شعر

عاشق زیبا رخی گشتم که بی حد خوشگل است
بوسه ازلب چیدنش امری بغایت مشکل است

سینه مالامال عشق گشته بی حد وحساب
دل اسیر چشم یار و عقل من پا در گل است

بی روسری بیا که دقیقا ببینمت
اما به گونه ای که فقط من ببینمت

با تو نمی شود که سر جنگ وکینه داشت
حتی اگر که در صف دشمن ببینمت

نزدیک تر شدی به من از من به من که من
حس کردنی تر از رگ گردن ببینمت

مثل لزوم...

پاییز رسید و خبر از مهر لبت نیست
در کوچه ی بن بست، صدای قدمت نیست

پاییز، هوای تو به سر می زندم باز
افسوس که دیوانه، هوایم به سرت نیست

پاییز فقط با تو قشنگ است عزیزم
بانو تو چرا قصد دگر آمدنت نیست

در باغ خزان کرده ی...

باید تو را همیشه به دقت نگاه کرد
یعنی نه سرسری، سر فرصت نگاه کرد
خاتون! بگو که حضرت خالق خودش تو را
وقتی که آفرید چه مدت نگاه کرد
هر دو مخدرند که بیچاره می کنند
باید به چشم هات به ندرت نگاه کرد
هر کس نظاره کرد تو...

ای دوست!
آفتاب گردانی بیار و
به قلبِ من بسپار
تا در کویرِ دلم همه روز
چهره ی خورشیدگونه اش را
به خورشیدِ لاجوردِ آسمان گشاید و
آیینه وار در او نظر کند
به روشنی گراید و
قلبِ من محوِ او شود
و رنگ ها محوِ نغمه های گُل...

نه کسی منتظرت است،نه کسی چشم به راه
نه خیال گذر از کوچه ی ما دارد ماه
بین عاشق شدن و مرگ مگر فرقی هست؟!
وقتی از عشق نصیبی نبری غیر از آه...

به خدا خواهم گفت: جاى باران بهار
دلمان تشنه ى احساس شده، عشق ببار

با ناز نگاه تو هرثانیه لرزیدم
این قسمتی ازعشق است، ازعشق نترسیدم

این قلب من تنها اندازه دریا نیست

عشقی که به تودارم ، زیباست تماشاییست

توعاشق اگر بودی بی عشق نمیماندی
عاشق شدن من رابیهوده نمیخواندی

ای کاش برای من دلتنگی ات آسان بود
درقلب من تنها یک موج...

چون بره ای ست گم شده در پیچ گردنه
خالی که روی گردن تو جا گرفته است

گفته بودی که دلت از سنگ است
اینکه در قلب تو هر دم جنگ است
گرچه با من شده ای هم پیوند
نقش من در قلب تو کم رنگ است
من به یک عمر تنهایی عادت کردم
ولی چون تو آمدی عرض ارادت کردم
تو هر آن لحظه که لبخند...

عالَم همه زیبا بوَد، اما یقین، اما یقین
دنیای پاک کودکی، زیباترین! زیباترین!

دلم گرفته دوباره برای بعضی ها
‎نمی رود ز سر من هوای بعضی ها

‎به ماه گفت شبی ، آفتابگردانی
‎برو که پُر شدنی نیست جای بعضی ها

‎چی ام؟ نوار سیاهی به روی قاب زمان
‎پُر است حافظه ام از صدای بعضی ها

‎غریب چون پسر نوح ، رانده...

نشستم رو به درگاهت، در این شب های نورانی
خداوندا نجاتم دِه، از این دنیای ظلمانی

اجل رسید و لبش را برابرم آورد
چقدر بوسه اش از خستگی درم آورد!
تمام شد همه ی آنچه «زندگی» می گفت
تمام شد همه ی آنچه بر سرم آورد
مقابلم ملکی می به استکانم ریخت
بدون ِ آنکه بپرسد بیاورم؟! ، آورد...
به خواب مرگ بنازم که از لج...

به مخمل گیس یلدایی که داری

به رقصان برگ غوغایی که داری

تو پاییزی و باید هم ببالی

به "آذر" دخت زیبایی که داری

جمعه ها
حال دلم بارانیست !

اشک هایم
همه اش پنهانیست !

تو نباشی
نفسم می گیرد

دل من در
قفسش زندانیست !

رخ ام، در شعله ی واماندگی، سر، پُرنشان سوخت
به رویاهای رعد آسای من، دنیای جان سوخت

و تاریکی که بر برگِ نهالان ام، لم انداخت-
تنِ خورشید در گم گشتگی هایش، عیان سوخت

چنان آیینه گم شد در غبارِ دیدگاه ام
که آیینِ جهان، از تشنگی های کلان سوخت...

دوست داشتنِ تو!
ریشه در کتاب های کهن دارد.
پیامبر مهربانم!
آیه های نبوتت را خوب می فهمم!
همین که نگاهم می کنی
رسالتت تمام شده ست.
 
دوست داشتنت،
دریایی است ژرف !
یعنی می توانم
غرق تو باشم!
خوشدلم وُ،
--چه خوشحال!

دوست داشتنت،،،
شبگردی های دو نفره است...

آن لحظه
که شعر تولد می یافت
آن لحظه ناب از تو گفتن بود
صد بار طعنه ها را شنیده ام
باز اما
سرنوشتم
سرودن
بود

ای دوست بیا کمک که مهمان دارم
درسینه ی خود هوای طوفان دارم
وقتی به سراغ دل من می آیی
آرام که موسیقی باران دارم
***
از خاطره ی من و تو، ما می ماند
عطر نفست همیشه جا می ماند
با این دل دیوانه وفاداری کن
آخر به خدا...

دخترم آمدی به دنیایم
عطر گل پخش میشود با تو
بوسه ات روی گونه های پدر
زندگی بخش میشود باتو

بغلت میکنم که ناز شوی
و ببوسم تو را که لوس شوی
ارزو میکنم بمانم تا
تو به دست خودم عروس شوی

دخترم ، ناز من غزل بانو
شاعر بیت...

دلبرا یک بوسه دادی این قدر نازت ز چیست؟
گر پشیمان گشته ای بگذار در جایش نهم..!

می بینم ای رفیق ،اندوهت را
اوضاع زمانه، رنج انبوهت را
این دفتر، بیت بیت تقدیم به تو
باشعر ببند زخم آن روحت را

باید بری شاید تو رو باید فراموش کنم
تو اون چراغِ روشنی که باید خاموش کنم
باید بری باید برم ،تموم شه این دلواپسی
تو بی منم تَهِ قِصه،میشد به مقصد برسی
دنبالِ ردّ پای من ،نگرد پیدام نمی کنی
تو حتی توو خیالِت هم منو صدام نمی کنی
باید...