بیو عشق

شعر ششم :«من از رفتن نمی‌ترسم»
طنازماجولانی
پاییز۱۴۰۵
‌
من از رفتن نمی‌ترسم؛ از ماندن می‌ترسم، وقتی دلی دیگر برای ماندنم نمی‌تپد.
از شب‌هایی که کنار کسی می‌نشینی و دلت می‌خواهد کاش کمی دورتر بود؛ از حرف‌هایی که پیش از گفتن در گلویت پیر می‌شوند؛ از دوست‌داشتن‌هایی که باید برایشان...

شعر پنجم :« اگر دلتنگ شدی»
‌طناز
پاییز ۱۴۰۵

اگر دلتنگ شدی، به پاییز نگاه کن…
به برگ‌هایی که بی‌آنکه از شاخه دل بکنند، تمام تابستان را با ترسِ رفتن گذراندند.
به پنجره‌ای که هر شب باز می‌شود شاید بادی آشنا از کوچه بگذرد.
به فنجانی که روی میز جا...

زندگی
چیزی نیست
جز
عشق ورزیدن .

عشق
یعنی
من وتو دوشادوش
زیر یک چتر
تا خدا برویم.

عشق
یعنی
دو استکان چایی
در
افق
من و تو
تنهایی.

زیر
عکست
نوشته بودی :
«عشق را
بی حصار می خواهم»
و من
در گشودم
و
رفتم
نه از قلبت.

دیر می فهمی شیطان هم آدمی بود که حرف گوش نکرد...

به دندان می کشم
عشق را
تا کلاغ روزگار
جوجه هایش را پرپر نکند

عشق
حرف
واژه
جمله
شعر نیست
گاه
نقطه ایست
از تو
روی قلب من.

بهار و صبح
هر دو
در دلم شروع تازه ی حقیقت است
که عشق،گل کند
کناره پنجره
با سلام تو

تو
جاذبه ی عشقی
و
دلم
به سوی تو می گردد،
در تمام لحظات.

عشق،
آغاز نیست
یایان است ،
پایان
با تو
بودن

عشق ،
کیمیاست ،
به هرکه بر خورد ،
شیفته اش می شوند
چون تو

عشق ،
حرف،
کلمه ،
نیست
تمام هستی من
از ازل
تا ابد
است.

عشق
رؤیاست،

که
با تو
حقیقت می یابد .

ما گذشتیم و شکست دل که به تو باختیم
تو گذشتی و نشست غم که به دل ساختیم

هر چه کردم که رود یاد تو از دل نرود
عشق تو ماند در دل و با خاطرت تاختیم

۶.
«آن‌قدر دردم را پنهان کردم
که فکر کرد آرامم...
او ندید که پشتِ هر لبخند،
چقدر تنهاییِ من، تکرار می‌شود.»

۷.
«دنیایِ او،
جایی برای دردهایِ بزرگِ من نداشت...
و من، در سکوتِ مطلقِ خودم،
به سوگِ مهربانی‌هایی نشستم
که دیده نشد.»

۸.
«میانِ "باید" و "شاید"هایِ من،
او...

۱.
«به دیوانگی‌ام می‌خندی،
چون نمی‌دانی این‌بار،
چه سنگین‌باری‌ست
بر دوشِ سکوت‌هایم.»

۲.
«تو درگیرِ حلِ مسئله‌های خویشی،
و من در حالِ ترمیمِ
آن‌چه که تو "دیوانگی" نامیدی،
و من "درد" می‌دانم.»

۳.
«کاش می‌دانستی
چقدر سخت است
وقتی تمامِ جهانِ کسی باشی،
که تماشاگرِ تنهایی‌ات است، نه پناهِ آن.»...

✍️هدی احمدی


" قبیله "

من تو را به شیوه مردان قبیله دوست ندارم
که عشق را در قفس می‌خواهند و زن را در سایه.
عشق من به تو،
شورش آب‌هاست علیه جاذبه ی زمین ،
و طغیان پروانه‌ هاست علیه تاریکی.

وقتی دستانت را میگیرم ،
ساعت‌ های دیواری...

هر چیز که شکست، قیمتش نیز شکست،
جز دل، که شکسته، قیمتش بیشتر است

هر کس که در این زمانه، دردکش تر است
در جادهٔ عشق، از همه کس، پیش تر است

دوری راه دلیـلی به فراموشی نیست
در پس فاصله ها دوست ترت میدارم

شب آمد و غم ، شانه زد بر گیسویم
با رفتن تو ، رفت قرار از رویم

از ظلمتِ شب، هیچ نگویم، سخت بود
شد ، قصه یِ تنهاییِ دل ، هر سویم

آن شب که نبودی شبِ من تار شد
شب مرگِ دلم از غمِ تو می بویم

چون...

عشق، دلیلِ سکوتِ جهان است.

آب اگر بودم
به وقت نوشیدن تو
ذره ذره عوض می‌شدم
ذره ذره عسل می‌شدم