متن دلنوشته

روزگار غریبی ست نازنین...
آدم ها یک روزی دورت می گردند و روز دیگر دورت می زنند، یک روز ازت دل می بَرند، روزی دیگر ازت دل می بُرند. یک. روز تنهاییت را پر می کنند و می شوند همه ی هستی ات. روز دیگر وقتی خوب وابسته ات کردند...

تمام حال خوشایند منی
وقتی قلبم در هر طپش؛
خواستنت را دوره میکند در رگهایم!.

باران کریمی آرپناهی

حتما باید یه ویروس ناشناخته میومد تا همو بیشتر دوست داشته باشیم؟
حتما باید یکی میمرد تا قدر همو بدونیم؟
حتما باید شهر بوی مرگ میگرفت تا دوستت دارم هامونو ابراز میکردیم؟!
حتما باید تو خونه هامون قرنطینه میشدیم تا بفهمیم چقدر خیابونا واسه قدم زدن قشنگن؟
حتما باید دستامون...

ولی من میگم مهم نیست طرفت پورشه داشته باشه یا پیکان
مهم اینه تو اون ماشین صدای خنده ت بپیچه نه گریه هات
.
مهم نیست واسهٔ شام دعوتت کنه به شیک ترین رستوران شهر، یا فلافلی سر کوچه
مهم اینه حالِ دلت کنارش خوب باشه
.
مهم نیست خونتون...

یک روز دوباره برمیخیزیم!
جوانه میدهیم و
سبز میشویم
میخندیم و باز هم شکوفه میدهیم..
یک روز؛
همه ی ما یک روز
دوباره زندگی میکنیم!

باقیافه دَرهَم نگاهم کرد و گفت:
معنیِ"صبر"چیه؟
مگه میشه صبورباشی وقتی کلی غم وغصه داری
خندیدم وگفتم گاهی وقتا به نقطه ای از زندگی میرسی که صبر کردن میشه تنها گزینهِ انتخابیت
واین انتخابِ اجباری
تبدیلت میکنه به آدمِ صبوری که "صبر" تنها راهِ نجاتشه
ولی بعدش دیگه انتخابت از...

وقتی برای اولین بار چشماتو دیدم
یه حس عجیبی داشتم
انگاری عمق اون چشمات خودمو می دیدم
که یه روزی با این چشما
زندگی کردم ...
عاشقی کردم ...
نمیدونم ...
شاید توی زندگی قبلیم گم شده بودی ...
و بعد آرزو کردم که یکبار دیگه پیدات کنم...
اما اینبار...

ولی من میگم :
هر چقدر که دستاتو محکم بگیره،
با صدای بلند داد بزنه که دوستت داره،
کل خیابونا رو باهات قدم بزنه ،
حتی اگه بگه همیشه می مونه
.
تو دل خوش نکن
.
زندگی همیشه بی رحم تر از اونیه که بذاره با عشق حالمون خوب...

بهش گفتیم :
پاییز با دلتنگیهاش میاد و آدما رو دلتنگتر میکنه.
انگاری آدما ،توش گمشده ای دارن..
گمشده ای که نمیدونن،کیه،چیه...ولی دلتنگشن..
حالا هی میگه پاییز ،همیشه دلگیره...
دلگیر نیست که..دل ،گیره...گیرِ اون گمشدهه..
آدما عینهو دیوونه ها ، غرق میشن توو پاییز و زرد و نارنجیهاش بلکه پیدا...

تو را دوست داشتم
و این سرآغاز درد بود
نسیم بهاری، در لا به لای برگ های بید مجنون می وزید
و با خود عطر گل یاس را سوغات می آورد
من محو تماشای آن معرکه با شکوه بودم ...
و حیران آن عطر...
چشم گشودم ...
گویی خیالی بیش...

من اماخواستم
تا دخترک بازیگوش و خرمی باشم
که بی توجه به لب گزیدگی مردم این شهر

جسارت را خرج قدم های کوچک، اما محکم و پایداری کنم که مزه شیرینی پرواز، بر صحرای پهناور را برایم به ارمغان می آورد...

پس کوله ام را خالی کردم، از پچ پچ...

آدم است دیگر...
گاهی دلش می گیرد.!
بی هیچ دلیلی...
بگذارید کمی درغار تنهاییش خوش باشد.
بگذارید از این آدمها فاصله بگیرد.
شاید دلیل بهانه هایش را فهمید .!
فقط تنهایش بگذارید همین...



متن از مبینا فرزاد

از آدمی که کسی جایش گذاشته
و به سمت شما آمده نترسید!
او معنی تلخِ جاماندن را می فهمد!

از کسی بترس که برای اولین بار می خواهد ماندن را تجربه کند،

از آدم بی خطا فاصله بگیر
او آمده تا اولین خطا را با شما انجام دهد!

او شما...

دلدار ِمحبوبِ من خدا خودش شاهد است
چراغِ حرارتِ عشقِ من ؛
هر صبح با آفتاب چشمان توست که یاقوت میشود
با دستهای توست که نور بی هوا می رقصد در بی نهایت صبح!
خوش به حال من که چشمانم، چنین عریان راز قلبم را می نویسند با بهانه وبی...

میگن وقتی غمی، اندوهی، مشکلی داری نباید ازش فرار کنی، نباید پناه ببری به قرص خوردن یا سر خودتو با فیلم و سریال و بازی وتفریح گرم کنی یا اونقدر کار بریزی سر خودت که فرصت فکر کردن نداشته باشی.
میگن باید واستی اون اندوه رو زندگی کنی، اون گره...

عشق گاه مادراست گاه نامادری؛

گاهی چنان لطیف در آغوش می کشد
که چون شبنمی روی نسترن احساس طراوت می کنی،

و گاه بشدت سخت تا مغز استخوانت را می سوزاند که جهنم برایت خوش بهار می شود...

ارس آرامی

آدمی هر اندازه قوی و تمام فن های دنیا
را حریف باشد،
باز دلش طلب می کند کسی باشد که او را از دنیای بیرون ببیند ...
آن کس که با تمام زوایای قلبش، کنار روزهای تلخ و شیرینش باشد ...
چشمانش در هم بریزد از غمی که هر از...

به آدما فکر کنید...
علاقه هاتون رو داد بزنید...
بی هوا بگین که عزیزن واستون...
تشکر کنید که هستن...
بگید که عاشقشونید...
بگید که گاهی نگرانشون میشید...
هرآدمی باهرجایگاهی...
وقتی میمیرن ...
وقتی بلایی سرشون بیاد...
پیج اینستاگرام وتلگرامشون ...
احساسی نداره که بیاد ...
جواب تک تک پیام های...

مادربزرگم هیچوقت از آشنایی اش با پدربزرگ جان نگفت، از کافه های رفته شان و غرق در چشمان هم ، خیابان های باران خورده برای قدم زدن هایشان، شبها و پیامک های یواشکی شان، هیچکدام را برایم نگفت ،ولی دیده بودم چای هایی که با دستان لرزانش برای پدربزرگ می...

خانه ی خاطراتت متروکه شد
ولی گهگاهی زلزله ی خواب هایت گردوخاکی به پا می کند که جاذبه را هم شکست می دهد
شیوا احمدی الف

طلوع زیباست ولی
باید خورشید را در آغوشِ غروب خفه کرد
نوری که نتوان با آرامش نگاهش کرد
بمیرد بهتر است

می دانی رفیق
دلم برای کودکی هایمان تنگ شده ،
همان زمان که بزرگترین دغدغه ی زندگیمان
ترک خوردن لاک ناخن هایمان بود.
حسرت هایمان در انجام ندادن تکالیف مدرسه خلاصه می شد.
در میان بازی های روزگار بزرگ شدیم و نفهمیدیم کی حسرت هایمان هم با ما بزرگتر شدند....

لبخندِ تو شبیه لباسیست که
فقط به تنِ نگاه من می نشیند بخند جانان قسم میخورم خودِخدا هم ذوق میکند از دیدن این همه شاهکار زیرکانه ای که بر سرو روی
عاشقانه هایمان نقش زده است.
باران کریمی آرپناهی.

همیشه بوده اند انسانهایی که درست آن هنگامی که به بودنشان نیازداشتیم از دسترس ما
خارج شده اند!
آدمهای کم حافظه ایی که ما را فقط در اوقات فراغت وتایم اضافه و به وقت نیاز ِخود میخواهند!
که زیبایی هر بودنی در به جا و بموقع بودنش می باشد افسوس...