متن ابر

معشوقِ کِسی نبود ، دخترِ زشت رو
[ ابر از کویر گذشت ، روی دریا بارید ] .


حادیسام درویشی

ابر پاره
ماه پاره
چَشم ، پاره پاره
( نگاه از پشتِ میله ها ) .

شعر : حادیسام درویشی

نه...
این اختلاف قدیمی
راه به جایی نمی برد...
حالا بیا که عادلانه جهان را قسمت کنیم؛
آن آسمان آبی بی لک برای تو
این ابرهای تشنه ی باران برای من...
جنگل برای تو
اما نسیم ساده ی عاشق برای من...
دریا برای تو
رویا برای من...
اصلا جهان و...

به آفتاب احتیاج داشتم ...

احتیاج داشتم به دمیدن صبح
تا بیدار شوم از کابوس

خوش آمدی!
روزگار غم‌انگیزی داشتم بی تو

پرده‌ی پنجره‌ام از ابر بود

هر شب
با گریه به خواب می رفتم

و کشتی ها
در بالشِ من غرق می‌شدند..!

تابستان
ابرها دستشان
خالی است
آفتابی
نمی شوند

استجابت دور باشد، گر چه بنماید قریب
قایق رویا بر آب و آرزو در ابرها

باران
ناگهان ابر است
اشک ناگهان عشق
من ناگهان تو؛
و تو
از کنار این همه ناگهان،
آهسته و آرام گذشتی!

دیگر کسی
به رازِ کنار زدنِ پرده ها
پی نخواهد بُرد.
ماه
پشتِ ابر،
من
در تخیلِ تو،
تنها...تنها...تنها!

دیر شده است
دیگر هیچ غریقِ بی راهی
دلیل درستی
برای دفاع از دریا نخواهد داشت.
کلمات...به زانو درآمده اند
شاعران... بُریده وُ
من... بی معلوم!

سرانجام آیا
همهٔ ما
به...

خورشید
را بگو که نتابد ز پشت ابر

چون
صبح من
به خنده ات آغاز میشود . .

ابر توی آسمان شبیه درخت انجیر است. با یکی از شرکت های حمل و نقل تماس می گیرم. در آگهی تبلیغش نوشته است:« حمل و نقل هوای شرجی تابستان، سرمای استخوان سوز زمستان، عطر بهار نارنج و پیچ امین الدوله حیاط خانه شما با ما، به اقصی نقاط دنیا.» اقصی...

ببین چطور
پرنده ها بر پلک های من بال می زنند
و ابرها
بخت بلند پیشانی ام را
بارانی کرده اند
همه چیز این جهان به سایه پناه برده است
فقط دگمه های پیرهن تو
در افتاب می درخشد
میله های بافتنی مادربزرگم را
با آن دست های سفید کم...

ای فرشِ مرمرین!
ای برف!
دنیای یخ زده، اینک غنوده است
دریایی از سپیده که خاموش خفته است
وقتی که آمدی
درخت همهمه سر کرد و شاخه ها لرزید
جویبار گریخت و روی ماه را شالِ ابر پوشانید
گنجشک هم نمی خوانَد
چرا که می ترسد
خوابِ معصومِ برف را...

عشق
شانه یِ مَردانه می خواهد
مثل وقتی که
کوه شانه اش را بالا می دهد
تا ابر ،
تمامِ دلتنگیش را ببارد ...

کاش آسمان تمام این نواحی
رنگ چشمان تو بود
کاش ابر
با رقص باد
شکل نگاه تو میگرفت
کاش هر روز خورشید
از افق دیدگان تو
سر می زد
کاش این کاش هایم
حقیقت داشت تا
خاور میانه ام
لبریز نور
رویای صلح نداشت
عشق را
زندگی می کرد

تو عُبور می کنی، من بَهار می کِشَم
ابر و اشک و بومِ خیس، انتظار می کِشَم

سلام تابستان !
فصل خوب خاطره انگیزِ من ...
نفسِ گرمِ تو را دوست دارم ،
بوی فراغت می دهد
بادهای لطیف و ملایم بعد از ظهرت ؛
مرا یاد بازی و شیطنت کودکی ام می اندازد
یاد روزهایی که آمدنت ؛
پایان درس و مشغله ها بود
نام تو...

ماه
تکه ابری بر لب
عاشقانه،نی می زند
گرگ ها کنار گهواره ی نسیم
برای بره های بی مادر
لالایی می خوانند.
قسم می خورم
امشب هیچ کس نخواهد مرد
تو،به خواب من آمده ای...

خورشید هر روز
طلوع میکند
در کشاکش ابر و آفتاب...
اما تو در هر
حالتی از آسمان
گرم می تابی...
داغ می نوازی...
و پر نور میکنی
دنیای من را!



️️️

همیشه تو آسمون از یک ارتفاعی به بعد
دیگه هیچ ابری وجود نداره
پس هر وقت آسمون دلت ابری شد...
با ابرا نجنگ
فقط کمی اوج بگیر ...!!!

تا ابر کشاندند مرا، آب ندادند
بر تاب نشاندند ولی تاب ندادند

از بهره ی شاهنده ی تقطیرِ نجابت -
یک جرعه به من جاذبه ی ناب ندادند

آن گاه که با دشنه بریدند حضورم -
بر تیغه ی زنگاریِ آن ساب ندادند

از ماهِ نگاه ام که ننوشیده گذشتند-...

ابر تاریکم و از گریهٔ اندوه پُرم

بگذار
ابر سرنوشت
هرچه میخواهد ببارد
ما چترمان خداست

ابر اگر از قبله آید، تند باران می‌شود
شاه اگر دزدی نماید، مُلک ویران می‌شود

یک شب دعای تشنه ی ما ابر می شود
این روزگار زرد و سترون همیشه نیست