متن آدم

ذره کاهی بودیم و از ما  چه  کوهی ساختند
مشت خاکی بودیم و از ما چه ناسی ساختند
چون  بشد  آدم شریف خلق و مخلوق و  زمین
هر  ملائک  را  بر او  سجدهء  خاصی ساختند
بعد  از  او  انسانیت  آمد  ، شد  اهداف   زمین
چونکه سخت باشد عمل ،هی ناسپاسی...

نقش ما را در ازل ایزد به تنهایی کشید
قصه غمگین شد ولی آن را به زیبایی کشید
آه از آن سیبی که آدم خورد با یک وسوسه
رنج آدم ها از آن ساعت به بد جایی کشید

⬜ شاعر: سیامک عشقعلی

چارلز بوکفسکی :

بوسه بخیه است.
خنده بخیه است.
فراموشی بخیه است.
مهربانی بخیه است.
آدم بی بخیه متلاشی میشود!
آدم ؛ زخم است...

بعضی اوقات،خریدن گل نشاط بسیاری به خونمون می بخشه
همون دم که خیلی بی رمق و گرفته ایم
وقتی هم لباس نویی می خریم باعث میشه قشنگ تر بخندیم
چون نو شدن تو روحیمون اثر مستقیمی داره
مثل سایر،همه ی نوشدنها،خریدن تختی نو و ادکلن یا حتی گوشواره ی کوچیکی...

نوازشم کن
دستهای تو
برف را
آدم میکند

مسعود احمدی شامکانی

خنده ، بخیه است .
بوسه ، بخیه است .
فراموشی ، بخیه است .
مهربانی ، بخیه است .
آدم بی بخیه متلاشی می شود ...
آدم زخم است .

یک روز می آیند
و یک روز می روند
آدم اند دیگر
آمدن را بلدند
ماندن را نه!

عبیرباوی

ما همه اجزای آدم بوده ایم

در بهشت آن لحنها بشنوده ایم

دام سخت است مگر یار شود لطف خدا

ور نه آدم نبرد صرفه ز شیطان رجیم

و آدم اول آتش را اختراع کرد
و بعد جهنم را... چنانکه اول شراب را
و بعد بهشت را

و چنانکه اول فراق را
و بعد برزخ را...

سرزمین انسان ،در جغرافیای عالم نیست .
او به هیچ نقطه ای روی این خاک تعلق ندارد .
سرزمینش حتی بهشت هم نیست .....

آدم تنها مشتی خاک بوده ،که از نفسی عاشقانه جان گرفته .

موطن حقیقی هر که در این عالم زندگی می کند ،نامش \سرزمین عشق \...

هر کجا غم نیست، آنجا زندگانی مشکل است

زین سبب آدم به تعجیل از بهشت آمد برون

آدم بودیم
گرگ شدیم
ما
یگدیگر را خوردیم،
فرزندان ما
بر سر استخوان های ما جنگیدند، قتل عام شدند
این بود
پایان کار بشر
- سوسن نویسا

آدم به جرم خوردن گندم

با حوا شد رانده از بهشت

اما چه غم

حوا خودش بهشت است.....

حوصله ی هیچ کس را ندارم، بالاخره آدم روزی به اینجای زندگی هم می رسد..
هر آدمی ، روزی ، جایی ، وقتی برای همیشه در خودش فرو میرود و احساسش را به فراموشی می سپرد .
منطق است دیگر!
از یک جایی به بعد سر می رسد و بزرگت...

ﻣﻮﺭﭼﮕﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮﻑ نمی زنند ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺩﺍﻧﻪ ﺟﻤﻊ می کنند ، ﺯﻧﺒﻮﺭﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮﻑ نمی زنند ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺧﺎﻧﻪ می سازند ، ﭘﺮﺳﺘﻮﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺣﺮﻑ نمی زنند ﺍﻣﺎ ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﯽ ﺑﻪ ﺳﻔﺮ می روند ؛ ﺁدم ها ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮﺏ حرف می زنند ،...

هر از گاهی زخم دلم را باز می کنم و دوباره درمانش می کنم
مرحمی می گذارم روی آن تا دوباره زخم جوش بخورد و بسته شود.
هرازگاهی این کار را انجام می دهم برای یادآوری خودم که چگونه باعث شدم این زخم بوجود بیاید. هرازگاهی فکر می کنم این...

من از کسالت رویای آدمها
دلگیر می شوم
چه خوب است
فرشته ای مثل تو دارم
که هرگز آدم نمی شود ...


جلال پراذران
سفیر اهدای عضو

فرقی نمی کند عاشق باشی
فارغ باشی یا دیوانه !
متعهد که باشی
ناخودآگاه آدم خواهی شد ...
از آن آدم هایی
که خدا برایش حوا خلق میکند ...

آراد حسین زاده

کسی نمی تواند به طبیعت بگوید چرا زمستان شدی؟ چرا پاییز نماندی؟ کسی نمی تواند به برف بگوید که چرا آب شدی؟ یا اصلاً چرا آمدی که آب بشوی؟
کسی نمی تواند به زمین اعتراض کند که چرا انقدر سرد می شوی...
کسی نمی تواند به پاییز بگوید که چرا...

آنچه حوا طلبیده است زِ آدم،عشق است
وَرنه یک خوشه یِ گندم که مجازات نداشت

دیگر پذیرفتم که تنهایی بدیهی است
حتی اگر از آسمان آدم ببارد

از دور آدم و از نزدیک از آدمیت دوری

من سال هاست با تو و حوایی ات خوشم
فهمیده ام که تا ابد آدم نمی شوی!