عشق جان می شود این روزها کمی بیشتر مال من باشی عشق جان می شود کمی با من قدم بزنی می شود در خیابان های مغرور با هم بستنی قیفی بُخوریم و بلند بلند بخندیم می شود دستانت را دور گردنم بیندازی از پسرک سرچهار راه گل بخری روی سرم...
واحد شمارش معجزه " بوسه های توست "
جای هر بوسه ات نقشه ی گنجی ست روی جانم...
در باران به دیدنش رفتم تا کاشفِ گونه ای خیس از خوشبختی باشم در باران به دیدنش رفتم تا بوسه ها آبدار باشند .... تا خالقِ بهشت ناشناخته ای روی زمین باشم : \ آغوشِ خیس \ ... . . یار با باران خوش است . این بارون ، آبیه...
زندگی چیز عجیبی نیست، یک روز صبح باشد. رد نفس هایش روی گردنت، بوسه ای آرام، صدایی ک دم گوشت زمزمه می شود: یک روز دیگر، دوستت دارم.. همین بهانه برای زنده ماندن کافیست.
اگر دوستش دارید آرزویش کنید، فکر نکنم چیزی برای ترسیدن وجود داشته باشد. آخرش مگر چه می شود؟! می شود، همان عروسک پشت ویترین مغازه، می شود، دیدن دست های گره در هم. می شود، بوسه هایی که نشکفته اند یا حرف هایی که زده نشده اند... آخرش مثل تکرار...
بهار یعنی غنچه ی بوسه ی لبهایم در میان باغ لبهایت شکوفه کند
وقتِ رفتن بوسه ی آخرمان با چشم بود !
ابریشم خیالت مرا با بوسه ای نرم کرد و تو ای تمنای تمام رگهایم، در فتح تمام یک تو نقره فام ترین کودتای قرن را در رگبرگهای ارغوانی یک شهر موشک بازی می کنم! همانجا که آغوش مهربانت با اشتیاق از ایوانِ ارتفاع خواستنت می پرد و مثل پیامی هم...
مثل خنده نوزادی که غرقِ خواب است، مثل شربت خنکِ آلبالو در یک روز گرم، مثل اولین گاز از گوجه سبز بعد از یکسال صبر، مثل میمِ مالکیتِ آخر اسم، مثل بوی خانه کاهگلی بعد از باران، یا کشیدنِ نقاشی روی شیشه بخار کرده، مثل پیدا کردنِ جای خالی در...
خواب اگر می شُد بِدَرَد نخوابم را لبانِ گاهیِ اُفتاده بَر خاک بود بوسه هام... شعر : حادیسام درویشی
لجباز جان ! خودت بگو ؛ چند مشت بوسه ی ارغوانی ... بریزم روی دامنت ... تا دکمه های تنبل پیراهن ... جواب معاشقه ی شاعرانه من را بدهند !
کاش می شد عشق را در یک غزل تفسیر کرد کاش می شد عشق را با فال خوش تعبیر کرد کاش می شد آخر هر قصه را زیبا نوشت یا برای هر رسیدن چاره ایی تدبیر کرد کاش حتی یک قفس چون سینه درعالم نبود کاش می شد عاشقان آزاد...
و خدا گفت؛ سلام ای اهل زمین چه کسی غمگین است؟ چه غمی در سینه؟ چه کسی در بیشه ی تنهایی خود میرنجد؟ من به آغوش خدا محتاجم... نفسی بوسه زنم تا که دراین ریشه ی غم ریشه کند.... باشد که تو را مهر بورزد از عشق.... تو به آغوش...
و تاریخ اولین بوسه به آنجا برمیگردد که من مردی غارنشین بودم و هنگامی که با اشاره و زبان گفتم دوستت دارم تو از ترس آنکه شاید قلبت ناگهان از هیجان بایستد با بوسه ای... دهان مرا بستی !!!
دوباره حالمان خوب می شود دوباره بلند بلند و بدون ترس خواهیم خندید دوباره همدیگر را در آغوش میگیرم دوباره دست در دست هم خیابان های شهر را بدون ترس قدم خواهیم زد دوباره بر گونه های همدیگر بوسه خواهیم زد دوباره نه از پشت تلفن و از فاصله دور،از...
با بوسه هایت زرین می شود روزم قلبت پاک و مهربان سیمایت همچون گل سرخ چشمانت شهلا لبانت آه لبانت بوسه از آن مرا می برد به عمق وجودت چه زیبا می شود تورا به شعر کشاند همانگونه که بوسه ات
دلم گرفته برای دوباره دیدنِ تو برای بوسه زدن موقعِ رسیدنِ تو دلم گرفته برای صدای دلچسبت برای مست شدن لحظه ی شنیدنِ تو پرنده های سراسیمه می شوندآرام دُرُست وقتِ عزیزِ نَفس کشیدنِ تو چه اتفاقِ قشنگی ست عاشقی کردن میان بِرکه ی آرامِ آرمیدنِ تو ! چه آهوانه...
دلم در بند آن چشمان و ابروست نشستن روبه روی تو چه نیکوست لبانم یخ زد از ترسِ کرونا ! برایم بوسه ای بفرست ای دوست !
_الو؟ _جانم! _کجایی؟ دیر کردی یا نمی آیی؟ _رسیدم،واحد چندم؟ _بیا! بالای بالایی رسیدم خسته روی مبل... :"کولر را بزن لطفا!" جلوی بادِ کولر موی تو زد سر به رسوایی سپس عطر تنت پیچید، من را هم هوا برداشت که در تنهاییت امشب کنم آغوش پیمایی دلم از استرس مثل...
محتاجم به تو همچون لبی به بوسه ای ماهی به آبی پرنده ای به بالی عاشقی به معشوقی گلی به بلبلی شمعی به پروانه ای
بوسه ی آخر امانم را گرفت طاقت و تاب و توانم را گرفت آنقدر در جسم و جان من نشست همچو عزراییل جانم را گرفت...
تو بهترین بهانه ای برای بی قراری ام بیابوسه بزن به جانِ من تا آشوب به پا نکرده دلِ....
میان فلسفه ی زندگی لحظه ای به خوشبختی فکر کردم اینکه وقتی تنها قدم می زنی تکه ای از آسمان مثل سایه دنبالت راه می آید این یعنی خوشبختی؟ راستی من هر چه به زمین نگاه کردم مثل خطی ممتد بود مثل جاده ای بی انتها که فقط برای خودش...