پنجره باد می زاید دیوار، زندان در، رفتن تابستان، پاییز پاییز، جاده را مچاله می کند زیرِ سر می گذارد به خوابِ زمستانی فرو می رود؛ در میانِ قدم هایِ آشفته یِ یک مرد جاده را بهمن دود می کند بهار، سقط شد در و پنجره، دیوار جاده، دود وَ...
سرمای استخوان سوزی بود، دو لبه ی پالتو ام را به هم نزدیک کردم. صدای پیامک تلفنم بلند شد. -سلام عشق من! پالتو را از تن بیرون کشیدم؛ تابستان چه زود از راه رسید!
در گوش شهریور چیزی بگو ! حرفی شبیه دوستت دارم تا روی تابستان کم کم زرد شود پاییز بیاید و... خدا را چه دیدی شاید برگ ها دست پاهایت را گرفتند و برای قدم زدن ... تو را کنار من آوردند !!!
وقتے تابستون با اون همه گرما تموم میشه و پاییز از راه میرسه اوایل چون هنوز یکم از ته مونده هاے گرماے تابستون مونده ، بازم میشه لباس خنک پوشید... میشه نوشیدنیاے خنک خورد... هنوز درختا برگ دارن ، هنوز نفس میکشن... اما هرچے بیشتر میگذره میفهمے دیگه نمیشه لباس...
تو با تابستان می روی دل تنگی با پاییز می آید .. و همیشه این منم که در رفت و آمدِ فصل ها تنها می مانم..!
تو مثل تابستانی! لبخند هایت طعم هندوانه می دهند و چشم هایت همرنگِ آسمانِ آبیِ تیر است. پوستت به سرخیِ گیلاس، لب هایت به شیرینیِ هلو و موهایت به سیاهیِ شب های شهریور است. بودنت مثل یک لیوان شربت آلبالو در گرمای طاقت فرسای مرداد لذت بخش است و نگاهت،...
میان فلسفه ی زندگی لحظه ای به خوشبختی فکر کردم اینکه وقتی تنها قدم می زنی تکه ای از آسمان مثل سایه دنبالت راه می آید این یعنی خوشبختی؟ راستی من هر چه به زمین نگاه کردم مثل خطی ممتد بود مثل جاده ای بی انتها که فقط برای خودش...
بگذر تابستان بگذر حال من با تو خوب نمیشود پاییز حال مرا خوب میشناسد...
بهار می شویم برای چشمانت ... برای دلِ کوچکت ، تابستان برای هر گامی که برداری ؛ پائیز زمستان را اما _ برای تار به تار موهایمان نگه می داریم که بختَت را سفید کنند
و تابستان شبانه می رود... و عقب کشیدن ساعت ها فقط دل کندنمان را سخت تر می کند از این فصل خاطره انگیز...
در تابستان جا مانده ام لبخندی بزن و... هدیه کن پاییز را !
این روزها حال خوشی ندارد شهریور را میگویم.. انگار از تابستان فرار می کند! آخر یکی نیست بفهماند کجا؟! کجا که انقدر هم عجله داری.. آن طرف تر پاییز ایستاده پاییز ی که چیزی برایت ندارد جز اینکه هرچه را که هم داری می گیرد..
تابستان ابرها دستشان خالی است آفتابی نمی شوند
وَ تو در آغوشِ شهریور آمدی در واپسین نفسهای گرمِ تابستان آمدی تا شاعرانه ها زاده شوند از بطنِ نارنجیِ پاییزی که پیشِ رو است حالا که آمدی زودتر دستِ ابرها را بگیر و بیاور تا سراب گلویِ زمین را نبریده است...
شهریوری که باشی می شوی دلیل آرامش دیگران انگار خدا وجودت را با گل های بابونه سرشته باشد ... شهریوری که باشی می شوی مایه ی دلگرمی می شوی سنبل صبوری و اعتماد می توان ساعت ها کنارت نشست بی آنکه خسته شد ... شهریوری یعنی فرزند ته تغاری تابستان...
به نامِ شهریور.... "دست پاچه فرزندِ سال".... دست پاچه یِ بستنِ بارُ بنه یِ گرما.... دست پاچه یِ تمام شدن مرزِ سبزی تابستانُ و زردیِ خش خش وارِ پاییز.... به نامِ شهریور... با عصر هایی کشدار و شب هایِ غم آلوده یِ رفتن.... شهریوری که تویِ گوشِ تمامِ روزهایش صدایِ...
"عصر تابستان" است، آی می چسبد چشمهای تو بنشین، میخواهم دلی به دریا بزنم...!
" تابستان" که می شود دلم شور می زند ... نکند طعم گیلاسهای بازار مرا از یاد تو ببرد.!
این حرارت تابستان را بگذارید به حساب این که فصل دوم سال دلش به بودن معشوقه اش گرم است.
برای من فصل ها همیشه از چشمان تو شروع می شود امروز که نگاهم کردی فهمیدم تابستان چقدر زود آمده است
هوا خواه "توام" چو "تابستان" به گرمای "مُردادش"
در باغ های دور هزار چشمِ زرد رنگ با درخشش و گرمیِ ظهرِ تابستان سلام می کنند آفتابگردان های درشت رو به خورشید، با نورهای زرد سرود می خوانند گویی هنوز ون گوگ نشسته و گرمِ نقاشی ست ...
حتما اشتباهی رخ داده شهریور مال پاییز است اسفند بوی بهار می دهد و پول برق خرداد از تابستان بیشتر وتو زمین برای تو کوچک است !
نمی توانم بهار را در جیب هایم بگذارم! می توانم دست های تو را در دستانم نگه دارم چشم هایت را در نگاهم بریزم! لبانت را بر لبانم بنشانم و با عطر بهار، و قلبی پر از صدای تو به خیابان عریض تابستان کوچ کنم ...
