متن کوتاه

چنان غرق تو شد قلب و دل و جان،
که از یاران همه دلها بریدم.

مینویسه : بیداری؟
‏ولی باید بخونی : بهت احتیاج دارم.:)

خیلی خوبه که تو زندگیت یکیو داشته باشی که
باعث بشه که یه ذره کمتر از خودت متنفر باشی.

ز تن میگیرد آخر جان ما را.
همان دلتنگی های چشم یارم.

دل شکستن کار چشمانت نبود
دل ما طاقت تکراریِ دلتنگی نداشت.

با حسرت تا آخر عمر زندگی کردن،
هدیه ای بود که چشمان تو بهم داد.

می‌توان گاهی در آتش گشت دنبال بهشت
من تو را با چشم قلبم انتخابت کرده‌ام!

سرتاسرم چون شعله‌زاری هست؛ باور کن

آتشفشان بی‌قراری هست؛ باور کن

شهید!
تو در گویاترین دبستانِ دل،
به دستوریِ آن دلبرِ دلسِتان،
داستانِ دلدادگی گفتی.

آسمان چشمانت همچون آسمان ابری اخم کرده بی باران است

باحسین درخلوتم دادِ سخنها داده ام
نتوان گفت "،صم بکم" برزبانم جاری است

اگرعاشق اندوهت باشی
اوهم روزی بی گدار به آب خواهد زد و خواهدرفت

تو در دریایی‌ترین شهرآشوبِ دل،
دُرّ دل‌آشوبی سُفتی!

تو در دریایی‌ترین شهرآشوبِ دل،
دُرّ دل‌آشوبی سُفتی!

گمان میکرد که در دام سیه چشمان مستش من اسیرم
نمیدانست که خود دام سیه چشمان مستش برگزیدیم.

گمان میکرد ما را در دام چشمانش گرفتار کرده،
نمیدانست خود ما دام چشمانش را برگزیدیم.

گمان نمیکرد به دام افتادن در چشمان مستش
کار خودی باشد.
اری کار خود دل ماست.

تو به خود میبالی،
من به داشتن سیه چشمی به زیبایی تو.

از بهر سر زلف پریشان سیه توست،
که دیوانه شدیم ما.

میشود روزی رسد با تو بگویم حرف دل،
با تو از دلتنگی های نیمه شب گویم سخن.

شهید!
تو شاه‌مقصودیِ عشق را با شـاه‌بـانـگِ شوق تسبیـح می‌نمودی و عشّاقِ دل می‌سرودی!

شهید، شیدایی‌ است شیفته؛ که آیت «مَن عشقته» را با خامه‌ی خون تفسیر نموده‌است!

وصف شهید و شهادت را باید در گل واژه‌های قاموس بی‌کرانه‌ی ایمان، جستجو نمود!

توصیف شهید و شهادت را باید، در سروده‌ها و عاشقانه‌های آزادگی آموخت.