متن تقدیر

برای رفتنت
تقدیر را بهانه نکن
از زمانی که مرا سرد در آغوش گرفتی
فهمیدم ؛ مدت هاست که قلبت
جای دیگری نفس می کشد

مجید رفیع زاد

گلویِ اتفاق را فشردم؛
تقدیر ناله کرد!
شیما رحمانی

اگرقسمت به دل باشد توباید مال من باشی
قبولم نیست این کج فهمی از تقدیر بی دقت

بسم الله الرحمن الرحیم

شراب چشمانت شدآیینه تقدیر؛وماراخبری نبود،که این چنین...گرهِ کورِشبِ زلفانت شویم...

تِه فنجان دو چشمت تِه تقدیر من است

ارس آرامی

ومن
کجای تو نشسته ام
به تقدیر؟
که به بلندای صبح رسیده ای

مریم گمار
برشی از یک شعر بلند

برف می بارد
تو امشب نخواهی آمد
برف می بارد
و قلب من سیاه پوش شده است
این صفوف تشییع کنندگان با لباس های ابریشمی
غرق در اشک های سفید
و پرنده بر روی شاخه
از جادوی (تقدیر)می گریند

تو امشب نخواهی آمد
نا امیدی ام بر سرم فریاد می...

رسم تقدیر چنین بود که من آخر کار
مهره ای سوخته در صفحه ی شطرنج شدم

بعد از تو

بعد از تو دائم با خودم درگیر هستم
شاکی ترین آواره ی تقدیر هستم

وقتی مرام و مذهبم جز عاشقی نیست
خواهی نخواهی لایق تکفیر هستم

مثل پر کاهی که می افتد در آتش
در التهاب و چرخش و تغییر هستم

صد مولیان دردم به تیمور نگاهت...

تقدیر صبور است
و
عشق عجول !!

پروانه فرهی(پرر)
زمستان ۹۸

افسانه شد
نقش نگاهت
پشت
چشمان خفته
در دیوانه بازی
تقدیر ....
- مهدی ابراهیم پورعزیزی (نجوا)
T.me/ebrahimpourazizi

حالا که تقدیر ، تو را
به دریچه ی قلبم کشاند
بیشتر بمان...
تو که اینگونه بیخبر دل می بری
بی اِذن هم نرو...
مهمانخانه ی دل را با فرش کاشان
مزین کرده ام...
کفش هایت را به در کن...
چایی ات را بنوش...
در کنار مردی از دیار کاشان......

کاش میشد دفتر تقدیر خود را خود نوشت
کاش میشد باتمام حرفها دل سازی برای فردا ها نوشت...!
کاش میشد بین دل آشوبه های زندگی دفتر تقدیر خودرا از نو نوشت!!
کس نداند بازی سرنوشت تا کجا برایش خواهد نوشت آشفته دلانیم میان بازی سرنوشت اما قضا و قدر هر...

گفتی که از نسل آدمیم
غافل از آنکه
ما کوه بودیم
و تقدیرمان
نرسیدن به هم بود


مجید رفیع زاد

فرقی نمی کند که چگونه... چرا ، ولی

تقدیر و سرنوشت به کام دلم نشد

جان بنوشان

یارب! کویر تشنه را باران بنوشان
هر خاطری درمانده را درمان بنوشان

ما ساکنان شهر تردید و یقین را
از پرتو خورشید خود ایمان بنوشان

زیر غبار خودپرستی جان سپردیم
یک بار دیگر مردگان را جان بنوشان

تقدیرمان در دامن مهر تو افتاد
این بخت خوابآلوده را سامان...

در تقدیر صنوبرها
مرگ نیست؛
به روایتِ نیمکت ها
گوش کنیم،
که عشق را می فهمند!



سعید فلاحی (زانا کوردستانی)

تقدیر گفته این مسافر بر نمیگردد
تو ساده ای پشت سرش هِی آب میریزی...

تقدیر الهی چو پی سوختن ماست

ما نیز بسازیم به تقدیر الهی

با عکس هایت دردِدل کردن چه زیباست!
گاهی تو را در خواب می بینم عزیزم!
حالی نپرس از من که ویرانم برایت...
من چندسالی هست غمگینم... عزیزم...

رودم که در خود می روم هی سمت دیروز
هی زخم هی نیش از شکستن خورده ام من!
گفتی بگویم زندگی زیباست اما......

وَ تَنهآیی تَقدیر آدماییِه کِه دَر قَلبِشون قَبرِستونی اَز حَرفهای نَگُفته دارَن:)🤍

هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرام تر از آهو بی باک تر از شیرم

هر لحظه که می کوشم در کارکنم تدبیر
رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر

تقدیرمان اینگونه شد،محکومِ جبرِ سرنوشت

هر چه که میلش می شده،قسمت به پیشانی نوشت

حسرت به دلها گشته و در زندگانی مرده ایم

نفرین بر این تقدیرمان با روزگار بد سرشت

جاری در این قسمت شدی بی انتخاب و ناگزیر!

محکومِ زنده ماندنی ،گر خوب وبد،زیبا و زشت!

خونی به...

تقدیرغریب ب اتمام میرسد...
وپس از ان
تقدیر قریب...
سایه به سایه ام میماند... (: