متن حسرت

از سنگسار دردهای بی شمارم
دیگر به پایان آمد آرام و قرارم

بغض قلم لبریز شد از حسرتی که
شد عاقبت گل واژه بر سنگ مزارم

«بهزاد غدیری»

هرگز شده در باورِ خود گُم شده باشی
یا سوژه ی حَرّافیِ مَردم شده باشی

آئینه ی غم دارِ کسی باشی و هر شب
در حسرتِ یک لحظه تبسم شده باشی

تاراجِ غمی زخمه زده بر دل و جانت؟
فرقی نکند دلبرِ چَندُم شده باشی

آیا شده از غصه دلت...

دخترک با چشمانی معصوم
نجوا کرد:
خانم، گل نرگس ؟!
داغ تنهایی ام تازه شد...
دل پردردم خون شد ...
طروات گل در هاله اشکم رقصید
یادم آمد با چه شوری
از باغ آرزوهای زندگی،
نرگس، برایت چیدم ...
زیباترین نگاه گل ها،
را به نگاهت دوختم ...
لبخندت برایم...

هوا ، بارانی ست
آهنگ باران زیباست
چشمهایم ، پشت پنجره
حسرت زیر باران
خیس خوردن دارد
می روم
آزاد . . .
رها . . .
زیر باران . . .
بلکه غم های خاک خورده ام را بشویم

رعنا ابراهیمی فرد (رعناابرا)

من از غرابت تنهایی می آیم
از جایی می آیم
که انسانهایش بوی ساده زیستن را ندارند
من از میان سکوت و توهم می آیم
از میان...
خم کوچه هایی که هنوز از آنها عبور نکرده ایم

از میان صدها هیاهوی فریب
که هنوز ...
در پس پرده های مشکوک...

اشک گشتم

درحسرت چشمانش

صیدنظرلطفی

درونم بغض و اشک و حسرت و آه
فقط یک مرگ را کم دارم امشب

شنیدم از لب شعرم که رفته ای،
یار همیشگی ام
رفتی و شرح این همه دلتنگی را
باکه بگویم ای همدم بی کسی ام
هوای دلم ابری ست پراز حسرتم
ای بغض ،ای رفیق تنهای ام
خیال ندیدنت ای حسرت چشمانم
رسانده درد را به استخوانم ،می دانی ام،؟
نغمه...

چه صبح قشنگی می شود...
اگر...
یک روز...
به جای حسرتت...
تو را داشته باشم...

چه حسرت ها که جایش در دل ماست
تو رفتی،قاب عکست مانده اینجا

میگفت که در حسرت یک بوس وکنارم
حسرت زده بوسیدم و بگذاشت کنارم

دلبسته بُدم،خسته شدم،خسته تر ازخویش
دیگر به کسی میل ندارم که ندارم

بعضی اوقات در زندگی به جاهای میرسیم که به گذشته نگاه میکنیم
حسرت میخوریم ، بغض میکنیم و خیلی بی صدا اشک میریزم
بعضی اوقات ، بعضی حرفا از بعضی افراد دوست داشتنی زندگی ما
مهر پایان بر تمام زحمت هایی که کشیدم میزنه
خیلی راحت از تمام ارزو ها...

ژکوندِ شیرین :)

یادم می آید...
هر دم خاطراتش را
هر دم خاطراتم را
حیران مانده ام :)
حسرتِ گلو گیر شده ام،
با بغض زمزمه می کند . ..

خوش آن روزی که جانم میرود:)
خوش آن برقِ همیشه روشنِ چشمانت :)
خوش آن زمستانِ سرد و مأیوس دست...

زندگی خلاصه ایست از:
ناخواسته به دنیا آمدن
ناگهان بزرگ شدن
مخفیانه گریستن
دیوانه وار عشق ورزیدن
و عاقبت در حسرتِ آنچه دل میخواهد
و منطق نمیپذیرد، مُردن!



‎

اکثریت ما، احساساتمان را،
درون صندوقچه ای محبوس کرده
و به درِ آن قفلی به نام "سکوت" زده ایم؛
و نگهبانی از جنس غرور
برای آن گذاشته ایم
که مبادا تبر این احساسات،
قفل را بشکند
و از آن بیرون بِجَهند
و ما را رسوایِ عشقِ مان بکنند؛
که آن...

همه ی زنان دنبال یک پناهگاهند، آغوش مردی که دوستش دارند یا خانه ی مردی که دوستش ندارند و پیراهن دلتنگی شان را آویزان، زیر آفتابی که پیراهن تو را هم خشک می کند. آغوش هر زن زیبایی، امن ترین جای دنیاست برای مردانی که تازه از جنگ برگشته اند...

شده شب تا سحر بیدار باشی ...
فقط در حسرتِ دیدار باشی ؟

شده در دود مرگت را ببینی ...
ولی باز عاشقِ سیگار باشی ؟

شده بخشی بخارا را به خالی ...
ولی خود خالی از دینار باشی؟

شده در فال ، سختی را ببینی...
ولی باز در پیِ...

سال، سالِ بلواست
می ترسم
زخم ها دهان باز کنند
و گلوله را ببلعند
.
لب ها
با حسرت بوسه
کال بمانند
.
می ترسم
دست ها
بی آنکه منحنی بدن معشوق را ترسیم کرده باشند
جنازه ی برادری، خواهری را
به خاک تحویل دهد
.
تو که برای شفا،...

بی حسو حالو خسته ام وقتی
هر روز بی تو غرق پاییزم
نیستی ولی توی خیالم باز
من بی بهونه اشک می ریزم

بیرون میرم توی افکارم
هر لحظه پا می کوبی رو برگا
جای قدم هاتو نگا کردم
پر شده بود از حسرت فردا

بی حسو حالو خسته ام...

تو هم آیا شبیه من خوشی از این خود آزاری؟!
که شب در حسرت آغوش او تا صبح بیداری؟!
.
لبت در حسرت یک بوسه ی تب دار یخ کرده؟!
دلت می گیرد از تکرار یک افسوس تکراری؟!
.
هوس کرده دلت آیا شبیه ابر پر باری
ز تنهایی سرت...

پرزدی رفتی ومیرقصی به بام دیگری
من پرت دادم برو ،اما حرام دیگری

غرق شورومستیِ آتش شدی،من سوختم
زردی ازمن ،سرخیش باشد به نام دیگری

تاردل در پود چشمت شدگره پشت گره
می شوی با خنده هایت تورودام دیگری

می روی فصل خزانت شد شروع درد من
شادی وسرسبزیت هم...

می دانی رفیق
دلم برای کودکی هایمان تنگ شده ،
همان زمان که بزرگترین دغدغه ی زندگیمان
ترک خوردن لاک ناخن هایمان بود.
حسرت هایمان در انجام ندادن تکالیف مدرسه خلاصه می شد.
در میان بازی های روزگار بزرگ شدیم و نفهمیدیم کی حسرت هایمان هم با ما بزرگتر شدند....

نمی دانم این فاصلۂ اندوهگین بغضت را خنده کرد ؟ یا خنده ات را بغض ؟ اما من مدتهاست گلویم را به تیغ بغض سپرده ام و خاطراتت را با سیل اشک هایم غسل می دهم ..!
این من بدون تو هیچ است و این هیچ را انقدر فریاد می...

پاییز هم گذشت
و به جز حسرتش نماند
مثل خودت که رفتی و دیگر نیامدی