متن عاشقانه غمگین

... در خاطراتم که قدم میزنی
چترت را ھمراه داشته باش
... اینجا ، بارانیترین نقطه ی دنیا میشود
... وقتی اشکھایم از ابرھای حسرت
بر سره خاطراتی از تو ، سرازیر میشوند
... دست خودم که نیست
... َ جای خالیت
... جای پای قدمھایت در خاطراتم
مگر میشود...

من و تو رود شدیم و جدا شدیم از هم

من و تو کوه شدیم و نمی رسیم به هم

بیا شویم چو خاکستری رها در باد

من و تو را برساند مگر نسیم به هم..

تمام خانه سکوت و تمام شهر صداست
از این سکوت گریزان، از آن صدا بیزار

دست و پایی می توان زد، بند اگر بر دست و پاست
وای بر حالِ گرفتاری که بندش بر دل است

منم ولی نه همانی که می شناختی اش
دلم به وسعت صد سال پیرتر شده است
.

انگار که یک کوه سفر کرده از این دشت
این‌قدر که خالی شده بعد از تو جهانم

ای عشق، مرا بیشتر از پیش بمیران
آنقدر که تا دیدن او زنده بمانم

ای بغض فرو خفته مرا مرد نگه دار
تا دست خداحافظی‌اش را بفشارم

مزن تیر خطا آرام بنشین و مگیر از خود
تماشای شکاری را که از دست تو خواهد رفت

آنکه یک عمر به شوق تو در این کوچه نشست
حال وقتی به لب پنجره می‌آیی نیست

سنگدل! من دوستت دارم، فراموشم نکن
بر مزارم این غبار از سنگ هم سنگین‌تر است

گر جوابم را نمی‌گویی، جوابم کن به قهر
گاه یک دشنام از صدها دعا شیرین‌تر است

باز می خندی و می پرسی که حالت بهتر است؟
باز می خندم که خیلی... گر چه می دانی که نیست!

شده از نم نم باران دلت خیس شوی؟ دایما مشق تو آن مرد نیامد باشد؟

شده عشقت به کسی بیشتر از حد باشد
هر چه خوبی بکنی با دل تو بد باشد

همه چیز مصرف می شود و بعد دور انداخته می شود بیشتر از همه انسان

دلتنگی یعنی رو به روی دریا ایستاده یاشی و خاطره ی یک خیابان خفه ات کند

بس که درگیر زندگی بودیم یادمان رفت دو تا چای بریزیم و کمی زندگی کنیم!

ای موج پر از شور که بر سنگ سرت خورد
برخیز فدای سرت/ انگار نه انگار
تا لحظه ی بوسیدن او فاصله ای نیست
ای مرگ / به قدر نفسی دست نگهدار

تا هوا روشن است باید از این ظلمت بیهوده بگذریم . دارد دیر می شود. من خواب دیده ام تعلل سر آغاز تاریکی مطلق است

برای روزهایی که من نیستم و تو دلتنگی تنها می ماند موهای بافته ام و باران نیم بندی که دیگر نمی بارد...

لبخند را گم کردم در میان نگاهی که دیگر دستم بهش نمی رسد. موهایم سپید گشت در انتظار کسی که نوازشگر تار تارش بود

با این دل ماتم زده آواز چه سازم؟!

من شکفتن ها را می‌شنوم
و جویبار از آن سوی زمان می‌گذرد ...