شعر

دیشب همه اَش ثانیه بر دار کشیدم
دلتنگِ خودم بودم و سیگار کشیدم

با مشت زدم بر سرش وباز تپش کرد
با این روش از قلبِ خودم کارکشیدم

یک دفعه کبوتر شدم و بال گشوده
تا صبح زمان نامه به منقار کشیدم

یک باره شدم مورچه ، از روزن ذهنم...

دل روشنی دارم ای عشق
صدایم کن از هر کجا می توانی
صدا کن مرا از صدف های باران
صدا کن مرا از گلوگاه سبز شکفتن
صدایم کن از خلوت خاطرات پرستو
بگو پشت پرواز مرغان عاشق
چه رازی است
بگو با کدامین نفس
می توان تا کبوتر سفر کرد؟...

از جمعه ها دلتنگی
و از عشق تنهایی اش نصیب ما شد
بیچاره این دل که هربار هوای تورا میکند
جز یک مشت خاطره چیزی در دست ندارد
و حیران در ثانیه هایی بدون تو
در خود مچاله میشود

جمعه که می شود غم بر دلم می نشیند
و نمیدانم...

کوردم؛
آی ی ی کوردم،،
کورد!
شبیه بلوطی که
با هیچ باد و بارانی
ریشه های ستُرگم؛
کنده نمی شود!



سعید فلاحی (زانا کوردستانی)

برای دلبری قطعاً سپاهی تازه میخواهد
که دل بردن از او هربار راهی تازه میخواهد

خسارت دیده از آن عشق طوفانی چه ها دارد؟!
که چون طفل یتیمی او، پناهی تازه می خواهد!

به بار آورده افکارش هیاهوهای بسیاری
برای خطّ زدن بر آن، سیاهی تازه می خواهد

زلیخایی که...

" انگار که یک کوه سفر کرده از این دشت
اینقدر که خالی شده بعد از تو جهانم ... "

پرواز در این صبحِ دل انگیز خوش است !
آوازِ پرندگانِ پاییز خوش است !

با نم نمِ بوسه های باران به زمین
یک چاییِ داغِ و تلخِ سرریز خوش است !

من مرغ بی ترانه ام آزاد کن مرا
ویرانه ی زمانه ام آباد کن مرا
شبها غم تو همدم تنهایی منست
هممراه غم بیا و شبی شاد کن مرا

ایکاش درآیینه فقط جای تو باشد
چشمم هدف تیر تماشای تو باشد

روزی که قدم رنجه کنی روی خیابان
سمفونی شعرم به کف پای تو باشد

در باغ روم ، سیر کنم دیدن گلها
گلها همه نقش رخ زیبای تو باشد

باران شود و نم بکشد زلف سیاهت
عطر تنم...

عشق زیباست که بر تیغه ی خنجر بروی
جان دهی در قدمِ یار و بی سر بروی

سفر آغاز نکن گر که نداری دلِ شیر
عشق معنا شود آندم که به آخر بروی

اینکه در نیمه ی ره دبّه کنی مسخره است
وه چه زیباست که تا نقطه ی آخر...

همیشه خط و نشان می کشی برای کسی
کنار خاطره های تو نیست جای کسی

چقدر بدبخت است مثل یک سگ ولگرد
کسی که می رود از پشت رد پای کسی

شبیه ماهی! که بین آب افتاده است
فرار می کنی از دست چشم های کسی

نباید این گونه از...

دیروز تا نهایت خورشید سم زدم
در گوشه های شهر پر از دود دم زدم

مبهوت گشتم از ادب مردم شهر
خوب و بد نگاه پلیدم بهم زدم

دست کسی برای مدت باز مانده بود
من پشت پا به هستی ی لطف و کرم زدم

طفلی گرسنه با دل پر...

از خزیدن میان بستر سرد اصلا از کنج خانه دلگیرم
خانه در ماه میخواهم از زمین و زمانه دلگیرم

زندگی با گلوله های حسود هر نفس هر دقیقه هر لحظه
هوس و عشق و آرزوی مرا می زند دانه دانه دلگیرم

تشنه ام چشمه چشمه بی آبم هفته ها می...

بلای عشق تو نگذاشت پارسا در پارس

یکی منم که ندانم نماز چون بستم

آغوش تو آغوش نه یک مزرعه بنگ است
چشمان تو که چشم نه سرچشمه ی رنگ است

موهای پریشان تو یک جنگل بکروُ
لب های تو لب نه که دوتا توله پلنگ است

ای پرچم افراخته بر قله ی قلبم
حرف سفرت وحشت آوازه ی جنگ است

مانده ست به...

به فال نیک می گیرم ترک های فراوانی
که رنجانده ست روحم را و تو آن قصه می دانی؟

که تاوان رسیدن ها همیشه حاصلش زخم است
و نور از زخم تابیده، به عمق هر چه نادانی

چه راه دور و دشواری، تو محکم باش و این دریاب
سرانجام زمین...

آن بوسه های ناکرده میان دهان توست
من تشنه کام و آب گوارا در کنار توست

سر تا به پای تو مظهر زیبایی ست گل من
با آن نگاه نجیب که در دیدگان توست

تو باغی با بنفشه ی گیسو و سرو قد
تنت یاس است و گونه و گل...

شیرینی لبان تو ، فرهادی آورد
دلخواهی آن قدر که غمت ،شادی آورد

جز عشق ِ دلنشین تو، کآرام جان ماست،
دامی ندیده ایم که آزادی آورد

دل را خراب کرد و به گنج هنر رسید
عشق خرابکار تو آبادی آورد

مقبول باد ، عذر کمند افکنان عشق
چشم غزال...

عشقت به من آموخت
چگونه ساعت ها سرگردان شوم
به جستجوی مویی کولی وار
که همۂ کولی ها به آن رشک می برند
به جستجوی چهره ای...
صدایی
که خود تمام چهره ها و صداهاست...

نزار قبانی
مترجم: طیبه حسین زاده

با یک دلِ غمگین به جهان شادی نیست
تا یک ده ویران بود، آبادی نیست
تا در همه ى جهان یکی زندان هست
در هیچ کجای عالم آزادی نیست

"اسماعیل خویى"

این عید پر از عطر دل انگیز خداست ،
سرشار ترین آیینه ے خاطره هاست ،
نوروز خوشت همیشه رنگین باعشق،
آراسته با دلے که همراه خداست

شعرمی بارد
ازنگاهت


ومن
خیس واژه ها

صیدنظرلطفی

صفحه ی امروز را با شعر زیبا میکنم
حسِ سرد این روزها را با چند؛بیت
گرم و شکیبا میکنم...
مقصدم را در مسیر عشق پیدا میکنم ...
من دوباره در بهاران
جرعه ای از این غزل؛ را نذر مردم میکنم....
من بهارم
شور و مستی در نگاهم ...
من دوباره...

ساده بودم که دلم را به امانت دادم
گرگ بودی که دریدی و رهایش کردی...!