متن کوتاه

این خیلی قشنگ بود:
رنجش از دیگران، بسته به اندازه ی دلبستگیست، نه به اندازه ی خطا...

شادترین سپیده‌ها تقدیم به روشن‌ترین دختران بهار؛ روزتان به تابندگی آفتاب!

گفته بودم سربه زیرم، گفته‌ای اثبات کن

کفش هایت را عوض کردی،تورا نشناختم

«منتظر کسی که ازت نپرسه چرا دیر کردی، اما بفهمه چرا دیر کردی.»

پایان ها شروع است. شروع ها نزدیک است.
شروع ها سنگین است!
پایان ها غمگین است!

میگذرد و میگذارد بویی از جنس تن‌اش، خاطره ای از دست گرمش، و می‌مانم با قلب سردم..

سلام ای مسیح من !
به شاخه‌هایی نسترن
تو رجعتی دوباره کن
بهار را زنده کن

تنها در صورتی امکان معدل الف شدنم وجود داره که امتحانا از اخبار باشه.

«ترس مانع مردن نمی شه، ولی می تونه مانع زندگی کردن بشه.»

گفتند که تو با ما فرق داری
و این برای من بهترین تعریف و تمجید بود...

"وقتایی که هیچ کاری نمیکنی، اصلا وقتِ هدر رفته نیست."

اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی
چه میان نقش دیوار و میان آدمیت!

وقتی برای دیگری فانوس روشن میکنی،
خود به خود راه خودت هم روشن میشود.

از ازل در گوشه ای تنها، بِه از دیدارِ خلق
میگریزم تا ابد از شرّ این دیدارها

مادر
رفتی و زبانِ عشق یک‌دفعه
لَکنت گرفت و من در جمله ٔ
نیمه‌تمامی جا ماندم

کاش،
آرام آرام نمیرد،
هر آنچه که بوی دلخوشی می دهد…

زندگی ما یک تقویم رو میزی است،
پشت پنجره ای که در مسیر باد است.

سهم ما از دار دنیا یک دل افسرده شد
این دل افسرده را هرگز نباشد مشتری

دل تنگ و دل آشوب و افسرده تنها
افتاده در گوشه ای از این ویرانه دنیا

من پر شوقم برای زندگی وتو همان اشتیاقی مث نور بر تاریکی

وقتی چیزی را از دست می دهید
درسی را که از آن گرفته اید
را از دست ندهید.

خبرها رسیدند
و بهار
یاد گرفت
چطور
با آتش
شکوفه بدهد…

نداشت یعقوب از یوسف خویش خبر
تو بیا تا من ببالم به تو ای جان پدر

رسالت من این است
که تو را
سالم از میان آتش و خون
به باغ سفید صبح برسانم.