متن کوتاه

ای دل!  چه سود می بری از باز گوشدن؟
با چشم زخمِ پیر و جوان روبه رو شدن

ریختی ای دل به پای این وآن اشک ،ای دریغ!
دور تا دورِ تو جز مُشتی نمک نشناس نیست.

بَذر باش و تا ابد پنهان بمان در ذهنِ خاک!
سرنوشتِ ساقه آخر سَر به غیراز داس نیست

مِثل برگی زرد که افتاده از چشمِ درخت
واژه های تو شبیه قبل با احساس نیست

برق چَشمِ تنگ چِشمان پشتِ پلکِ پنجره ست
آنچه چشمک می زند از دور دست، الماس نیست

باغِ یأسی و تو را چیزی به جز وسواس نیست
روی پَرچینِ تو گیسوی بلندِ یاس نیست

کاش در کل جهان یاد بگیریم . عدل را
ماه از سایه خورشید است . که اسمش ماه شده

عاشق را برعکس کنی میشود قشاع.
قشاع : دردی که درمان ندارد:)

روزی میرسه که من تو خواب غلت بزنم یهو ببینم عه رفتم توو بغلت.

‌دوست‌دارم از زبونت شنیدن
مثل خوردن گوجه سبز نوبرونس؛لذیذِ لذیذ

از لحاظ روحی نیاز دارم یجوری وابستم باشی که یک ساعت هم بدونِ من نتونی بگذرونی.

موفقیت، توانایی رفتن از شکستی به شکست دیگر بدون از دست دادن شور و حرارت است.

در میان مِه پرواز کردن یعنی:
«چشمانم را بستم، آغوشت را باز کن!» 🫂🧸🎀

ڪـہ نباشـے...
زنـבگـے بـے تو ڪܩـے سخت گذر خواهـב ڪرב.

شوق دیدار تو،
تکراری ترین دلتنگی ایست.
که به آن دچارم.

دمادم صبح بود که ناگهان شب ایستاد
به گمانم همان موقع
تو چشمانت را بسته بودی

شب...
به اندازی کافی طولانیست.
دیگر تو با نبودنت طولانی ترش نکن.

سر می رود تا سر دهد
فریاد سر را سر به سر
گر سر نباشد سر به راه
بر سینه سربار است سر

امروز،هدیه‌ای است به خودت
آن را با نگرانی برای فردا تباه نکن.

گاهی سکوت،
بلندترین فریادِروح است
که تنها دل‌های بیدار
آوازش را می‌شنوند.

راهت را ادامه بده
حتی اگر تنها
رد پایت برای دیگران
چراغ راه شود.

پرواز را از پرنده‌های تنها یاد بگیر
که حتی در انزوای آسمان نیز
آهنگِ آزادی می‌خوانند.

من آن بارانم که اگر بیایی...
رویشِ جوانه‌ها را نشانت می‌دهم.

زندگی ،قلمی به دستان توست
و دنیا،بومِ نقاشیِ بی‌کرانی است که
در انتظارِیک آغازِ زیباست.