متن کوتاه

صبح
یعنی :
آویختن دستان خورشید
به گردن گُل پونه ها...

پرسید :
بعد من
با کی
درد دل می کنی
گفتم :
با خیالت .

در هوایت
می شمارم
نفس هایم را
که به شماره افتاده است.

تــــو نباشـی،
چـــه کسی
شانـــه کنـــد
حــال پریشان مــــرا...

کـه دنیــای بـــدون تـــو،
همـــان بـه که شــب تار است...

از دردهایش چیزی نمی گفت
و من میدانستم:
کارد، وقتی به استخوان میرسد
آدم را لال میکند.

+امیدوارم شانس بیاری

_دوستانی مثل تو داشته باشم،
شانس میخوام چیکار؟

از جنس فاصله نه
من ازجنس، همدلیم
درپی رفاقت و دوستی
بیزار از محبت، بدلیم

روزگارم چنین می گذرد
گاهی درد...
گاهی هم درد....
هر از چند گاهی هم درد...

ای دلیل حال خوب هر شبم چشمان تو،
صبح چشمانت بخیــــر...

حســــرتـــ
آنکـــه
تــو باشی
عابــر
کوچــه ی مــا
مانــد به دلــــم...

محبــوب مـــن نداشتنت دردیست عظیــم،
که قلبــــم را به درد آورده...

صبح
پیشانی آسمان را بوسید
که روشنایی
اخرین قصه گوی خاموشی باشد

تــــو همانی.،
که در تنهایــی هام مــوج میزنـد خاطراتتــــ...

لــذت شبـــ را اشکــ شــوق وصــل تــو،
دو چنــدان میکنــــد...

در پس انتظار آمدنت پیــــر شــــدم،
کاش وقت رفتن گفته بودی که قصد برگشت نداری..

کــــاش قبل رفتن میگفتی که بازنمیگردی،
این انتظار های الکی بد پیـــرم کــــــرد...

امروزه
زندگی کردن
سخت است
مردن را
که همه بلدند .

حق با شماست
من
اشتباهی سوار شدم
این
مسیر راستی نیست .

از آتش دوزخ مرا

باکی نباشد هیچ گاه

وقتی که در هجران خود

هر لحظه می سوزانی ام

در سایه ی درخت
با شاخه های بید
رؤیا می بافم
برای پرنده .

برای تو
نمی نویسم
می سرایم
باران را
وقتی بی ابر
می گرید.

کـه عطـــــر زلفــــ او،
آرام کنــد شبهــای پــر آشـــوب دل را...

این هجوم هر شب نبودنت،
بد به دل تمدید کرده موج دلتنگی را...