متن بارانی

دلم چون برگ بی فصل است که بر خاکِ هوس افتاد
تو خورشیدی که می‌تابی به روی شاخه ی فریاد

نگاهم کن همین حالا که من از دود بیرونم
نه خاکستر نه ویرانم من از دیروز مجنونم

جهان بی تو چه بی معنا چه بی تصویر و دلگیر است
و...

هر صبح بارانیِ من،
هر روزِ باران خورده یِ
چشمانِ تو...
یک شعر ِپایــیزی
خواهد فقط ..!


‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

تو چه دانی که حال دل من...

بی تو چقدر بارانیست...

می خواهم مانند گذشته دستان کسی را محکم بگیرم؛ انگشتانمان را بین هم قلاب کنیم .
شانه به شانه اش قدم بزنم و زیر چشمی به پاهایش نگاه کنم؛
هنگامی که پای راست را جلو می گذارد، پای چپ را جلو بگذارم و قدم هایمان را هماهنگ کنیم.
در یک...

روزی که آسمان چشمهایت شد
و
ابری اشکهایت
یک شهر را بارانی کرد

کمی برفی

کمی بارانی

کمی پاییزی

کمی بهاری ست

هوای دلم

دل آسمان هم اگر ابری شود،بارانی خواهد شد!
فرقی هم ندارد،پاییز یا بهار...

عجب هوایی دارد این اسفند
درست مثل هوای رفتنِ تو!
همانقدر دلگیر،
همانقدر بارانی ...

چشم هایم،،،
بارانی ست.
☆
من،
نامم بهار!

لیلا طیبی

ببین چطور
پرنده ها بر پلک های من بال می زنند
و ابرها
بخت بلند پیشانی ام را
بارانی کرده اند
همه چیز این جهان به سایه پناه برده است
فقط دگمه های پیرهن تو
در افتاب می درخشد
میله های بافتنی مادربزرگم را
با آن دست های سفید کم...

هفته ای که بروی حالش از این بهتر نیست...
شنبه اش بغض و هوای جمعه اش بارانی ست....

شُست باران همه ی کوچه خیابان ها را
پس چرا مانده غمت بر دل بارانی من؟!

باز عاشق شدم و دیده ی من بارانی ست
هر که دلداده و دیوانه شود قربانی ست

گریه ام جاریست، بارانی که می بینی منم!

با همه ی بی سر و سامانی ام
باز به دنبال پریشانی ام
طاقت فرسودگی ام هیچ نیست
در پی ویران شدنی آنی ام
آمده ام بلکه نگاهم کنی
عاشق آن لحظه ی طوفانی ام
دلخوش گرمای کسی نیستم
آمده ام تا تو بسوزانی ام
آمده ام با عطش سال...

گفته بودی چشم بردارم من از چشمان تو
چشم هایم بی تو بارانی ست، حرفش را نزن

حالا که آمدی
حرف ما بسیار...
وقت ما اندک...
آسمان هم که بارانی ست

در برف و باران چتر و بارانی ندارم
اما خوشم چون درد پنهانی ندارم

دلتنگی هایتان را تایپ نکنید...
دلتنگی هایتان را با پروفایل های تلخ فریاد نزنید...
کسیکه نمی خواهد شما را بفهمد به پروفایل های غمگینتان هم توجهی نمی کند و نمی خواند و نمی بیند!
دلتنگی تان را قدم بزنید...
آرااام آرااام...
دلتنگی تان را بغض نکنید...
اشک بریزید!
دلتنگی تان...

دوست داشتن نم نم باران است
کم کم می‌آید و به درازا می‌کشد
بارانى دوستت دارم

کاش روز رفتنت آن روز بارانی نبود
از همان روزی که رفتی خیس بارانم هنوز

مخمل نازِشبی ، ملتهب و بارانی
با تو بی چتر در این کوچه دویدن دارد

هوای شهر بارانی ست
و این قصه غم انگیز است
که دارد عاشقی تنها
به زیر باران خاطراتش را
دما دم اشک می ریزد
و شاید زوج خوشبختی
پر از رویا
به فردا های رنگارنگ خشنودند
ولی افسوس
از آن فردای بارانی
که از هم دور می افتند
و باران...

…و امان از دلی ڪہ
گنجۂ خاطراتِ تلخ و شیرین است و
…آسمان ڪہ ابری میشود
بارانی ات می ڪند……
…و این باران نہ با چتر علاج میشود
…نہ با سقف……
……ابری ڪہ می شود
…حواست را آنقدر پرت ڪن
……ڪہ دلت اصلاً وقت نڪند
……بقچہ اش را باز ڪند……...