رویِ دل
                                      یک رخ میانِ اَخم

         به قلمِ🖋: پورِ مهر👇
                          #مهردادپورانیان
#سه‌گانی
🌷
🌾☘           
🍃🌺🍂
💐🌾🍀🌼🌷🍃🌹🌿🌼🌷🍀

تعریف عشق واقعی از نگاه من
رنگ و بوی منطقی ندارد
من می‌گویم عشق یک جفت چشم است
که فقط همان یک نفر را می‌ بیند
در قالب تمام خوبى‌ هاى عالم

گفتم مگر به گریه دلش مهربان کنم
چون سخت بود در دل سنگش اثر نکرد

چه کسی گوید که مجنون نکند کاری
که فرجامش شود لیلی چنان دلگیر

لیلیم چه کردم من که اینگونه
ز غم کز من شدی دل سیر

تا تو در آغوشِ من گل نکنی‌،
 این بهار، بهار نمی‌‌شود...

باور کن محبوبم؛
‏هر کارى از دست من بر مى‌آید
‏فقط کافی‌ست که دستانت
‏در دستان من باشد...

برگ ها را از گلها دوست تر دارم،
هیچکس، به فکر برگها نیست، چقدر انتظار می کشند تا یک گل در بیاید.

منِ افسون شده، لیلا همه دنیای من است
شمع و صهبا و دو دنیا همه لیلای من است

گرچه در دفتر تقدیر و قضا مجنونم
هر که عاقل شده جوینده‌ی جا پای من است

قیس و فرهاد کجا و منِ شوریده کجا
قیس با چوب شکسته کفِ دریای من است...

‌و گریستم،
برای ما که زندگی رو آغاز نکرده
پیر شدیم...

نم باران، لب دریا، غم تو، تنگ غروب
پاسبان حرم دل شده ای شب همه شب!
خط و خال یار را
به تو نمایانده اند و با لحنی فصیح
گویند: اقرء؛
بخوان کتاب جمال ما !
بخوان دیوان پررمز و راز آفرینش ما را! بخوان به نام آنکه
لب های...

شعر
مثل باران است،
بر همه می‌بارد،
اما تنها خاکِ آماده
بوی خوشِ زندگی می‌دهد.

شعر
مثل باران است،
بر همه می‌بارد،
اما تنها خاکِ آماده
بوی خوشِ زندگی می‌دهد.