متن عشق

آن سر زلفش که بازی می کند از باد عشق

میل دارد تا که ما دل را در او پیچان کنیم

حتی اگر از هم قهر و دلخور باشیم ؛
بازم اگر یکیمون یچیزیش بشه، نفر دومی واسش جون میده !عشق یعنی همین رفیق.

وقتی دلت عاشق میشه پیش یه زن گیرمیکنه هی توی فکرش میری و ذهنت درگیرمیکنه همهْ توجه تو تنهامیره سمت نگاش چه حس عجیبیه عشق دنیامیشه رنگ چشاش

مردن،هم دیگر معنای خودش را ندارد
آره،آن کسی
که روزگاری بی تو بودن را مرگ می دید
را چه شد؟
کجاست؟!
همه چی رنگ باخته است
زندگی لطفا
هیسسسسس!!!
✍مهدیه باریکانی

رفیقم باش
من پول زیادی از تو نمیخوام
حتی نمیخوام منُ سوار ماشین اونچنانی کنی
و لباسای پر زرق و برق بهم هدیه بدی
از تو عشقی مثل شاملو واسه آیدا
و کامو واسه ماریا ،هم نمیخوام
میخوام تو دستام رو بگیری
باهام همین کوچه های شهر رو آروم آروم...

میخوام از جنگ بنویسم،
به زن میرسم
میخوام از مرد بنویسم،
به زن میرسم
میخوام از درد بنویسم،
به زن میرسم
میدونی آدما همیشه از دغدغه هاشون مینویسن
مثلا انسان اولیه روی دیوار غار،
گاو کشید.
برای انسان گمشده در مدرنیته، برای انسانی که لا به لای ماشین ها داره...

در این قسمت از زندگی،
فهمیده ام که گاهی تمام دنیا،
خلاصه میشود در یک آدم
یا بهتر است بگویم گاهی یک آدم،در وجودش دنیا را حمل میکند.
انگار یک جایی از زندگی،یک نفر سر وکله اش پیدا میشود که حتی ذره ای شبیه دیگران نیست.
یک نفر که روحت...

یکی باید باشد ،
خریدار تمام بی حوصلگی هایت
یکی که وقتی دلت از زمین و زمان شاکی است،
بدون پرسیدن سوالی، شنوای حرف هایت باشد!
یکی باید باشد برای قدم زدن زیر باران بهاری...
یکی که ترس از خیس شدن نداشته باشد،
کسی که چتر را همراه خودش نیاورد...!...

به غروب سلام کن
وقتی دلتنگی ، به غروب سری بزن
شک ندارم که شادمان می شود🌺
غروب سرشار از خاطره هست
چه تلخ ،چه شیرین !
غروب عشق می افریند
غروب ، غم می کاهد
غروب با حضور من وتو زیباتر ،طناز می شود وجلوه گری می کند
با...

باد پاییزی..

چه زیبا میسرایی عشق را در گیسوان عالم هستی
بیا مجنون من
محرم تویی...
چون گیسوانم داده ای بر باد...


1401/04/21
پیروز پورهادی

چشمه ی عشق
چشم های توست
آنگاه که از زبانم
دوستت دارم را می شنوی
و پهنای صورتم آبشار اشک
وقتی که
لبخندت را می بینم


مجید رفیع زاد

مسافری بودم در دیار غربت
در سرمای استخوان سوزی، درست وسط بهار
خود را در دلشوره ی ناشی از اندوهِ پیله کرده در سلول هایم یافتم
تکیه بر دیوارهای مژگانش
در دیار غربت
در دیار چشم های غریبه اش
که روزگاری آشناترین و گرم ترین بود.

بگذار با هم
پابه پای صلح تن به تن
از عشق لب به لب باشیم
جای دوری نمی رود
نزدیک تر بیا
تا شکل بی پایان ترین پیچیدگی ها
جایی برای هیچ فردایی
در بین ما و شب نمانده باشد...


جلال پراذران

هر روز را به نام تو آغاز می کنم
هر لحظه با خیال تو پرواز می کنم
خوش می نوازدم نفس و رنگ و بوی عشق
وقتی که صبح پنجره را باز می کنم

بدهکاری
به دستانم
تصویر لبخندت را
با عشق می کشم
تابلوی قلب
هنر چشمان توست

🌿🌿

افسانه یِ من گشته ای و خانه ات آباد
ای عشق جگر سوز من از دست تو فریاد

عشق تو امیدم به گُذر از دل طوفان
با تو دل من از غم و غصه شَوَد آزاد

از دست تو این قلب من از غصه بمیرد
داد از غم عشق...

هزار هزار بوسه در نامه برایم از دور فرستادی
هر کدام را چون بذر گلی
در خاک غم گرفته سرزمینم کاشتم
که باشد از هر بوسه گلی بروید در مدفن هزار ساله اندوه
و نجوای عشق دوباره سر دهد
و گلستان بروید از خط به خط نوشته هایت
و از...

🌿🌿

شاه بیت غزلم گیر دو چشمان تو شد
دل غمدیده ی من بند به زندان تو شد

روزهایم همه رفتند و غمت باقی ماند
چشم هایم به رهت مانده و گریان تو شد

همه جا پر شده بود از بدی و ظلم و جفا
خوبی و مهر و صفا...

پرسید: چند بار دیدیش که اینطور عاشق شدی؟
گفتم : یک دو نگاه
پرسید: چند وقت است گرفتارش هستی؟
گفتم : سالها

عشق را در قالب یک جمله می گویم به تو
یک نفر را می پرستی و نمی دانی چرا؟!

حلالت باد

ای عشق حلالت باد قلبی که حرامت شد
عُمری که به نام من همواره به کامت شد

آغاز شدی هر بار در نقطهٔ پایانم
آباد شدی ای عشق ، من یکسره ویرانم

هر کس به طریقی راند ما را زِ تن آسانی
از عشق نشد حاصل جُز یاس...

بیا تا همراه باران، تفسیر کنیم ،
عشق چند شنبه اتفاق افتاد.
تراژدی آسمان ابری،
سناریوی نوشته شده دیوارها
چکه های باران،
سمفونی آغوش داشت.
چتر دونفره زیر باران ،
چشمان مشتاقم مرا گمراه میکرد.
لبخندهایت همانند معجونی برای دلوابستگی بود .
تانگوهای شبانه وملودی شکسته پرکاشن،
بی اختیار ما...

رفتنت رفتن جان ست کمی حوصله کن
آتشی بر دو جهان ست کمی حوصله کن

ماه بیرون زده گاهی به تماشا بنشین
عشق بی پرده عیان ست کمی حوصله کن

چشم تو چشمهٔ عشق ست و نگاهت چون رود
رود عشق تو روان ست کمی حوصله کن

خنده بر روی...

و امان از گرداب تند نگاهت که غرق می کند مرا در طوفانی از حواس پرتی هایم،در طوفانی از معلق شدن بین بودن و نبودن ...
امان از گیرایی چشمانت...
زمانی که نگاهمان درهم گره می خورد روحم را برای مدتی هرچند کوتاه ازتن جدا می کند،گویی زمان می ایستد...