شعر

زنگ زدم هزار بار، جان پدر کجاستی؟
باشه عزیز! برندار، جان پدر کجاستی؟
جان به لبم رسیده و بغض امان نمی دهد
حرمت من نگاه دار، جان پدر کجاستی؟
گفت کسی: شنیده ای این خبر شگفت را؟
با خبرش مرا چه کار؟ جان پدر کجاستی؟
خبر رسیده لشگری به دشت...

جرم تو چیست نازنین؟ صدق و صفا و راستی
ای که تو از خدای خود غیر خدا نخواستی
ای به فدای خنده زخمی و دلشکسته ات
شکر خدا که همچنان سرخوشی و به پاستی
کابل زخم خورده ام! وقت برای گریه نیست
گریه با تبسمی، گم شده در خداستی
کابل...

زمزمه ها شنیده ام، جان پدر کجاستی؟
از همه دل بریده ام، جان پدر کجاستی؟
زنگ زدم فزون ز صد به گوشی ات جواب گو
پای بنه به دیده ام، جان پدر کجاستی؟
پیر شدم، جوان شدی، وای به من خزان شدی
زحمت تو کشیده ام، جان پدر کجاستی؟
دلهره...

یا صاحب الزمان(عج)
کرونا درد نباشد چو تو درمان داریم
به شفا یافتن از جانبت ایمان داریم

شاعر: علیرضاسکاکی

یارب! توچنان کن دلم آرام بگیرد
کم وسوسه ی وصل دلارام بگیرد

صیّاد به صد فن به شکار آمده رحمی
مگذار که دل دانه ازاین دام بگیرد

رضا شاه حسینی(پیمان)

من به یک رابطه ی مُرده دچارم بانو
من به یک عشقِ قسم خورده دچارم بانو
.
تو به آن آدمِ مشغول به لبخند و شراب
من به این آدمِ افسُرده دچارم بانو
.
عشق یک باغِ گلِ تازه و سرخ ست ولی
من به دشتی گلِ پژمرده دچارم بانو...

با دوتا چشم، حریف همهٔ شهر شدی
فکر کشور به سرت زد که عینک زده ای؟

خوشا به حال زنی که دو چشم روشن داشت
نقاب و صورتکی دلرباتر از من داشت
خوشا به حال زنی که همیشه می خندید
و یک لباس پر از زرق و برق بر تن داشت
همان کسی که به جای سکوت و شعر و غزل
همیشه حرف قشنگی برای گفتن...

در شهر من این نیست راه و رسم دلداری
باید بفهمم تا چه حدی دوستم داری ...
بیزارم از این پا و آن پا کردنت ای عشق
یا نوشدارو باش یا زخمی بزن کاری
من دختری از نسل چنگیزم که عاشق شد
بیگانه با آداب و تشریفات درباری
هر کس...

عشقت مرا به خود می آورد
ریز و درشت های پنهانم
آشکار می گردند
صدایم دیگر از ته چاه نمی آید
نگاهم خیره به دیوار نیست
از چاه و دیوار و سیم خاردار
عبور می کنم
به یاد می آورم
پرواز مخصوص پرنده ها نیست
و من هم مثل باغ...

در صفحه ی شطرنج دل مات رخ ماهت شدم

سرباز عشقت گشتم و یکباره گمراهت شدم

من چه تنها و غریبم
در این دریای هستے...
قایقم شو غرق گشتم
بے تو در شب های مستی...

دنیا، تو هم بی شک به او،یک سرسپرده ای
چنگیز خون آشام صدها قلب مرده ای

تاراج بی شرمانه ات یادم نمی رود
عمری که از من بابت عشقی سترده ای

درکم نمی شوی چرا، ای چرخ لعنتی
دل را مگر تاوان عشق،از من نبُرده ای؟
□■
ای دل! فدایت...

عشق بی اندازه ارزان شد، کسی چیزی نگفت
بی بهایی نرخ انسان شد، کسی چیزی نگفت

حرمت و احساس مان، شد پلّه ی شأن هوس
رد شدن از هرکه،آسان شد کسی چیزی نگفت

عشق، تنها ماند و هرگز عرض اندامی نکرد
دل،مطیع امر شیطان شد، کسی چیزی نگفت

گفت \ف\،،،...

دل از این یار بکن، عشق دگر کار تو نیست

آنکه می مرد برایت، پس ازاین یار تو نیست

داغ تنهایی اش ار،،، تا به جنون هم بکشد

هیچکس هیچکس اینجا پی دیدار تو نیست

بِرَهانش دگر از مهلکه ی رنگی عشق

در دل زخمی او، ذره ای آثار تو...

دلم صبور بود تو عشق
خسته شد از داشتنت
ولی هنوز تو ذهنم
زنده نگه داشتمت
نمی دیدی چه عشقی
توی عمق چشام بود
همیشه از اِسترس
لرزشی تو صدام بود
از قبل تمرین می کردم
چی می خوام بهت بگم
هیچوقت نمی دونستی
چی میگْذره تو دلم
من باتو...

من و تو در پهنه زمین

دلخون ترین شقایقیم

ما هر دو در سینه زمان

محزون ترین دقایقیم

ای جان! تو را به جان منِ خسته جان، بمان
دیگر بگو چگونه بگویم بمان؟ بمان!
از رفتنت همیشه خبر داده ای، ولی
یکبار هم بدون خبر ناگهان بمان
آغوش من به داشتنت گرم می شود
ای مرغ پر گشوده در این آشیان بمان
می میرم از حسادت خندیدنت به...

در وادیِ تشنگان جز ایثار نبود
بر عشق بجز عشق ، وفادار نبود

چون کوه کنار علقمه با صد زخم
لب تشنه تر از میر علمدار(ع) نبود

ازاشتیاق رویت ،بی خواب گشته ام من
یارا ز بوی زلفت ، بی تاب گشته ام من

جاریست حسّ پاکت در چشمه سار قلبم
زانروست مثل غنچه شاداب گشته ام من

به یک غمزه دل ازمن برد دلدار
وفایم را نشد امّا خریدار

چنان بر باورم زد خنجری تیز
که شد روزم به مانندِ شبِ تار

مجنون به نصیحت دلم آمده است
بنگر به کجا رسیده دیوانگی ام !

وقتی که تو بی شال در این شهر بتابی
دیگر چه ثوابی؟ چه گناهی؟ چه عذابی؟
.
دل می بری از قاضی و از شیخ و مریدان
با قاضی دلداده، چه حکمی؟ چه عِقابی؟
.
تا جام لب سرخ تو بر کام فقیه است
حَد کی خورد آن کس که...

در دلم شوق پرکشیدن نیست
در نگاه ترم رسیدن نیست

در و دیوار هر دو می گریند
دیگر این خانه جای ماندن نیست

من نفس می کشم هنوز،ولی
این نفس ها که زنده بودن نیست

در خیالم نشسته ای، اما
هر طپیدن که دل سپردن نیست

همه دیدند صبر وطاقت...