متن دلتنگی عاشقانه

تو،
آخرین لبخندِ
در آن لحظه‌ی جدایی بودی،
که پُر اندوه و آکنده از غم، بر لب نشاندی.

رقصِ لبخندِ رهایت زیباست
اسمم از عطر صدایت زیباست

دامنت دشت گل و پروانه
مثل صبحی و هوایت زیباست

علت این همه زیبایی چیست؟
خوب گفتی که؛ خدایت زیباست

خوش به حال تو که هرجا باشی
رسم هر لحظه برایت زیباست

دوستت‌دارم و این دل‌بستن
با تو تا مرزِ نهایت...

کاش میدونست چشماش شده همه دنیام.

کشته ما را جمله های عاشقی و دلنشین

لحظه ای وقتی گذار و اندکی نزدم نشین

تا بگویم سرگذشتم را که دادم بر فنا

در همین بازی عشق و سور و ساتی آتشین.......

نداشتنت را
به پای قسمت می گذارم
تنها رقیبی که
فرصت بیان احساساتم را
از من گرفت
تا برای همیشه
عشق پنهانی من باشی

مگر به وقت مردنم.

بپره فکر چشمات از سرم

هنوزم دلیل تپش قلب من
دیدن چشمان توست.

باران می‌بارد
یادت قطره‌قطره
بر پنجره‌ی قلبم‌ می‌چکد
در کوچه‌های خیس خاطره
صدایت می‌زنم
اما صدایم
لابلای آواز باران
گم می‌شود...

به دل جـفا تو نمـودی و من وفا کردم
درون جـان و دلم عشــــق تو بنا کردم

بیا بیا که جهانم ،جهان شیدایی است
از آن زمان که به غیراز تو را رها کردم

ای که جام غـزل چـشـم تـو بـی مانـند است
دل بی تاب من امـشب به غمـت در بنداست

پـر تـنـــهــایـی و آشـــوب نــگـاهــم بــی تـو
که ز هجـران تو ایـن فاصله چون الوند است

ز تـو گـر دور شــوم هــمـدم جـان، بر دل من
گـر بیافـتـد به سـحر شـعله، رضـایـتمند...

ردّ عشوه‌هایت
غوغا می‌کند مدام
در گذرگاهِ عاطفه‌ام
درگذر از اشتباهم و
برگرد کنارِ دلم!

شک نکن که:
جغرافیای تنِ تبدارم
همواره
نقشه‌ی راهِ هموارِ به تو را
با مهرِ نهان
‌خواهان است

بام تا بام
از اوجِ قلّه‌ی سپیدِ مهر
نگاه کن
خورشیدِ احساسم را!

شام تا شام
بر بلندای بامِ بخت، ببین
بسترِ سرد از نبودت را
و با سوسوی ستارگانِ محبّت
بلرزان دلت را
به حالِ دلم!

تو را
تا مرزِ رویا
می‌خواهم هنوز

خطای دیدم بود
اگر دیدی
که گفتم
بر هم خورده
مرزِ مهرم

چتر دستانت را
سایه‌سارم کن
تا احساسم
رها گردد
از دست باران دلتنگی

❤️🍃
عشق،
پرتوی است،
از نگاه خدا؛
که در وجودمان شعله می‌کشد...

دستم را محکم تر بگیر!
شهر پر از آدم های ست:
که دست هایشان...
بوی طناب دار می دهد:)

پرسیدند چه چیزی تو را زنده نگه داشته؟
لبخند زدم و ساعت‌ها فقط از چشم‌هایت گفتم…

در آغوشم بگیر،
نترس من هنوز هم
در دوست داشتنت، بی‌پناه‌ترینم.


_دنیاکیانی

بعضی نرسیدن‌ها،
دقیقه‌شمار ندارند…
به خودت که می آیی
می بینی سال‌ها گذشته
و تو هنوز گوشه ای از قلبت
چشم به راهی...

کمی برای ماندم اصرار کن...
نه آن‌قدر که بمانم،
آن‌قدر که بفهمم، رفتنم
چیزی را از جهانِ تو کم می‌کند...

ای آنــکه بــــرایم هـــمه دنیا شده ای

دل گـرمی و دلــخوشیِ فردا شده ای

فصلِ گل و نوروز رسیده است از راه

یـــــادت نــــرود یـــار ِدلِ ما شده ای