شعر

در وصیت گفته ام هر عضو من اهدا کنید
جز دلم، تا نقش رویت را نگیرد دیگری!

می خندم، امّا مثل سیر و سرکه می جوشم
می خندی و مثل همیشه سرد و خاموشم

تا بند ساکَت می نشیند بر سر دوشت
یک آسمان غم می نشیند بر سر دوشم

با هر قدم من در دل خود اشک می ریزم
پیراهن تنهایی ام را باز می پوشم...

از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست
گرهم گله ای هست دگر حوصله ای نیست

پاییز چو از گستره برگ تو افتاد
گویی که بومِ فلک از جلوه ورافتاد

یلدا بنهاد دست بدستان زمستان
تا نقشِ سپید بردل بوستان بیفتاد

عباس نبی زاده

زنی در شعرهای من عروس فصل باران است
هوای دیده اش ابری ولی لبهاش خندان است

غرورش چون گلی زیبا ، غمش اندازه دنیا
چه کرده عشق با این دل که اینگونه پریشان است

زتار موی خود هرشب هزاران نغمه میسازد
ز رقص نرگسِ چشمش دل آشفته حیران است

لب...

واژه های شعرهایم را چراغانی کنید
دلبرِ نامهربان را شعر درمانی کنید

بی وفا باور ندارد عاشق چشمش شدم
این دل دیوانه را باید که قربانی کنید

جشن و شادی ها گرفته پای برهم میزنیم
با شعف چون عاشقان باید غزلخوانی کنید

دست نازش را گرفته چون عروسی باوقار
بر...

و در آن تارترین لحظه شب
راه نورانی امید،عیان خواهد شد

بی حسو حالو خسته ام وقتی
هر روز بی تو غرق پاییزم
نیستی ولی توی خیالم باز
من بی بهونه اشک می ریزم

بیرون میرم توی افکارم
هر لحظه پا می کوبی رو برگا
جای قدم هاتو نگا کردم
پر شده بود از حسرت فردا

بی حسو حالو خسته ام...

فرشی به زیر ِپای تو از سبزه زار بود
من بودم و تو بودی و فصل ِبهار بود
‎افتاده بود، ماه در آغوش جویبار
خیره، نگاه ما به دل جویبار بود
‎زلفت نمی گذاشت ببینم تو را درست
! من تازه کار بودم و او کهنه کار بود
‎از من...

هر صبح خدا، یک غزل از دفتر عشق است
سر سبز ترین مثنوی از منظر عشق است
هر صبح سلامی به گل روی تو زیبا
چون یاد گل روی تو، یاد آور عشق است

"با من بیا و رد شو آهسته
از کوچه های سرد پاییزی
تا پُر شود در سینه ی این شهر
یک عطر باران دل انگیزی
ای کاش چون پروانه ای عاشق
گم میشدم در آسمان تو
یک لحظه میخندیدی و بعدش
یک عمر میمردم برای تو
گفتی چه هستی از...

بُوَد که بار دگر بشنوم صدای تو را؟
ببینم آن رخ زیبای دلگشای تو را؟

گفتی بگو که با که خوشی در نبود من
گفتم کسی به جز تو ندارم حسود من

روزجمعه دل هوای یار و دلبر میکند
مرغ دل درکوی دوست هرلحظه پر پر میکند
عباس رییسی

در آرزوی "صلح" و "سلامت" نشسته ایم
در سال نو، نصیب جهان آرزوی ما

تو هم آیا شبیه من خوشی از این خود آزاری؟!
که شب در حسرت آغوش او تا صبح بیداری؟!
.
لبت در حسرت یک بوسه ی تب دار یخ کرده؟!
دلت می گیرد از تکرار یک افسوس تکراری؟!
.
هوس کرده دلت آیا شبیه ابر پر باری
ز تنهایی سرت...

دارد لب من تشنگی بوسه ی بسیار
چون مزرعه ی خشک، که دارد غم باران

شعرهای من
کمی بلند
و گاه گاه به کوتاهی یک بوسه
اما
نگاهت
تا انتهای فصل وجودم
قدم می زند
لطفا بمان
بمان بامن در سرمای پاییزی
کنارم باش
تااز گرمای وجودت
یخ دلتنگی آب شود
ومن به تو نزدیکتر

مهناز پژوهی

پرزدی رفتی ومیرقصی به بام دیگری
من پرت دادم برو ،اما حرام دیگری

غرق شورومستیِ آتش شدی،من سوختم
زردی ازمن ،سرخیش باشد به نام دیگری

تاردل در پود چشمت شدگره پشت گره
می شوی با خنده هایت تورودام دیگری

می روی فصل خزانت شد شروع درد من
شادی وسرسبزیت هم...

قسم بر ...
واژگان ِکاغذیِ
در خیالِ من
که تو...
زیباترین،شعری
میانِ واژگانِ من

زهرا غفران پاکدل

باور کنید من هم ادامه ی زندگی را
بعد از این شعر نمی دانم
بعید نیست اگر باز به آشپزخانه بروم
و این بار کارد را که می شویم
انگشتانم را فراموش کنم.

فراهم کن شب دیدار خود را
شراب ودفتر و سیگار خود را

بخوان آواز از پروانه ای خیس
برایم کوک کن گیتار خود را

شهلا الوند (خاتون)

عطر گل برف و شوق پنهانی مان
آغاز سپیده ی غزلخوانی مان
روشن کن اجاق زندگی را باعشق
تا گرم شود صبح زمستانی مان

یلدا
یلدا دخترم حالت چطور است؟
سرای بخت و اقبالت چطور است؟
بگو جیبت پراز پول است یا نه؟
بگو کبکت خروس خون است یا نه؟
به محفل تو بگو آجیل داری؟
انار قرمزی چون سیب داری؟
هنوز بازار خانه سرد کور است؟
هنوز شوق رسیدن بی عبور است؟
درون...