متن نوازش

گاهی دلم می خواهد خودم را بغل کنم!
ببرم بخوابانمش!
لحاف را بکشم رویش!
دست ببرم لای موهایش و نوازشش کنم!
حتی برایش لالایی بخوانم،
وسط گریه هایش بگویم:
غصه نخور خودم جان!
درست می شود!درست می شود!
اگر هم نشد به جهنم...
تمام می شود...
بالاخره تمام می شود...!!!...

باد در یکی از صبح پاییز موهایت را نوازش میدهد

گونی های سیمان می دانند
چرا کارگرِ کارخانه
صورت دخترک خودش را 
نوازش نمی کند!


(زانا کوردستانی)

دلتنگی ساعت و لحظه سرش نمی شود جانِ دلم
جمعه برای من
تمام آن لحظاتی ست که از تو بی خبرم
تمام آن لحظاتی که حالم را نمی پرسی
تقویمِ روی میز
غروب جمعه را نشانم می دهد
همین دیشب
امروز صبح
همین حالا
همین حالا که تصویر چشمانت رهایم...

غلت میزند روی شانه ی سمت چپ
نوک دماغش میخورد به نوک دماغم
میخندد...
چشمانِ بدونِ آرایش اش برق میزند
نفس گرم اش میرسد به لبم
موهایش را کنار میزنم
موهایش را نفسِ عمیق میکشم
از پیشانی نوازش میکنم تا زیر چانه اش
آبِ دهانش را قورت میدهد
میگوید لطفا...

همینک نیازمند اندکی آرامشم
آرامشی از جنس حضورت
در جاده ای شمالی همراه با موزیکی ملایم
و درختانی که سرمستانه درمیان
نوازش باد میرقصند گویی انان هم
مسرور اند از این وصال

رامین وهاب

دور از نوازش های دست مهربانت..
دستان من در انزوای خویش تنهاست

بگذار دستت راز دستم را بداند
بی هیچ پروایی، که دست عشق با ماست

محبوبِ من
امروز آرام در گوش آسمان آبی نجوا کردم
در گوش گلهای کوچک حیاط رازی گفتم
و برای گنجشک های روی درخت حرفهایی زدم
و از خدای بهار خواستم با بهار حال خوب بیاورد که
ما کشتی شکستگان خسته ایم و جز امید به لطفِ
ناخدای هستی،هیچ کس را...

در چند برهه از زندگی ام زمان متوقف شد !
اولی زمانی بود که تو را دیدم !

دومی زمانی بود که تو را با معشوقت دیدم !

و سومی زمانی بود که به امید تو به همه ی داشته هایم پشت کردم !

به امید روزی بودم که به...

پاییز
گاهی مثل یک شعر تلخ است
میچلاند قلبت
میریزد برگت
میگریاند چشمت
گاهی هم چون مشعوقهء دلربایی است
از راه که میرسد
عشق
دوباره جان میگیرد تا زمزمهء نسیم در بزم رنگها عاشقانه به تماشا بکشاند و نوازش کند
خستگی هایت
دلتنگی هایت
شکستگی هایت
حتی گاهی با تلخی...

پس از روزهای دلتنگی، هفته های دوری و فصل های بی آغوش، تمام غم هایمان را در آغوش باد پاییزی می ریزیم تا با خود ببرد به دوردست ها
قدم می زنیم تا دلمان با بوسه و نوازش باد پاییزی و رقص برگ ها آرام گیرد. تا رنگ بگیرند روزهایمان...

مگر میشود نوازش نم نم باران را برروی اَقاقی ها و یاس ها وصَد نرگس ِ شیراز و هزاران شقایق ببینی و
شاعرنشوی ؟
مگرمی شود اینهمه شادابی و سَرمستی ِ و رقص پروانه ها وناز و لِطافت سبزینه ها را ببینی و
عاشق نشوی؟
مگر می شود زیر این...

دلم پرواز می خواهد
به سوی آشنایی ها
به جای دست، جفتی بال
به رنگی ناز می خواهد
دلم با راز می گرید
ولی آواز می خواهد
دلم کابوس می بیند
ولیکن خواب می خواهد

دلم تنگ است
دلم پرواز می خواهد

نوازش کن دلم را، ناز می خواهد
دلم...

باز هم صدای
خش خش برگ ها
صدای تو را در گوش من
زمزه می کنند
و باز پاییز امسال
من بی یار
برگ های نارنجی را نوازش میکنم...

اندوه خویش را در آغوش گرفتم
و تمام شهر را دویدم!
صورتش را نوازش کردم
اشک هایش را بوسیدم
دستهای خسته اش را گرفتم و
به گیسوان درخت ها پیوند زدم
سرخ ترین گل ها را به قلبش پیوند زدم
تا دوباره نبض مضطرب گرم عشق
را به یاد آورد...

چشماتو ببند، باز کن؛ سه کلمه ای رو بنویس که تعریفش می کنه.

نوشتم: شراب، آزردگی، فراق.
نوشتم خواستن، ابتلا، نخواستن.
نوشتم بوسه، سکس، وداع.
نوشتم آغوش، نوازش، خشم.
خط زدم همه رو، داشتم دکتر رو عاشق تو می کردم.

نوشتم جان من است او.
دکتر گفت این چهارتا کلمه...

شب بِخیر که میگویی
تمامِ آرامشِ دنیا برایِ من میشود...!
هر چه حسِ خوب...
حالِ خوب...
در دنیا هست به سراغم می آید...!
با رویایِ اینکه شبی
در کنارِ تو ...
در آغوشِ تو ...
با نوازشِ دستان تو به خواب بروم
میخوابم....!

میان این همه آغوشِ باز،تو بیا و شانه باش
میان اینهمه تردید تو بیا و اطمینان باش دست باش
میان این همه بی رحمی تو رحم باش
میان اینهمه بغض تو نوازش باش
میان این اجبارهای تلخ تو بیا و شیرین ترین اتفاق باش.میان اینهمه دیوار اینهمه سقوط تو بیا...

ڪاش
میشد تورا
از خیال بیرون ڪشید...
ڪمی بوسیدت
ڪمی به چشمانت خیره شد
ڪمی موهایت را نوازش ڪرد
تورا به آغوش فشرد
و یڪ لبخند تورا مهمان شد...

جمعه دخترکی غمگین است...
که موهایش را باد نوازش میکند،
نه معشوقش...

آسمانی ترین آغوش را
میان دستانت تجربه می کنم ،
گاهی به زمین می آیم
و در دریای خروشان محبتت ،
شنا می کنم
ودر این پیوند عاشقانه آسمان و زمین ،
میان نوازش نسیم دستانت
بر گندمزار موهایم ،
آرام می گیرم ...

عاشق که شدى هواى دلت
فقط نوازش مردانه مى خواهد



️️️

یا نور
یا شمس الشموس
یا انیس النفوس
خورشید از دستان شما نور می گیرد
مهربانی از آغوش شما برمی خیزد
آسمان از آبی نگاه شما ؛
چشمه سارش را وامدار است
آهوان منتظر دل هایمان ؛
تنها ؛
به حرمت رافت شماست ؛ که ؛
به ضمانت ؛ تضمین...

آشتی بودنِ آدمها را از ارتباط دستانشان با جهان میتوان دید.
دستانِ آدمهای آشتی، کاری جز در آغوش کشیدن و نوازش کردن انجام نمیدهند.
نه با دستانشان خط و نشان میکشند، نه تنبیه میکنند، نه سرد ارتباط برقرار میکنند و نه اجتناب میکنند.
دستانِ آدمهای امن، پناهگاهند.
دستانِ امنی برای...