متن باور

یا دوستم داشته باش
مرا که بی تو نمی رویم
یا این سپس های پاییزی ام را
همیشه باور کن ...


جلال پراذران
سفیر اهدای عضو
فعال محیط زیست

گاهی دلم می خواهد...
وسط جاده زندگیم بایستم... با تمام وجودم داد بزنم..
خسته ام...
خسته ام از تمام لحضه هآ..
خسته ام از تمام حرف هآ..
خسته ام از تمام دید هآ..
خسته ام از تمام شنید هآ..
خسته از تمام آدم هآیی که روزی بآورم بودند......

و قصه ی من، از بغض و اندوه و ناباوری شروع شد.
از اندوه درد تو،
از وحشت نقصی که نمی توانستم جراحی اش کنم.
من همه ی احساسم را یک جا کنار تو می باختم.
و تو می خندیدی...
سر من پر از خیال بود، پر از ترازو، پر...

من تظاهر به باور میکنم

بر دروغ دیگری !!!

چگونه آخر بشکنم

دلخوشی های دروغین دلی ؟؟؟

آدما یه وقتایی دلت رو میشکنن،
یه وقتایی همه ی باورات رو خراب میکنن.
اولیه شاید یکم خاک بشینه روش، بشه بعدش یه کاریش کرد.
ولی دومی رو هیچکاری نمیشه کرد.
هیچوقت باورای کسی رو خراب نکنید.
شاید بعدش دیگه هیچوقت نتونه هیچکس رو باور کنه.

باید خیال کنم
هستی و دوستم داری
باید خیال کنم
امشب زودتر از همیشه خوابیده ای
که شب بخیر نگفتی !
باید خیال کنم
چقدر حرف داریم که فردا بزنیم
باید خیال کنم
و خیال کنم
وخیال کنم ...
بعضی رفتن ها را نمی شود باور کرد ...!🌱

لیلا مقربی

من زیاد زندگی را به خودم زهر کرده ام. زیاد خریت کرده ام. جمعه های زیاد، عیدهای فراوان، سفرهای دور و دراز، شب هایی که باید موفقیتم را جشن می گرفتم، وقت هایی که باید از طعمی که میچشم لذت می بردم، من حتی ایستادن زیر ایفل را به خودم...

فهماندنش سخت است از گفتنش بد تر
فهماندن عشقت، آن هم به یک دلبر
او غمزه میبافد ،من فاش می بازم
دل بر نخ گیسوش ،او در نخی دیگر
حس مرا انگار ،اصلا نمی فهمد
یا اینکه می فهمد ،هی می زند آن در
با این طریقش او دق می...

از یه جایی به بعد باید تمام غم و غصه هاتو بذاری کنار و رد بشی از این حالِ بد.
هر چیزی که باعث ناراحتیت میشه رو بریزی دور و یه خط قرمز بکشی دور همه آدمایی که بهت میگن :”تو نمیتونی”
باید دست برداری از آه و ناله کردن...

مهم نیست چقدر روزهای تاریک داشته باشم؛ مهم اینه که هیچوقت روزنه ی امید تو دلم نمیمیره.
مهم نیست چند بار زمین بخورم؛ مهم اینه که هیچوقت از دوباره بلند شدن خسته نمیشم.
مهم نیست چقدر ناراحتی میکِشم؛ مهم اینه که همیشه یه راهی برای خوشحال بودن پیدا میکنم.
مهم...

او رفته بود و من به این باور رسیده بودم،
که قوانینِ این کشور
به هیچ دردی نمی خورد
وقتی مهمان می تواند وقتِ رفتن،
خانه را نیز با خودش ببرد!

تا وقتی که باور نکنی ضعیفی ،
ضعیف نیستی...

آریا ابراهیمی

چه بی موقع رفتی...
تازه داشت شباهت
غروب و گونه هایم...
طلوع و موهایم...
انار و لب هایم را
باورم میشد ...

- باور کنید:


من،،،
مترسکی هستم،
در جالیزاری دور وُ،
متروک!
کلاغ های لعنتی،
با سُخره ای فجیع
کنارم می نشینند!
و خیره مى شوند،
به دکمه های پیراهنم
که پر از تنهائی ست!
و منقار می کوبند
بر کلاه پوسیده ی من...
آه،،،
اگرچه فارغ از چیستی ام،
خرسندم...

پدر من بهترین هدیه ای که کسی می تواند به فرد دیگری دهد را به من داد؛ او به من باور داشت.

کوچ را باور ندارم
هر چه دور
هر چه دیر
تو در جان من
یکجا نشینی

تو را باور کردم
طوری که در رویا هم
برای هیچ کس اتفاق نیفتاده بود
تو را باور کردم
گذاشتم در قلبم
کوچه،خیابان،شهر
و حتی دنیایی بسازی
که تجلی بهشت باشد
تو را باور کردم
و مزه خوب زندگی را
در لبانت پیدا کردم
که هر کدام از بوسه هایت...

تنهاکسی که به ذهنمان دسترسی داردخودمان هستیم.
این ماهستیم که انتخاب میکنیم به چه بیاندیشیم.
جهل ورفتار غلط دیگران نبایدبذر ذهن وافکارمان باشد
اوضاع ما هنگامی تغییر می کند که منش خود را تغییر دهیم.
و منش ما وقتی عوض می شود که باورهای خود را عوض کنیم.

راز انجام دادن هر چیزی اینست که باور داشته باشید می توانید آن را انجام دهید. هر چیزی، تا زمانی که باور داشته باشید.

هیچ وقت سعی نکن شخص دیگری باشی! به خودت باور داشته باش.

یک مشت تردیدم که در باور نمیگنجم

از بس گم ام روی زمین دیگر نمیگنجم



پس می زند حتی قطار زندگی من را

پُربارم و در کوپه ی آخر نمی گنجم



ته مانده ی بغض غریب فصل پاییزم

انقدر سنگینم که در آذر نمیگنجم



تا بی نهایت میبرم اندوه رفتن...

بی رحمانه،ناگزیر
باور کرده ام
تو دیگر اینجا نیستی
حالا از خاطره ی عزیز دست هایت
در دست های بلاتکلیفم
چیزی نمانده است
جز
شیشه ای بی عطر
و عطری بی شیشه.

زندگی پر از زیبایی های کوچک است که تحمل رنج ها را آسان تر می کند.
شاید کمی دیر اما یک روز خواهی فهمید گاهی فلسفه ی رنج کشیدنمان در دیدن و پیدا کردن باارزش ترین چیزهاست.
تمام آنچه که چشم ها قبل از لمس سختی قادر به دیدن و...

راستش به این باور رسیده ام که تصمیم هایی است برای نگرفتن!
گاهی باید خود را رها کرد از همه دلهره ها،
و بی هیچ تعللی خود راسپرد به دست آنکه هیچ گاه رهایت نکرده است،
هیچ گاه رهایت نمی کند!