سوخته-باغی که نوبهار ندارد از نفس باد انتظار ندارد دست مرا بر نسیم کاش ببندند پای دلم در جهان قرار ندارد غیر دم و باز دم چه کرده برایم؟ سینه ی من عرضه ی هوار ندارد خواب کجا بود؟ از هیاهوی انسان یک شب آسوده روزگار ندارد معنی امید چیست...
مرا در خانه قلبی هست...با آن زنده می مانم مرا در گوشه این شهر آرام و قراری هست که تا شب اینچنین ایلان و ویلان زنده می مانم هوای دیگری دارم... نفسهای من اینجا نیست اگر با دود و دم در این خیابان زنده می مانم شرابی خانگی دائم رگم...
میخواهم شعری بسازم از آوای هر قطره ی آب بسان نوای عاشقانه دخترکی که لب رود برای زندگی حریری از گل های وحشی می بافد
"شکنجه بیشتر از این که پیش چشم خودت کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد؟"
از زخم زبان و طعنه دلسرد نباش در شهر یکی تو را بفهمد کافی ست
کل طهران شده چشمان تو و قصهٔ تو حال شمران غمبار شده، عجب فاجعه ای!!!
راهی مقصد دستانش شدم وگرنه من کجا سفر کجا جاده کجا مست چشمانش شدم وگرنه من کجا ساغر کجا باده کجا بیقرار وصل شبهایش شدم وگرنه من کجا امید آینده کجا قفل در زنجیر احساسش شدم وگرنه من کجا وعده پاینده کجا
بیا با من زبان واکن به ذکر دوستت دارم که لب روی لبانت لااله انت بشمارم قسم به آیه ی سرخ لبانت حضرت انگور لبالب از تو لبریزم .سراسر از تو سرشارم اجابت کن مرا یک شب میان تنگ آغوشت که با امن یجیب ....جان من تاصبح بیدارم بغل وا...
رفیقان دوستان ده ها گروهند که هر یک در مسیر امتحانند گروهی صورتک بر چهره دارند به ظاهر دوست اما دشمنانند گروهی وقت حاجت خاکبوسند ولی هنگام خدمت ها نهانند گروهی خیر و شر در فعلشان نیست نه زحمت بخش و نه راحت رسانند گروهی دیده ناپاکند هشدار نگاه خود...
اسفند دارد میرود دل ، شادی ات از سر بگیر این انتظار تلخ را، از چشم های تر بگیر امسال داردمی رود،چون سالھای قبل ازاین تاوان عمر رفته را، از مهر و شهریور بگیر با خنده های بی شمار،بر زخم های خود ببار ھر کینه ی دیرینه را، از سینه...
از من نشده، هیچ دلی ریش تر از عشق دنیای کسی، این همه تشویش تر از عشق من بیش تر از هر که رفیقش شدم، اما کس تیر نزد، بر دل من، بیش تر از عشق با خون دلم، گر چه بپرورده ام او را نوشی نچشیدم، بخدا نیش تر...
بعدازاین، با یادت اما، تا سحر بیدار... نه نسخه ی آرام بودن های من سیگار..... نه مثل گیلان بود اگر،حال و هوایم، بعد تو با تو هم دیگر شبیه شهر باران دار... نه علت آزارم از، هر دفعه تحقیر تو بود عشق را میخواهم اما، باحقارت یار... نه بعد از...
دلتنگ توأم،حضرت معشوقه کجایی؟ دل تنگ تو و در کف یک میز دوتایی دلتنگ تو ای حسرت ممنوعه ی قلبم تا کِی بنشینم ، تو از این راه بیایی؟ جوری خبر از این دل وابسته نداری ک انگار نه انگار...تو معشوقه ی مایی صد توبه شکستیم، تو را سیر ببینیم...
تا مٵمن آرامشم ابروی کمان شد توصیف تو، دلچسب ترین شعر زمان شد من با دگری صحبتی از عشق نکردم تا قلب بهارانه ی من، دست خزان شد طوفان نگاه تو، دلم را بهم اش ریخت آرامش دل، دست همان نیمه ی جان شد از بس گسلش زلزله خیز ست...
مست ابروی ڪمانت ، زاده ی "شهریور"ی کاینچنین دلبند خود کردی مرا با دلبری بامدادان خرمن گیسو ، می افشانی به ناز هر شبانگاه چشم در راهند، ماه و مشتری هرچه می خواهندتخریبت کنند درچشم من باز هم در چشم من از هر پری،زیباتری گاه می گویم که آیا می...
بیائید از حسین گوئیم دراین ایام پراندوه بیایید از حسین گوییم بیا هم یا حسین هم از حسین گوئیم حسینی که برای عدل و آزادی فدا کرد جان شیرین را بیایید از حسین گوئیم بیایید عاشقانه از حسین گوئیم حسینی که برای دین و دینداری زجا برکند بساط ظلم و...
جز دوتا سکته، سه تا غش، چند باری خودکشی رفتنت تاثیر چندانی به حال من نداشت....
تو عروس کسی اگر بشوی ماسک را احتکار خواهم کرد کرونا،موج سومش مانده کشورت را مزار خواهم کرد
تقصیر خود حضرت حق است که مستیم طراحی چشم عسلی،ایده ی او بود!
ترک ما کردی ولی با هر که هستی یار باش مثل من هرگز نکن، با او کمی دلدار باش
کافه ای کنجِ دلم ساخته ام، منتظرت سال ها خیره به در، چشم به راهت بودم
معشوق من ! بعد از تو جایت هم چنان خالی است خالی است جایت در دلم ، تا جاودان خالی است جز تو برای عشق ، کس کاری نخواهد کرد وقتی نباشی ، بی تو شهر از عاشقان خالی است جز تو زنی آغوش من را پر نخواهد کرد تو...
من همانم که تو از دور نگاهش کردی لب و لبخند تورا دید دلش ویران شد.
پرسید وحشتت از چیست؟ نشستم و شمردم اما ترسناک ترین شان خلوت مرگبار انسان هاست پس از دریده شدن با دست های هم دروغ می گفتم نمی دانست هراس راستینم سکوت ملال آور پنجره بود وقتی که به نور دعوت می شد و نمی گذاشت بگشایمش این بار به خودم...
